บทที่ 918 ผมพูดคำหยาบได้ไหม

หลังจากผ่าตัดหลอดอาหารสำ เร็จ พอทุกคนเงยหน้าก็พบว่า ตอนนี้สามทุ่มแล้ว การสร้างหลอดอาหารใหม่ใช้เวลาไปเกือบสองชั่วโมง และการผ่าตัดลดขนาดกระเพาะก็จะใช้เวลาผ่าตัดอีกสอง ชั่วโมงกว่า การผ่าตัดทั้งหมดไม่ใช่แค่ยาก หนำซ้ำ งานยังใหญ่ด้วย การผ่าตัดอย่างละเอียดยิบที่ยาวนานถึงสี่ห้าชั่วโมงถือเป็นการ ทดสอบศัลยแพทย์ทั่วไปอย่างหนึ่ง หลังจากผ่าตัดหลอดอาหารสำ เร็จแล้ว จางฉาไห่ก็ถอนใจ โล่งอก ขยับคอไปมาดังกรอบแกรบ เป็นศัลยแพทย์ไม่กระดูกต้นคอ เสื่อมได้หรือ เขาไม่ได้พัก เริ่มผ่าตัดขั้นต่อไปทันทีการผ่าตัดบายพาสกระเพาะอาหารที่ปรับปรุงแล้วหลังจาก ผ่าตัดลดขนาดกระเพาะ! เหอจื้อเชียนตั้งตาคอยอยู่นานแล้ว เขานั่งเป็นตัวสำ รองมาสอง ชั่วโมงกว่าแล้ว คันไม้คันมือจนจะทนไม่ไหวแล้ว! ตอนนี้เอง เฉินชางก็พูดขึ้นว่า “หนุนชายโครงด้านซ้ายหลังขึ้น ยี่สิบองศาครับ” คำพูดนี้ทำเอาทุกคนอึ้งไปทันที แต่บุรุษพยาบาลสองคนพยักหน้าไวๆ แล้วเริ่มช่วยหนุนขึ้น ส่วนทุกคนต่างมีสีหน้างุนงง ตกใจกับประทัดลูกนี้ของเฉินชาง เหอจื่อเชียนกลับค่อนข้างเสียความมั่นใจ ฉันคงไม่ได้พาหมอเฉินซวยใช่ไหม พอคิดถึงตรงนี้ เหอจื่อเชียนก็อดถอนหายใจไม่ได้ ตัวเขาที่ เตรียมลงมือจึงไม่กล้าเลินเล่อแล้ว “หัวหน้าเหอ คุณมาเอาสายรัดมาทีครับ ยกปลายส่วนล่างของ หลอดอาหารขึ้นมา”ต่อให้เหอจื่อเชียนไม่รู้ว่าเฉินชางจะทำอะไร แต่ก็เข้าใจคำสั่ง อยู่ดี ด้านเฉินชางก็เริ่มผ่าตัดอย่างฉับไว! แต่จะเหอจื่อเชียนจะรู้ได้อย่างไรว่าต่อมาตนต้องยก หลอดอาหารนี้ไว้ถึงครึ่งชั่วโมงเต็ม! สำ หรับเหอจื่อเชียนที่เป็นหัวหน้ามาสิบกว่าปีแล้ว เรื่องนี้ ช่าง…ขี่ช้างจับตั๊กแตน! เหล่าเหอเองก็คับข้องใจนัก! อย่างน้อยจางฉาไห่ยังช่วยผ่าตัดได้ แต่ตนกลายเป็น ตัวประกอบ ‘คนยกหลอดอาหาร’ ในการผ่าตัดอย่างนั้นหรือแต่พอเขาเห็นเหล่าหม่าที่มือทั้งสองยังอยู่ที่ลำไส้ใหญ่ จู่ๆ ก็รู้สึกว่าตนโชคดีมากแล้วเหล่าหม่ามองเฉินชาง “เสี่ยวเฉิน ผม…เย็บเชื่อมไม่ได้เหรอ”เฉินชางส่ายหน้า “ยกไว้ดีๆ ครับ อย่าขยับไปมา”เหล่าหม่าได้ยินแล้วพยักหน้าอย่างจนใจ มองเหล่าเหอด้วยความอิจฉาถึงอย่างไรเขาก็ถือหลอดอาหารที่แยกออกมาอยู่ มือทั้งสองของตนนี้ยกลำไส้ใหญ่สองเส้นอย่างกับคนขายไส้ไม่เปรียบเทียบก็ไม่เจ็บปวดพอเห็นเจ้าหม่าเซอะซะ ‘คนยกลำไส้’ แล้ว เหอจื่อเชียนยังรู้สึกว่าหมอเฉินก็ดีกับตนพอดูการผ่าตัดดำเนินต่อไป เฉินชางผ่าตัดลดกระเพาะส่วนที่ใกล้ไปยมโลกทิ้งอย่างช่ำ ชองมือทั้งสองของเหอจื่อเชียนถูกตรึงไว้ แต่ดวงตากลับได้รับการปลดปล่อย เขารับรู้เป็นอย่างดีว่าเหมือนเฉินชางจะผ่าตัดลดขนาดกระเพาะต่างจากตนนิดหน่อย!นี่ทำให้เหอจื่อเชียนนิ่วหน้าขึ้นมาทันที!รอยตัดนี่แปลกๆ หรือเปล่านะทำไมถึงตัดขาดขนาดนี้รักษาเนื้อเยื่อกระเพาะได้มากกว่านี้เห็นๆ ทำไมเฉินชางต้องตัดด้วยแบบนี้พอเทียบกับการตัดหลอดอาหารอย่างจำ กัดจำ เมื่อกี้แล้วยิ่งชัดเจน!ทำไมกันเหอจื่อเชียนยิ่งคิดยิ่งไม่เข้าใจ เริ่มมองการผ่าตัดด้วยความกังขาด้านเฉินชางเย็บกั้นสองชั้นที่ตอลำไส้เล็กส่วนต้นเรียบร้อยแล้วจากนั้นจึงตัดหลอดเลือดแดงขวาของกระเพาะกับเยื่อแขวนกระเพาะ เย็บปิดสองชั้นส่วนโค้งเล็ก เหลือเส้นผ่านศูนย์กลางส่วนโค้งใหญ่ไว้หกเซนติเมตร!หกเซนติเมตร! เป็นแบบนี้ได้ไงถ้าเป็นแบบนี้ ไม่มีทางต่อกระเพาะอาหารกับลำไส้เล็กส่วนกลางได้เลยถ้าแรงตึงมากเกินไปจะต้องเกิดรูรั่วแน่ แบบนี้นอกจากจะไม่ได้บรรเทาแล้วกลับจะเลวร้ายลงไปอีก!เห็นได้ชัดว่าโครงสร้างส่วนกระเพาะที่รักษาไว้นี้ทำให้เหอจื่อเชียนหน้านิ่วคิ้วขมวดทำไมต้องทำแบบนี้เขาไม่เข้าใจแล้ว!