บทที่ 965 ประคอง

ยังดีที่แพทย์ส่องกล้องมากด้วยประสบการณ์ เขาทยอยเอา ถ่านไฟฉายสิบกว่าก้อนออกมาจากท้อง และยังมีฝากระป๋องโคล่า… ใช้เวลาไปมาก! เรื่องดีคือเยื่อเมือกกระเพาะผู้ป่วยไม่เสียหาย แถมไม่มีเลือด ออก จึงตัดความยุ่งยากและความทรมานไปด้วย! ถ้าของที่กลืนเข้าไปเป็นของชิ้นใหญ่หรือมีอันตรายเอาออกมา ได้ยาก จะเอาออกมาด้วยการส่องกล้องไม่ได้ ทำได้แค่ต้องผ่าเปิด ช่องท้องเพื่อแก้ปัญหา ตอนนี้ดูท่าจะลดความยุ่งยากไปได้มาก แต่ถ่านไฟฉายสองก้อนที่เหลือค่อนไปทางด้านล่างมากเกินไป กล้องส่องไปไม่ถึง แต่ก็ไม่จำ เป็นต้องลงมีด แพทย์ส่องกล้องเอ่ย “สองก้อนสุดท้ายอยู่ในท้อง อีกสอง สามวันคงขับออกมาได้ ไม่ต้องห่วง”หม่าเยว่ฮุยพยักหน้า “จริงด้วย สแกนคลื่นไฟฟ้าหัวใจให้ผู้ป่วย ที ผมจะดูว่าเป็นไงบ้าง” ห้องส่องกล้องมีเครื่องตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ ถึงอย่างไรหลัก จากส่องกล้องเสร็จก็มักมีผู้ป่วยจำ นวนหนึ่งต้องตรวจคลื่น ถ้าคลื่นไฟฟ้าหัวใจผิดปกติก็มีความเป็นไปได้ที่จะเป็น โรคหัวใจ การส่องกล้องตรวจจำ เป็นต้องมีการตรวจอ้างอิง สองสามนาทีผ่านไปก็ตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจเสร็จ พอทุกคนดูก็ พบว่าปกติทุกอย่าง! ดูท่าตัวการที่ทำให้คลื่นหัวใจผิดปกติจะเป็นถ่านไฟฉายพวกนี้ จริงๆ แววตาที่นักศึกษาปริญญาโทสองคนที่อยู่ข้างหลังมองเฉินชา งมีแต่ความเคารพนับถือไปนานแล้ว! หม่าเยว่ฮุยมองดูถ่านไฟฉายและสิ่งแปลกปลอมจำ นวนมาก ขนาดนี้แล้วถอนใจ แบบนี้ไม่ปวดท้องยังไงไหว ตอนนี้ฤทธิ์ยาสลบยังไม่หมด เฉินชางกับพยาบาลช่วยกันยก ผู้ป่วยมาที่เตียงแล้วลุกขึ้นเข็นชายคนนั้นออกไปจากห้องส่องกล้องพอกลับมาที่ห้องผู้ป่วย พวกผลตรวจโทรโปนินก็ออกแล้ว ผล ปรากฏว่าปกติทั้งหมด จะว่าไป เรื่องราวทั้งหมดกลับทำให้ตะลึงกันไปทุกคน ตอนนี้ผู้ป่วยยังไม่ฟื้น แต่ทุกคนก็ไม่ได้กังวลขนาดนั้นแล้ว หลังจากส่งผู้ป่วยไปสังเกตการณ์ที่ห้องพักผู้ป่วย เฉินชางก็ลุก ไปแจ้งข่าวดีนี้ให้พ่อแม่ของชายคนนั้นได้รู้…………ชายชราจับมือของหญิงชราพลางปลอบว่า “ไม่เป็นไร ไม่ต้องกังวลแล้ว”หญิงชราส่ายหน้าถอนใจยาวๆ“บางครั้งฉันก็คิดนะว่าที่จริงถ้าเขาตายไปจริงๆ ก็คงดี ฉะ…ฉันเห็นเขาเป็นแบบนี้แล้วก็เศร้าใจนะถ้าคนแก่อย่างพวกเราไม่อยู่แล้ว ถ้าเขาตัวคนเดียวจะทำยังไงล่ะ!”พอพูดถึงตรงนี้ หญิงชราก็อดไม่ไหว ปาดน้ำตาที่ยังไม่ไหลออกมาให้แห้งไปก่อนชายชราอดไม่ได้เอ็ดว่า “พูดจาเลอะเทอะ เขาก็เป็นลูกนะ แค่ป่วยเอง! รอเขาหายก็ไม่เป็นไรแล้ว การแพทย์ก้าวหน้าขนาดนี้ต้องรักษาเขาได้แน่!”หญิงชรากล่าว “ฉันแค่เห็นเขาเป็นแบบนี้แล้วทุกข์ใจเขาทำอะไรผิดถึงต้องกลายเป็นแบบนี้”เรื่องอย่างคนผมหงอกส่งคนผมดำใครจะอยากเห็นแต่พอเจอเรื่องแบบนี้เข้า คุณดันว่าอะไรไม่ได้ตอนที่เฉินชางเดินมาหา หญิงชรารีบเช็ดน้ำตาให้แห้ง เอ่ยถามอย่างกังวลว่า “หมอคะ ละ…ลูกฉันไม่เป็นไรใช่ไหมคะ”ผู้เฒ่าทั้งสองจะลุกขึ้นมา แต่เฉินชางรีบยิ้มพลางนั่งลงข้างๆทั้งสองแข้งขาไม่ดี เฉินชางเห็นตั้งแต่ตอนที่ลงจากรถเมื่อกี้แล้ว เขานั่งลงข้างๆ ผู้สูงวัยทั้งสองจึงไม่ลุกขึ้นมาเฉินชางปลอบว่า “ไม่เป็นไรครับ จากที่ตรวจเมื่อกี้พบว่าเขากินของสุ่มสี่สุ่มห้า กลืนถ่านไฟฉายลงท้องไปแล้วมันติดอยู่ในท้อง เขาเลยไม่สบายน่ะครับที่คลื่นไฟฟ้าหัวใจผิดปกติก็เพราะถ่านไฟฉายแทรกแซง ตอนนี้ผลออกมาหมดแล้ว ไม่เป็นไรแล้วครับ”พอได้ยินเฉินชางพูดแบบนี้เข้า ผู้เฒ่าทั้งสองจึงถอนใจโล่งอกหัวใจที่กระวนกระวายจนแทบจะหลุดออกมาจากอกก็กลับลงไปดังเดิมในที่สุดหญิงชราพูดกับตัวเองอย่างดีอกดีใจ “ไม่เป็นไรก็ดี ไม่เป็นไรก็ดีแล้วนะ!