บทที่ 144

สวีซุ่ยหนิงไม่คิดว่าเฉินลู่จะพูดแบบนี้ เธอนั่งพิงหัวเตียงแล้วจ้องมองมาที่เขา

“ถึงเธอจะไม่ใช่คนที่รับสายในตอนนั้น ฉันก็กลับไปไม่ได้แล้ว เรื่องนี้จะโทษเธอก็ไม่ได้” เฉินลู่พูด

สวีซุ่ยหนิงพูดขึ้นว่า “แน่นอนอยู่แล้วว่าเรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับฉัน ฉันก็แค่ลองเดาตามหลักเหตุผล ​​ในโรงพยาบาลไม่มีใครอยู่เหรอ เธอน่าจะต้องการให้นายไปหานั่นแหละ หมอคนอื่นคงมีไว้ประดับเท่านั้น”

"คนรู้จักกันมันก็สะดวกกว่าอยู่แล้ว"

ตอนนี้เขาอยู่ในชุดสูทและรองเท้าหนังแล้ว และพ่อแม่ของโจวอี้ยังคงโทรตามอยู่เรื่อย ๆ จนหยุดการสนทนาของพวกเขา

ทุกครั้งที่แม่ของโจวอี้โทรมาก็จะมีเสียงสะอื้นด้วย

สวีซุ่ยหนิงฟังแล้วก็รู้สึกจิตใจสับสนวุ่นวาย "นายไปดูโจวอี้คนเดียวเถอะ ถ้าฉันไปด้วยอาจจะส่งกระทบต่อเธอ"

เฉินลู่ได้เตรียมสัมภาระให้เธอเรียบร้อยแล้ว เมื่อได้ยินเช่นนี้เขาก็หยุดนิ่งและเลิกคิ้วขึ้น “เธอไม่ใช่บอกว่าไม่สบายใจเวลาที่ฉันไปเจอกับโจวอี้สองต่อสองหรอกเหรอ?”

แน่นอนว่าสวีซุ่ยหนิงไม่สบายใจ แต่เรื่องนี้จะให้เธอไปจับตาและควบคุมด้วยตัวเองไม่ได้ อีกอย่างเคยจับตาโจวอี้เพียงครั้งเดียวก็แทบไม่เป็นอันทำงาน หลีกหนีไม่พ้นความไม่คุ้มค่า ถึงอย่างไรครั้งนี้ก็ทำอะไรโจวอี้ไม่ได้

และอีกอย่าง

สวีซุ่ยหนิงหรี่ตาลงและพูดทันทีว่า "ฉันรู้สึกเหมือนว่าเธอตั้งใจทำร้ายตัวเอง"

เฉินลู่เลิกคิ้วขึ้นและพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “ตอนนี้โจวอี้มีภูมิคุ้มกันต่ำมาก ก่อนหน้านี้ช่องทรวงอกเกิดความผิดพลาดจากการผ่าตัดเสริมหน้าอก และอวัยวะต่างๆ ในร่างกายก็ติดเชื้อแบคทีเรีย ตอนนี้ร่างกายของโจวอี้แย่มาก ถ้ามีแผลอาจจะติดเชื้อซ้ำได้อีก งั้นความหมายของเธอคือโจวอี้ทำแบบนี้เพื่อเรียกร้องให้ฉันไปหา โจวอี้จะตายอยู่แล้วจะทำแบบนี้ไปทำไม?”

สวีซุ่ยหนิงไม่ต้องการสนใจเขาอีก "ใช่ ฉันมันคิดมากไปเอง"

เฉินลู่ขมวดคิ้วด้วยอาการปวดหัว มันเป็นเรื่องยากมากที่จะพูดคุยกับสวีซุ่ยหนิงเกี่ยวกับบางสิ่ง และเขาไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงคิดว่าเธอเฉลียวฉลาดและมีเหตุผลในตอนแรก

จริงๆ แล้วเธอมีทิฐิจนเกินไป หากไม่ทำตามความคิดของเธอ อาจจะถูกตราหน้าว่าเป็น "คนทรยศ" เมื่อใดก็ได้

"ฉันแค่ทำตามการร้องขอชีวิตของโจวอี้เท่านั้น ไม่น่าจะทำเรื่องแบบนั้นออกมาได้" เฉินลู่พูด

สวีซุ่ยหนิงห่มผ้าห่มเตรียมตัวนอน

"แต่ฉันก็ไม่ได้ยับยั้งความหมายของเธอนะ" เขารู้จักว่าต้องไม่ทำให้สถานการณ์แย่ไปกว่าเดิม

สวีซุ่ยหนิงพูดเบาๆ "นายอยากจะคิดยังไงก็เรื่องของนาย เพียงแต่ว่าเราสองคนถ้าอุดมการณ์ไม่เหมือนกัน ก็อย่ามาคบกันเลย"

สุภาษิตจีนนี้ทำให้ความกดดันภายในห้องลดลงอย่างน่าประหลาด

เฉินลู่มองดูเธอเป็นเวลานานและไม่พูดอะไรจนกระทั่งออกไป

สวีซุ่ยหนิงนอนหลับจนถึงเช้า เฉินลู่และเซี่ยซีสองคนแม่ลูกได้ส่งข้อความมาหาเธอ

เฉินลู่บอกว่าเขาจะรักษาระยะห่างกับโจวอี้ และบอกเธอว่าอย่าไปพบลั่วจือเห้ออีก

เซี่ยซีถามคำถามง่ายๆ :คืนดีกับเฉินลู่แล้วเหรอ?