บทที่ 3 ไอติมหลากรส (4)

ใบหน้าหวานแนบที่หน้าอกแกร่งโดยชายหนุ่มปลดกระดุมเสื้อจนเห็นแผงอกกำยำ รอยสักที่อกแกร่งโผล่ออกมาบางส่วนซึ่งส่งเสริมความดิบเถื่อนในตัวเขามากขึ้นจนใจสาวเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น

“สรุปไม่อยากกินข้าวแล้วหรือยังไง”

“คะ...”

“ก็สายตาของเธอมันบอกว่าเธออยากกินฉันไม่ใช่เหรอ หรือจะเปลี่ยนให้ฉันพาไปโรงแรมก่อน”

ไอลดาถึงกับหน้าเหวอเพราะไม่คิดว่าวิคเตอร์จะคิดเข้าข้างตัวเองได้มากขนาดนี้ เธอไม่ได้คิดอะไรอย่างนั้นเลยสักนิดเดียว แม้ร่างกายของเขาจะล่ำกระชากใจมากมายแค่ไหนก็ตามแต่เธอก็ไม่อุตริคิดลามกกับชายหนุ่มในที่สาธารณะแบบนี้หรอกนะ

“เปล่าค่ะ...งั้นไปทางฟู้ดคอร์ทก็ได้ค่ะ ที่นั่นของกินเยอะดี” ไอลดาบอกตามความจริงแล้วชวนเขาไปกินข้าวที่ศูนย์อาหาร ทำเอามาเฟียหนุ่มถึงกับขมวดคิ้วอย่างแปลกใจ เพราะเท่าที่เจอผู้หญิงมาพวกหล่อนก็ชอบให้เขาพาไปกินร้านอาหารหรูๆ แพงๆ ไม่ก็พวกรูฟท็อปที่ดาดฟ้าของโรงแรม แต่ยัยตัวเล็กชวนเขาไปกินฟู้ดคอร์ทเนี่ยนะ

“อะไรนะ”

“คือไอว่าเราไปกินฟู้ดคอร์ทดีกว่าค่ะ ที่นั่นของกินเยอะเลย คุณจะได้ไม่มาว่าว่าไอคิดอะไรไม่ออก” ว่าจบไอลดาก็เดินนำหน้าชายหนุ่มไป เพราะรู้ว่าฟู้ดคอร์ทที่ห้างฯ แห่งนี้อยู่ตรงไหน

ร่างสูงใหญ่มองคนตัวเล็กที่เดินนำแล้วส่ายหัวด้วยความไม่เข้าใจ ก่อนจะเดินตามหล่อนไปอย่างรวดเร็วเพราะอยากจะรู้นักว่าไอลดาจะพาเขาไปกินอะไร

กระทั่งไอลดาและวิคเตอร์เดินมายังฟู้ดคอร์ทในห้างฯ ขนาดใหญ่ ดวงตาสาวเป็นประกายเพราะตอนนี้เธอหิวจนตาลายไปหมดแล้ว พอเห็นอาหารละลานตาก็อดหิวไม่ได้จริงๆ แม้อาหารที่นี่จะไม่ได้แพงสำหรับชายหนุ่ม แต่สำหรับเธอที่ต้องทำงานแลกเงิน เวลามากินก็จะกินได้แค่ไม่กี่อย่างด้วยงบจำกัด

“เธอพาฉันมากินที่นี่เนี่ยนะ” วิคเตอร์จ้องมองตรงหน้าอย่างตะลึงเพราะมีคนมากมายเดินไปมา พร้อมกับถือถาดอาหารไปนั่งที่โต๊ะ แต่พวกเขากลับดูยิ้มแย้มมีความสุขกับอาหารที่อยู่บนจาน

“ใช่ค่ะ”

“จะเป็นการรบกวนไหมคะถ้าไอจะขอเงินหน่อย พอดีไอไม่มีเงินสดติดตัวเลยค่ะ พอดีโทรศัพท์ไอแบตฯ หมดค่ะ” ไอลดาจ้องมองคนตัวโตแล้วกะพริบตาปริบๆ

“ฉันมีแต่บัตรเครดิต ฉันไม่พกเงินสด” วิคเตอร์บอกแล้วหยิบบัตร Black Card ที่อยู่ในกระเป๋าสตางค์ของตัวเองออกมา ซึ่งทำเอาไอลดาตาโตอย่างตกใจเพราะรู้ดีว่าคนที่จะถือบัตรนี้ได้ต้องรวยมากๆ มีเงินมหาศาลถึงจะได้มันมา

“เอ่อ...มีบัตรใบอื่นไหมคะ”

“ทำไม...มันใช้ไม่ได้อย่างนั้นเหรอ หรือเธอคิดว่าเงินในบัตรจะไม่พอกับอาหารมื้อนี้” คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเมื่อเจอสายตาเป็นกังวลของไอลดา