ตอนที่ 3 พิสูจน์

ไม่เกินสองถ้วยชาเสียนเห่ากลับมาพร้อมหีบไม้เขาให้บ่าวยกมา

"นี่คือสิ่งที่พบใต้เตียงของหวังจือ" เสียนเห่าเปิดออกทุกคนต่างมองของมีค่าทั้งหมด มีใบโฉนดที่ดินอีกทั้งปิ่นหยก

"เจ้ายังว่าไม่ได้ขโมยอีกรึ" เสิ่นชียืนกอดอกถาม

"พระชายาท่านสมองเพี้ยน ท่านเป็นคนฝากบ่าวไว้ยังจะกล่าวหาว่าบ่าวขโมยอีก" หวังจือแก้ตัวน้ำขุ่น ๆ เสียจริง

"เอาล่ะในเมื่อได้คืนแล้วเจ้าก็กลับเรือนพำนักของเจ้าเถอะ" เสิ่นชีให้แม่นมจินยกหีบ

"บ่าวชั่วคนนี้ข้าต้องการขายออกไป ชูเยียนนำไปสัญญาทาสของนางมาให้ข้า" เสิ่นชีไม่ยอมเช่นกันนางจะต้องถอนรากถอนโคนคนชั่วให้หมด

ชีเยียนหันไปมองชินอ๋อง

"มอบให้นางเถอะ"

"ขอบคุณท่านอ๋องมากเจ้าค่ะ"

"หวังเจียงด้วยนะ เพราะพวกนางทั้งสองเป็นบ่าวของข้า"

"ไม่นะเจ้าคะ ท่านอ๋องช่วยด้วย" หวังจือเอ่ยขึ้น

"ไม่เกี่ยวกับข้า" ชินอ๋องปฏิเสธอย่างเย็นชา

เสิ่นชีได้ใบสัญญาทาสของสองคนนี้แล้ว เร่งกลับไปที่เรือนดอกเหมยกับหีบสินเดิมของนาง แม่นมจินดีใจมากที่เจ้านายได้ของกลับมาแล้ว

"รบกวนแม่นมตรวจดูด้วย" นางไม่รู้ว่าสินเดิมมีอะไรบ้าง

"เจ้าค่ะ"

"ท่านแม่ไปไหนมา" สามแฝดที่ตื่นแล้ววิ่งมาหามารดากับแม่นม เสิ่นชีทำหน้าอ่อนโยนให้เจ้าแฝด แววตาของนางมองเจ้าแฝดสามคนด้วยความรัก

พวกนางตาฝาดแล้ว หญิงสาวกอดสามแฝด ดีใจที่เจ้าแฝดมิได้เป็นอันใดมาก

"ไปทวงของพวกเราคืนมา" แม่นมจินรีบเก็บหีบสินเดิมด้วยความยินดี แม้จะได้คืนมาแค่ส่วนหนึ่งก็ยังดี

"อบอุ่นมากท่านแม่กอดพวกข้า" แฝดคนโตเอ่ยขึ้น

เสิ่นชีถึงกับตกใจกับคำพูดเจ้าก้อนแป้งคนโต ที่ผ่านมานางคงจะเป็นมารดาที่แย่อย่างมากเลยกระมัง

"นับแต่นี้แม่จะให้ความรักความอบอุ่นแกพวกเจ้า จะไม่ละเลยพวกเจ้าดีรึไม่" สามแฝดมองมารดา ใบหน้าน้อย ๆ ดีใจอย่างมากที่มารดาจะไม่ละเลยพวกนางแล้ว

"ข้ารักท่านแม่ที่สุดเลย" ที่ผ่านมาแม่นมจินพร่ำสอนสามแฝดให้รักเคารพมารดา แม้มารดาจะอารมณ์ฉุนเฉียวไปบ้าง เรื่องนี้ต้องยกความดีความชอบให้แม่นมจิน

มีสาวใช้จากเรือนให้มาตามเสิ่นชีให้ไปพบชินอ๋องอย่างเร่งด่วน อะไรกันนางเพิ่งจะมาถึงเรือนยังไม่ทันได้นั่งตั่งเตี้ยเสียด้วย เจ้าคนบ้าก็ให้สาวใช้มาตามนางแล้ว

นางกับแม่นมจินเจ้าแฝดเร่งไปที่เรือนใหญ่ทันที พบคุณกลุ่มใหญ่รอนางอยู่

"พระชายาชินอ๋องเป็นคนทำร้ายข้า นางผลักข้าลงไปอย่างโหดร้าย ท่านหญิงเซียวหมิ่นพลันเอ่ยขึ้น ฝูอ๋องกับชายาฝูอ๋องกอดบุตรสาวไว้ทั้งสองพลันโกรธชายาชินอ๋องมาก

กล้าทำกับเด็กที่ไม่รู้ความได้อย่างไร

"ไม่จริง ท่านแม่ของข้าไม่ได้ผลักเจ้า เจ้าต่างหากที่ตกศาลาลงไปเอง นางกำลังไปช่วยเจ้า แต่คนกลุ่มใหญ่แห่กันมาพอดี แม่ข้าก็โดนคนพวกนั้นซ้อมส่วนเจ้าก็สลบไป"

แฝดคนโตเสี่ยวเจียเอ่ยขึ้น