บทที่241 หนึ่ง

เดิมทีเซี่ยซีกำลังเล่นไพ่กับเพื่อนในห้องเล่นไพ่ที่บ้าน จู่ๆก็ได้ยินป้าแม่บ้านบอกว่าเฉินลู่กลับมาแล้ว

เมื่อสองวันก่อน เฉินลู่กับเฉินเจ๋อชูเพิ่งทะเลาะกัน สาเหตุของการทะเลาะกันคือช่วงหลายวันมานี้เฉินลู่ไม่ไปทำงาน เพราะไปหาสวีซุ่ยหนิง เฉินเจ๋อชูจึงรู้สึกขัดหูขัดตามาก คนหนึ่งกล่าวตักเตือน ส่วนอีกคนไม่ยอมฟัง

ความสัมพันธ์พ่อลูกที่สนิทสนมกันแต่เดิมกลับกลายเป็นเย็นชา

ส่วนเรื่องของโจวอี้ เซี่ยซีขี้เกียจเกินว่าจะแสดงความคิดเห็น ดวงตาของ เฉินลู่สูญเสียความอบอุ่นเมื่อมองไปที่เธอในเวลานั้น นอกจากสอบถามเพื่อนร่วมงานของหล่อน เธอไม่ได้พูดอะไรกับหล่อนอีกเลย

เซี่ยซีลุกขึ้นจากโต๊ะไพ่แล้วพูดว่า "วันนี้เลิกเล่น วันหลังค่อยมาเล่นกันใหม่เถอะ"

ผู้เล่นด้านข้างเอาชนะได้อย่างสบายๆ ก่อนจะกล่าวคำอำลาด้วยความปิติยินดี

เมื่อเซี่ยซีขึ้นไปหาเฉินลู่ชั้นบน พบว่าเขากำลังค้นหาเอกสารสำคัญอยู่

“จะเดินทางไกลเหรอ?” เธอถามด้วยความสงสัย

เฉินลู่พูดพลางไม่หยุดการเคลื่อนไหวนั้น "เดินทางไปทำธุรกิจน่ะครับ"

เมื่อสองวันก่อน เฉินลู่ไม่ได้ไปทำงานด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้กลับบอกว่าจะเดินทางไปทำธุรกิจ ซึ่งมันไม่สมเหตุสมผลเเอาเสียเลย เซี่ยซีขมวดคิ้วและพูดว่า “ไปตอนนี้โดยไม่ไปหาหนิงหนิงแล้วเหรอ? ถ้าไม่ถือโอกาสตีเหล็กตอนร้อน[1] ฉันคิดไม่ออกเลยจริงๆว่าต่อไปพวกเธอจะมีเหตุผลอยู่ด้วยกันอีกหรือเปล่า”

ก่อนที่เธอจะพูดจบ เธอก็เห็นเขายืนนิ่งไม่ไหวติง

เฉินลู่ยืนนิ่งอยู่นานก่อนจะกล่าวอย่างใจเย็นว่า "ต่อไปคงไม่มีแล้วละครับ"

เซี่ยซีตกใจเล็กน้อย

หลังจากที่เฉินลู่พูดจบ เขาไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับสวีซุ่ยหนิงอีกเลย นอกจากจะจัดของที่ควรเอาไปอย่างเงียบๆ

"จะไปนานแค่ไหน?"

"สองสามเดือน"