บทที่ 6

หลังจากตัดสินใจแล้ว ลุงหวังก็พูดตามตรงว่า "คุณหนูรองบอกว่าเห็นท่านหนีไปกับบุรุษตอนกลางดึกและข่วนหน้านาง เรื่องนี้แพร่กระจายไปทั่ว องค์รัชทายาทเสด็จมาแต่เช้าตรู่ และตอนนี้อยู่ในห้องโถง นายท่านผู้เฒ่าไม่ได้นอนมาทั้งคืน”

ฉิงจิ่วเย้ยหยัน ดวงตาเหมือนแมวของนางฉายแววเย็นชา นางหนีไปกับคนอื่นหรือ? หรือเห็นนางเป็นสารถี? นี่นางโดนดูถูกงั้นหรือ? นางเกลียดการถูกดูถูกเป็นที่สุด

ฉิงหรงคนนี้ค่อนข้างสามารถพลิกข้อเท็จจริงได้ เมื่อวานใบหน้าของนางเสียโฉมไปครึ่งหนึ่ง ซึ่งมันเบาเกินไป นางควรถูกตัดลิ้น

"ไปดูกันเถิด"

ฉิงจิ่วทิ้งประโยคและเดินไปที่ห้องโถง ลุงหวังกำลังจะไปรายงาน แต่ถูกฉิงจิ่วห้ามไว้

ยืนอยู่ในลานบ้าน นางสามารถเห็นสถานการณ์ในห้องโถงได้อย่างชัดเจน ฉิงจิ่งซานนั่งอยู่ทางผนังด้านซ้าย เขาชรา มีผมสีขาวที่ขมับและตาสีแดงก่ำ เห็นได้ชัดว่าไม่ได้นอนมาทั้งคืน

ฉิงจิ่งซานมีลักษณะเช่นนี้ทำให้หัวใจของฉิงจิ่วเต้นไม่เป็นจังหวะ หัวใจขอนางเจ็บปวดเพราะเขา นางดูเหมือนจะเห็นปู่ของนางซึ่งถูกแยกออกจากกันในชาติที่แล้วผ่านชายชราคนนี้ ชายชราคนนี้รักหลานสาวของเขามาก แต่เขาไม่รู้ว่าฉิงจิ่วตัวจริงเสียชีวิตไปแล้ว

มีคนจำนวนมากในโถงต้อนรับ ทั้งสี่มุมมีคนยืนอยู่เต็ม ลุงคนรอง ฉิงขุ่ย ป้าคนรอง เฉินว่านหรงและลูกสาวคนโต ฉิงเฉิง...

เมื่อพูดถึงฉิงเฉิง นางช่างงดงามและอ่อนโยน นางยังมีชื่อเสียงในแคว้นตงเฉินและเป็นที่รู้จักในฐานะคนงามอันดับหนึ่ง ปรากฎว่าชื่อของนางคือฉิงโหรว เนื่องจากรูปลักษณ์ที่งดงามของนาง นางจึงเปลี่ยนชื่อเป็นฉิงเฉิง ซึ่งหมายความว่านางเป็นสตรีที่งดงามที่สุดในแผ่นดิน

โดยปกติแล้วผู้คนจะเปรียบเทียบฉิงเฉิงกับฉิงจิ่ว โดยบอกว่านางเป็นหงส์โดยธรรมชาติ และฉิงจิ๋วจิ่วเป็นไก่ป่าที่อยู่บนพื้นดิน

ฉิงจิ่วกลอกตาและคิดว่า "ข้าไม่วนว่าจะหงส์หรือไก่ เจ้าไม่ควรยั่วโทสะข้า ข้าคือฉิงจิ่ว ไม่ใช่คุณหนูใหญ่ไร้สมอง"

ฉิงหรงเป็นคุณหนูรองที่นางได้เห็นเมื่อคืนนี้ ในเวลานี้ ใบหน้าของนางถูกพันด้วยผ้าพันแผล และดวงตาสีแดงของนางก็บวมเหมือนนางเงือก นางพิงร่างของมารดาและกระตุก เมื่อมองดูท่าทางเศร้าสร้อยของนาง ในที่สุดฉิงจิ่วก็รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย

"ประมุขฉิง ข้ามั่นใจว่าท่านจะตระหนักถึงพฤติกรรมคุณหนูใหญ่ในครั้งนี้ นางก่อนปัญหาเลยเถิดไปมากแล้ว นี่เท่ากับเป็นการตบหน้าราชวงศ์ แม่นางฉิงไม่คู่ควรที่จะเป็นพระชายาอีกต่อไป ยิ่งไปกว่านั้น ข้ายังตั้งใจจะถอนหมั้นนางให้ได้ แม้จะให้อยู่ต่อหน้าเสด็จพ่อข้าก็เชื่อว่าตระกูลฉิงไม่มีอะไรจะพูดแน่"

ในเวลานี้ เสียงสูงและทรงพลังของชายคนหนึ่งดังขึ้น จากนั้น ฉิงจิ่วก็มองไปแล้วเห็นเขานั่งตรงข้ามฉิงจิ่งซาน ในตอนแรกนางไม่สังเกตเห็นเขา ใบหน้าของชายคนนั้นดูเรียบแต่ก็หล่อเหลา เขามีท่าทางที่ดีและดูเหมือนมีอำนาจ นั่นคือองค์รัชทายาทฉู่เย่

ฉิงจิ่วมองไปที่ชายคนนั้นและเชื่อมโยงกับชายในชุดดำที่ทำร้ายนางจนตกจากหน้าผาเมื่อคืนนี้ รูปร่างและสัดส่วนของเขาค่อนข้างคล้ายกัน นางไม่แน่ใจว่าใช่คนนี้หรือเปล่า

แต่ไม่เป็นไร...

เนื่องจากนางกลับมามีชีวิต คงเป็นเรื่องไม่ดีสำหรับฉิงหรงและชายในชุดดำ

มุมปากของนางโค้งเป็นรอยยิ้มชั่วร้าย ในขณะนี้ ฉิงจิ่วนั้นอันตรายอย่างหาที่เปรียบมิได้

“ฝ่าบาท ข้ารู้ว่านางเป็นอย่างไร แม้ว่านางจะดูเจ้ากี้เจ้าการไปหน่อย แต่ข้าเชื่อว่าหลานสาวของข้าจะไม่ทำสิ่งนั้น ท่านสามารถถอนหมั้นได้ แต่ในเหตุผลเช่นนี้ ข้าจะไม่ยอมรับ” "

เสียงของฉิงจิ่งซานนั้นดังและชัดเจน การปกป้องอย่างไม่มีเงื่อนไขของเขาสัมผัสได้และทำให้ฉิงจิ่วรู้สึกประทับใจ

ในเวลานี้ ใบหน้าของฉู่เย่น่าเกลียดมากแล้ว ดวงตาของเขาสงบนิ่งและใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม ด้วยใบหน้าที่เย้ยหยัน เขามองไปที่ฉิงจิ่งซานและพูดว่า "ประมุขฉิง ท่านปฏิเสธเรื่องนี้ไม่ได้ หลานสาวคนรองของท่านเห็นด้วยตาของนางเอง"