บทที่ 98 คุณชายไม่เคยทานของหวาน

“เธอไม่เป็นไรหรอก”เอียนหยู่โรวยิ้มอย่างอบอุ่น “ตั้งแต่เล็กเสี่ยวเนี่ยนก็เป็นแบบนี้ เธอตอนเจ็ดแปดขวบ คุณแม่ให้เธอไปซื้อน้ำส้มสายชู กลับบ้านมาก็เหลือแค่ก้นขวดแล้ว”

เซียวเซิ่งใจสั่น “ไม่ป่วยเหรอ?”

“ไม่นะ” เอียนหยู่โรวส่ายหน้า เพียงแค่โดนตี “เมื่อก่อนนั้นเธอทั้งผอมทั้งดำทั้งขี้เหร่ หลังจากแอบดื่มน้ำส้มสายชูก็เริ่มเปลี่ยนเป็นแบบนี้ ทั้งขาวทั้งสวย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะว่าดื่มน้ำส้มสายชูหรือว่าแตกเนื้อสาวแล้ว”

“นอกรีตจริงๆ”เซียวเซิ่งวางใจลงได้ ยกแก้วที่อยู่ด้านข้างดื่มลงไปอึกหนึ่ง

“คุณสินอกรีต”เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนเบะปากอย่างไม่พอใจ ตอบกลับไปอย่างหลักแหลม “พวกคุณสองสามีภรรยาสิแปลกประหลาด ประหลาดโดยกำเนิด ผิดปกติ ไม่ใช่คน เป็นปีศาจที่ชอบรังแกคน ปีศาจ ชั่วร้าย......”

“เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน คุณไม่พอใจผมเหตุผลคืออะไร สามารถพูดออกมาได้”ใบหน้าหล่อเหลาของเซียวเซิ่งขุ่นเคืองลง เจ้าเด็กคนนี้ท้าทายอำนาจของเขาซึ่งเป็นประมุขของบ้านอีกแล้ว ไม่สามารถพูดดีๆได้เหรอยังไง?

สายตาของเอียนหยู่โรวก็มองไปที่เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน พูดออกมาเหมือนกับว่าเป็นคนที่มีคุณธรรมสูงส่ง “เสี่ยวเนี่ยน อย่าได้ทำให้พี่เขยของคุณโมโหอีก.....”

“ขอโทษค่ะ น้ำส้มสายชูดื่มมากไปคนก็เมาได้ พูดไม่คิด”เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนแลบลิ้นออกมา หันหลังแล้ววิ่งออกไป ผมสลวยสวยที่มัดเอาไว้ทิ้งตัวอย่างสวยงาม มองดูแล้วงดงามและอ่อนเยาว์

“คุณชาย คุณเอี๋ยนน่ารักจริงๆเลย~”พ่อบ้านเซี่ยเดินเข้ามาอย่างยิ้มแย้ม เขาพูดออกมาจากใจว่าชื่นชอบเด็กสาวที่บริสุทธิ์และมีชีวิตชีวาคนนี้ รู้สึกว่าเธอห่างไกลกับเอียนหยู่โรวอย่างมาก

เซียวเซิ่งเพิกเฉย แต่ภายในใจของเขารู้ดี อยู่กับเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนนั้นมีความสุขอย่างมาก เพลิดเพลินไปกับความหอมหวาน

เดือนนี้ทั้งเดือน เขาที่รักษาเวลาเหมือนกับชีวิต ถูกทำลายลงแล้ว ทุกครั้งไปทำงานต่างต้องสาย

ถ้าเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนยินยอมมอบความรักแก่เขา ทุกวันตอนเช้าสามารถกอดเธอทำ......สักครั้งงั้นก็คงจะไม่ต้องทำงานกันแล้ว ที่กษัตริย์ไม่ประชุมงานตอนเช้านั้นมีเหตุผล

ได้เห็นเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนเดินออกไปแบบนี้แล้ว เอียนหยู่โรวรู้สึกไม่ค่อยจะสบายใจ เธอยังคิดว่าเดี๋ยวอีกสักครู่จะให้เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนช่วยเธอเปิดประตูรถ~

“คุณสามี เสี่ยวเนี่ยนไม่รู้กฏระเบียบอย่างมาก ฉันคิดว่า――”

“คุณไม่ต้องคิดอะไรหรอก” เซียวเซิ่งตัดบทเธออย่างเย็นชา วางตะเกียบลงไม่ทานแล้ว “เธออยู่ในสถานะอะไร คุณไม่รู้เหรอ?”

