บทที่ 956 รอผมได้เป็นหัวหน้าแล้วจะมาอีก!

หลังจากออกมาจากห้องผ่าตัด ครอบครัวปอเล่อซานก็ ขอบคุณเฉินชางอีกครั้งหนึ่งอยู่นาน ยืนกรานจะหาเวลามาเลี้ยงข้าว เฉินชางให้ได้ ดูท่าครอบครัวปอจะทำให้เฉินชางปฏิเสธได้ยาก เขาเองก็ปฏิ เสธไม่สำ เร็จจริงจึงตอบตกลงไป ปอเล่อซานพยักหน้ามองเฉินชาง “หมอเฉิน ผมเป็นคณบดี คณะคอมพิวเตอร์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเมืองหลวง ถ้ามีโอกาส เรามาร่วมมือกันได้” เฉินชางได้ยินแล้วชะงักไปทันที! คณะคอมพิวเตอร์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเมืองหลวงหรือ นี่มันคณะที่เฉินตั๋วน้องสาวขี้อำของตนเรียนหรือเปล่า มิหนำซ้ำ สิ่งที่สำ คัญที่สุดไม่ใช่เฉินตั๋ว แต่เป็นบรรดาไอเดียที่ เฉินชางคิดก่อนหน้านี้ การวิจัยเกี่ยวกับการสร้างข้อมูลจำ ลอง ทางเดินอาหารอิเล็กทรอนิกส์เขาว่าเรื่องพวกนี้เป็นไปได้ทั้งนั้น ทว่าเฉินชางก็ไม่ใช่คนมุทะลุที่เพิ่งรู้จักก็เสนอความเห็นทันที จึงเอ่ยอย่างจริงจังว่า “คณบดีปอ ผมว่าพวกเราจะมีโอกาสได้ ร่วมมือกัน หวังว่าวันนั้นจะไม่ไกลเกินไปนัก” เฉินชางจะรอให้ความคิดของตนค่อยๆ เข้าที่แล้วจึงจับเข่าคุย กับปอเล่อซาน และไม่ได้คุยกันในโอกาสนี้ด้วย พอปอเล่อซานได้ยินก็พยักหน้าน้อยๆ ทันที “ตั้งตารอวันนั้น เลยครับ” กล่าวตามตรง ที่เฉินชางได้รับคำชื่นชมจากพวกซุนกว่างอวี่ อย่างล้นหลามขนาดนี้ก็เป็นตัวชี้ความสามารถของเขาอย่างเพียง พอที่จะทำให้คนเหล่านี้ให้ความสำ คัญได้แล้ว จนครอบครัวปอแยกย้าย เฉินชางกำลังเตรียมออกไป หลี่ข่าย กลับเรียกเฉินชางไว้ “หมอเฉิน ถ้าไม่รีบไปนั่งที่ห้องทำงานหน่อยสิ มีเรื่องอยากคุยกับคุณหน่อย” เฉินชางชะงัก “ผมหรือครับ”หลี่ข่ายยิ้มพลางพยักหน้า หลายวันนี้เขาได้ยินชื่อ ‘เฉินชาง’ มา ไม่น้อย แต่หลักๆ แล้วได้ยินหัวหน้าแผนกศัลยกรรมหัวใจหวังทง เอ่ยถึง พอหวังทงได้พบหลี่ข่ายก็พร่ำกรอกหูว่าเฉินชางเป็นอัจฉริยะที่ หาตัวจับได้ยาก ตอนนี้แค่มาฝึกงานที่ศูนย์ฉุกเฉิน แต่ที่จริงแล้ว มีตำแหน่งอยู่ที่โรงพยายาลอันดับสองแห่งมณฑลตงหยาง อัจฉริยะแบบนี้ปักกิ่งยูเนี่ยนต้องแย่งมา ทั้งยังเล่าเรื่องความเก่งกาจของเฉินชางให้ฟังอีกเป็นกองที่จริงหลี่ข่ายก็ค่อนข้างสนใจคนที่หวังทงพูดถึงหลี่ข่ายอยากหาโอกาสพบเฉินชางแล้วจะได้ทำความรู้จักคนคนนี้ไปด้วยแต่ชีวิตเราก็บังเอิญปานนี้ คิดไม่ถึงว่าวันนี้จะได้พบกันด้วยสาเหตุนี้หลี่ข่ายมองซุนกว่างอวี่ “หัวหน้าซุน ไปกันครับ ไปนั่งคุยกันที่ห้องทำงานคุณกัน หมอเฉิน ไปนั่งกันไหมครับ”เฉินชางพยักหน้าซุนกว่างอวี่พาทุกคนไปห้องทำงานหัวหน้าแผนกศัลยกรรมทั่วไปคนที่มาด้วยกันยังมีซือเหวินเยี่ยนพอเข้ามา ซุนกว่างอวี่ก็ยิ้มพลางเอ่ยว่า “หมอเฉินผู้อำนวยการจางให้ความสำ คัญกับคุณจริงๆ นะ คุณต้องใช้เส้นสายนี้ให้ดีๆ เขาเพิ่งอายุห้าสิบหก ไม่แน่วันไหนจะได้เป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงก็ได้”พอได้ยินคำพูดนี้ เฉินชางก็ชะงักไปทันทีเจ้าหน้าที่ระดับสูงหรือนี่มันยอดไปเลยซุนกว่างอวี่อดไม่ได้ เขามองเฉินชางแล้วพูดว่า “คุณยังหนุ่มผูกมิตรกับคนให้มากหน่อย ทำงานโรงพยาบาลอย่างเราอย่างอื่นไม่ว่ากัน แต่เส้นสายถือว่าค่อนข้างสั่งสมง่ายต่อจากนี้จะช่วยคุณได้มาก!แต่ต่อให้เป็นแบบนี้ ด้วยศักยภาพอย่างผู้อำนวยการจางแล้วต้องช่วยคุณได้ดียิ่งกว่าแน่ คนแบบนี้ไม่ได้มีโอกาสรู้จักบ่อยๆ”ซุนกว่างอวี่พูดความจริงเฉินชางเองก็ยอมรับว่าตนรู้จักคนระดับเจ้าหน้าที่ระดับสูงแค่คนเดียว รู้จักเพิ่มหน่อยก็เป็นเรื่องดีอยู่ดีถ้าสร้างกรุ๊ปวีแชทชื่อ ‘กรุ๊ปเจ้าหน้าที่ระดับสูงได้’ จะดีที่สุด…พอคิดถึงตรงนี้เฉินชางก็รีบส่ายหน้าความคิดแบบนี้ สุดยอด สุดยอดจริงๆ!ตอนนี้หลี่ข่ายอดไม่ได้พูดว่า “เอาละ หัวหน้าซุน คุณอย่าแหย่หมอเฉินเลยแต่เสี่ยวเฉินก็อย่าคิดฟุ้งซ่านไป คุณต้องยอดเยี่ยม ถึงจะได้