บทที่ 9 เผชิญหน้า 2

เมื่อกัวกงก้าวเท้าข้ามธรณีประตูเข้ามาภายในพระตำหนัก รูปร่างอันสูงใหญ่และท่วงท่าอันสง่างามของเขาก็ดึงดูดสายตาของรั่วเสียนได้ในทันที ด้วยความเร่งรีบจากเหตุการณ์ด่วน เสนาบดีหนุ่มจึงสวมเพียงชุดคลุมกายสีขาว รวบผมยาวสีดำสนิทเป็นมวยไว้เหนือศีรษะและปักปิ่นหยกเรียบง่ายเอาไว้เท่านั้น

ทว่าการแต่งกายที่แสนง่ายดายและไร้การปรุงแต่งนี้ กลับยิ่งขับเน้นให้เขาดูโดดเด่น สุขุม และเปี่ยมไปด้วยเครื่องหน้าอันหล่อเหลาคมคายสมชายชาตรีอย่างที่สุด เพียงแค่อาศัยรูปโฉมนี้ของเขา แน่นอนว่ามากเพียงพอที่จะขโมยหัวใจของสตรีในใต้หล้าได้โดยง่ายดายโดยไม่จำเป็นต้องเอ่ยปากเลยด้วยซ้ำ

เพียงแต่ว่า สีหน้าอันดุดัน กลิ่นอายรอบตัวที่แผ่รังสีเย็นชา และสายตาคมกริบยามที่จ้องมองมานั้น ทำให้รั่วเสียนรู้สึกอึดอัดจนยากจะอธิบาย สายตาคู่นั้นของเขาทำให้นางบังเกิดความหวาดกลัวและยำเกรงบุรุษผู้นี้อย่างประหลาดตั้งแต่แรกพบ กัวกงปฏิบัติตามขบถธรรมเนียมของราชสำนักเมื่ออยู่ต่อหน้าองค์หญิงใหญ่ผู้สำเร็จราชการ เขาคุกเข่าลงและก้มศีรษะลงต่ำด้วยท่าทางที่สำรวมนอบน้อม ทว่าสีหน้าท่วงท่ายังคงแฝงไว้ด้วยความเย็นชายิ่งนัก

"กระหม่อมกัวกงถวายบังคมองค์หญิงพ่ะย่ะค่ะ"