“ฉัน......” เอียนหยู่โรวอิจฉาจนปวดใจ อีกทั้งน้อยใจ เซียวเซิ่งกำลังจะพาเธอไปที่คฤหาสน์หลังเก่าแล้ว ยังพูดคำพูดแบบนี้

เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนนังชั่ว ต่างเป็นเพราะเธอ

ในความทรงจำของเอียนหยู่โรว เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนคือผู้หญิงที่อ่อนแอและขี้ขลาดอย่างมาก แต่ตอนนี้ทำไมถึงได้แสดงด้านที่ชั่วร้ายออกมาแล้ว อีกทั้งยังเห็นว่าเซียวเซิ่งนั้นดีกับเธอมาก！นำเอาสิ่งที่ตกตะกอนมายี่สิบกว่าปีถูกตามใจจนแสดงออกมาแล้ว！

ยิ่งไปกว่านั้น แม้แต่เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนด่าบรรพบุรุษสิบแปดชั้นของเขา เขาก็ทำเป็นเพียงไม่ได้ยิน

ทานอาหารเสร็จแล้ว เซียวเซิ่งขับรถมาส่งเอียนหยู่โรวที่คฤหาสน์หลังเก่า แต่ว่าเขาไม่ได้อยู่ต่อ ทว่ากลับไปทำงานที่บริษัท

“คุณสามี คุณจะไปไหน?” เซียวเซิ่งยังจับประตูรถเอาไว้ไม่อยากปล่อยมือ มีเซียวจวินเซิงสองสามีภรรยาให้การสนับสนุน แน่นอนว่าความกล้ามากกว่าปกติสักหน่อย

“ผมยุ่งมาก ค่อยมาทานอาหารเย็น”เซียวเซิ่งมองไปยังด้านนห้า พูดออกมาอย่างเย็นชา

“พี่สะใภ้ คุณให้พี่ชายผมไปเถอะ” เซียวซาดึงตัวเอียนหยู่โรวมาด้านข้าง พูดห้ามปรามดีๆ “น่าจะมีธุระจริงๆ พี่ชายของผมรับผิดชอบบริษัทใหญ่ขนาดนั้น งานยุ่งมาก”

เอียนหยู่โรวแอบด่าเซียวซาในใจชุดหนึ่ง หน้าตายิ้มแย้มส่งเซียวเซิ่งออกไป ช่างเถอะ เพียงแค่ตอนเย็นเซียวเซิ่งกลับมาทานข้าวและนอนที่นี่ก็พอแล้ว

มายด์ฮาร์ท วิลล่า

เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนเดินวนไปวนมาอยู่ในสวน เฝ้ามองไปที่หน้าประตูใหญ่อยู่ตลอด เตรียมแผนการเอาไว้เมื่อคนส่งของมา ความจริงแล้วภายในใจของเธอเลอะเลือนอย่างมาก ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังรอใครอยู่กันแน่ เพราะว่าในสมองของเธอนึกถึงเซียวเซิ่งไม่หยุด……

ในที่สุด คนส่งของที่เธอรอก็ไม่มา เซียวเซิ่งก็ไม่มา ที่น่าประหลาดใจคนที่มาคือโอเล่ย์

โอเล่ย์ไปประสานงานที่ต่างประเทศ ตอนที่กลับมานำของที่ระลึกกลับมาด้วยมากมาย ของกินของเล่นของใช้ต่างๆมากมายวางอยู่ตรงหน้าเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน