บทที่ 911 ถ้าไม่ใช่เพราะไม่มีทางออก ใครจะอยากตาย

คำพูดของหยางเจี๋ยทำให้เฉินชางกังวลกว่าเดิม จริงสิ ถ้าแถวสถานีโทรทัศน์… คิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็ส่ายหน้า ช่างมัน ตนเป็นหมอแผนก ฉุกเฉิน งานของตนคือการกู้ชีพ มีเพียงเท่านี้ รถพยาบาลขับอยู่บนถนน เฉินชางและหยางเจี๋ยกังวลมากขึ้น เล็กน้อย ระหว่างทางทุกคนต่างเงียบ เฉินชางไม่ได้อยู่เฉย เริ่มจัดเตรียม ของที่อีกเดี๋ยวจะต้องใช้ในการกู้ชีพ หยางเจี๋ยเองก็คอยช่วยอยู่ข้างๆ สิบกว่านาทีหลังจากนั้น พร้อมกับเสียงไซเรนของรถพยาบาล ศูนย์ 120 ที่ดังมา รอบข้างพลันแตกฮือขึ้นมา! “ถอย ถอย!” “หมอมาแล้ว!”ตอนนี้คนไข้นอนอยู่บนพื้น โอดครวญอย่างเจ็บปวด พนักงานรักษาความปลอดภัยและพนักงานของสถานีโทรทัศน์ที่อยู่ รอบๆ ต่างไม่กล้าขยับ “ใครโทรหา 120 ครับ” เฉินชางถาม ชายวัยกลางคนคนหนึ่งรีบลุกขึ้นพร้อมพูดว่า “ผมครับ ผมเป็น คนโทร รีบมาช่วยคนเร็ว!” ชายวัยกลางคนสวมชุดสูทดูดี ห้อยบัตรพนักงานของ สถานีโทรทัศน์ พนักงานรักษาความปลอดภัยที่อยู่รอบๆ รีบตะโกนให้ทุกคน สลายตัว เปิดทางให้เฉินชางและหยางเจี๋ย ชายหนุ่มนอนอยู่บนพื้น ดูทรมานมาก สองมือตบพื้น ใบหน้าดู น่ากลัวหาที่เปรียบไม่ได้ เจ็บปวดแต่พูดไม่ออก เฉินชางขมวดคิ้ว เพราะกรดแก่เผาไหม้ทำให้กล่องเสียงส่ง เสียงไม่ได้ ถ้าจะให้ชายหนุ่มพูดคงเป็นไปไม่ได้แล้ว เฉินชางรีบ ถามพนักงานที่รวมตัวกันอยู่รอบข้าง “เขาดื่มกรดซัลฟิวริกไปเท่าไรนานแค่ไหนแล้วครับ” ชายหนุ่มอายุยี่สิบกว่าปีคนหนึ่งเป็น พนักงานรักษาความปลอดภัย ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าลนลานเล็กน้อย “เขามายื่นคำร้องครับ ผม…ผมก็ไม่กล้าให้เขาเข้าไป เขาบอกว่า เขา ไม่เข้าไป เขาแค่มานั่งเล่น จากนั้นก็คุยกับผมไปประมาณครึ่งชั่วโมง จู่ๆ เขาก็หยิบขวดน้ำขึ้นมาดื่ม ตอนแรกผมไม่ได้สังเกต คิดว่าเป็นเครื่องดื่ม จากนั้นเขาโอดครวญขึ้นมา ผมรีบวิ่งออกมาดู ก็เห็นว่าเขาดื่มไปครึ่งขวดแล้ว ตอนนั้นผมพลันได้สติ รีบคว้ามา เห็นว่าเป็นกรดซัลฟิวริก ผมก็ตกใจมาก! จนตอนนี้น่าจะสี่สิบกว่านาทีแล้วมั้งครับ ผมก็ไม่รู้ว่าควรจัดการอย่างไร ทำอะไรไม่ถูกเลย อันนี้ขวดครับ เขาดื่มหมดขวดแล้ว!”เฉินชางรับขวดมาดู เขาพลันขมวดคิ้ว ดื่มไปเยอะขนาดนี้เลยเหรอนี่คือกรดซัลฟิวริกสูตรผสมที่ซื้อจากเถาเป่า ด้านบนมีฉลากเขียนว่า ph3.5 น่าจะเป็นกรดซัลฟิวริกเข้มข้นแบบเจือจางอีกด้าน เฉินชางรีบพูดกับหยางเจี๋ยว่า า “พี่หยางครับ ยกขึ้นเปลก่อนค่อยว่ากันครับ”ชายวัยกลางคนรีบพูดกับพวกพนักงานรักษาความปลอดภัย“รีบมาช่วยหมอ!”คนไข้รูปร่างค่อนข้างสูงใหญ่ อายุประมาณสามสิบกว่า เป็นช่วงอายุที่กำลังรุ่งโรจน์!ทุกคนออกแรงพร้อมกัน ยกเขาขึ้นเปลหามเฉินชางจัดท่าให้นอนหงาย ก่อนจะหยิบเบาะรองนั่งหลายใบมารองให้ส่วนเท้าของคนไข้ยกสูงขึ้น!ความจริงการดื่มกรดแก่ก็มีปฏิกิริยาเป็นพิษเหมือนกับการดื่มยาพิษ เพียงแต่พิษนี้โหดร้ายกว่า!พลังทำลายล้างของมันรุนแรงมาก!ต่างจากการเป็นพิษจากการดื่มยาฆ่าแมลง หลังจากดื่มกรดแก่เข้าไป ห้ามล้างกระเพาะและอาเจียน เนื่องจากต้องระวังเรื่องกรดไหลย้อนที่นำไปสู่กระเพาะอาหารทะลุและแสบร้อนจากการเผาไหม้ของกรดแก่ซ้ำ ๆความจริงก็คือ เพราะกรดนี้รุนแรงเกินไปจนไม่กล้าให้มันไหลย้อนออกมา!อีกด้าน เฉินชางรีบพูดว่า “ผมขอสารแขวนลอยแมกนีเซียมไฮดรอกไซด์ 7.5% ครับ และนมวัว ไข่ขาวที่ผมเตรียมไว้เมื่อครู่นี้ครับ!”หยางเจี๋ยรีบพยักหน้า!ตอนนี้คนไข้ขาดสติแล้ว เขาโอดครวญอย่างเจ็บปวด มือหนึ่งจับลำคอ อีกมือกุมท้อง อยากตะโกนออกมา แต่กลับเจ็บจนไม่กล้า