บทที่ 101

คำพูดของลั่วจือเห้อทำให้เพื่อนเขาชะงักไปเล็กน้อย แล้วเพื่อนเขาก็รีบเอ่ยออกมา: "ก็อย่าไปสนใจเรื่องฐานะหรือครอบครัวให้มากนักสิ ยอมทะเลาะกับที่บ้านนิดหน่อย ยังไงนายก็เป็นลูกชาย เขาจะตัดขาดนายได้แน่เหรอ?"

"ฉันกล้าที่ไหน" มุมปากของลั่วจือเห้อยกขึ้น แล้วเอ่ยประโยคนี้ออกมา

"นายไม่ได้ไม่กล้า นายก็แค่กลัวว่าถ้านายทะเลาะกับพวกเขา ครอบครัวของนายจะตกใจจนมีแต่เรื่องยุ่งเหยิงมากกว่า ใครจะไม่รู้นิสัยนายบ้าง ปกติไม่มีเวลาบ่นด้วยซ้ำ ถ้าเกิดนายต้องการจริงๆ พ่อแม่จะห้ามได้เหรอ ฉันคิดว่าตอนนี้นายคิดถึงแต่เรื่องผลประโยชน์ของครอบครัวมากกว่า" เพื่อนของเขาเอ่ย "ที่นายปฏิเสธเมื่อกี้ ฉันยังรู้สึกเลยว่าเย็นชามาก ไม่ต้องพูดถึงว่าผู้หญิงเขาจะรู้สึกยังไง"

ลั่วจือเห้อลองคิดถึงท่าทางตอนที่สวีซุ่ยหนิงบอกลา

เขาทำเสียง "จิ๊" เบาๆ แล้วเอ่ยติดตลก: "นายพูดจนเธอดูน่าสงสาร จนฉันอยากจะช่วยเธอจริงๆ เสียแล้ว"

"ไม่มีทางหรอก นายคิดมาก" เพื่อนของเขาพนัน "แต่ว่า ยังไงก็ต้องมีวันที่นายทำไปโดยไม่รู้ตัว"

......

หลังจากที่สวีซุ่ยหนิงเจอเรื่องทำร้ายติดกันสองสามครั้ง เธอก็บังคับให้ตัวเองมีสติ

เธอจะทำตัวเฉยเมยต่อการแก้ปัญหาด้วยการทำตัวเย็นชาของเฉินลู่ไม่ได้ ไม่อย่างนั้นก็คงจะโดนทำตัวเย็นชาใส่จนเขาไม่ใส่ใจจริงๆ แน่ๆ

เธอคิด ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ต้องมีบางครั้งที่มันไม่เป็นไปดั่งใจ ถ้าเกิดทำแค่ครั้งสองครั้งแล้วเฉินลู่เปลี่ยน แบบนั้นก็คงไม่ใช่เฉินลู่ตัวจริงแน่ๆ

นี่เพิ่งจะเริ่มต้น แล้วเขาเองก็ไม่ได้ปฏิเสธให้ชัดเจนด้วย ไม่ได้หมายความว่าเธอหมดโอกาสแล้วเสียหน่อย

สวีซุ่ยหนิงพยายามหาข้อมูลประเทศที่เฉินลู่ไปทำงาน ตอนนี้เข้าฤดูหนาวแล้ว เธอดูอุณหภูมิที่ลดต่ำลงทุกวัน คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ส่งข้อความไปหาเจี่ยงหนานตั๋ว: อากาศหนาว อย่าลืมใส่เสื้อผ้าหนาๆ นะ

ตอนนี้เธอกับเฉินลู่ยังงอนกันอยู่ ถ้าเกิดว่าเธอส่งข้อความไปหาเขาก่อน ไม่แน่ว่าเขาอาจจะคิดว่าเธอกำลังง้อ

สวีซุ่ยหนิงตั้งใจค้นบันทึกที่เธอเคยจดของที่เฉินลู่ชอบเอาไว้เมื่อก่อนออกมา แล้วเลือกเฉพาะของที่เขาไม่กิน ส่งไปหาเจี่ยงหนานตั๋ว

ส่วนเจี่ยงหนานตั๋วแค่ลองอ่าน ก็รู้ว่าข้อความนี้ไม่ได้ส่งมาให้เขา

หลังจากที่ประชุมเสร็จ เขาก็ถ่ายทอดข้อความดังกล่าวให้เฉินลู่ฟัง: "คนคนนั้นกลัวว่านายจะป่วย สั่งให้นายสวมเสื้อผ้าหนาๆ"

เฉินลู่นิ่งไป เขามองเจี่ยงหนานตั๋ว

เจี่ยงหนานตั๋วอธิบาย: "สวีซุ่ยหนิงยังบอกด้วยว่าฉันต้องระวังไม่ให้นายกินอาหารที่มีมะม่วง กลัวว่านายจะเกิดอาการแพ้"

เฉินลู่ยื่นมือไปหยิบโทรศัพท์ของเขามาดู