บทที่ 2 ข้อเสนอการเป็นเด็กเลี้ยง (7) NC25+ จบตอน

ร่างบอบบางนอนเย้ายวนอยู่บนเตียงกว้างมันทำให้มาเฟียหนุ่มอดใจที่จะกระแทกกระทั้นเข้าสู่กายสาวรุนแรงมากขึ้น ใบหน้าคมสันนิ่วหน้าอย่างเจ็บปวด เมื่อเอ็นร้อนครูดไปตามโพรงสาวอย่างถี่รัว

“อ๊ะ...อย่ากระแทกแบบนั้นมันลึก” มือเล็กดันแผงอกกว้างเพื่อยั้งอารมณ์ของชายหนุ่มไม่ให้เขาทำรุนแรงกับเธอ จนร่างกายสาวรู้สึกเจ็บขึ้นมา อารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นทำให้เขาไม่สามารถยับยั้งความต้องการของตัวเองได้

“ลึกสิ...ฉันชอบ...อย่าต่อต้านฉันไอลดา เพราะตอนนี้ร่างกายของเธอมีฉันเป็นเจ้าของ ฉันจะทำยังไงกับร่างกายนี้ก็ได้ อ๊า...” เสียงเข้มบอกอย่างออกคำสั่งเพราะว่าเขาไม่ชอบให้ใครมาขัดใจรวมทั้งไอลดาด้วย

ดวงตากลมโตมีน้ำตารื้นขึ้นมาเมื่อกำลังเจ็บจากความรุนแรงของชายหนุ่ม แม้มันจะมีความเสียวซ่านแต่ยิ่งชายหนุ่มกระทำรุนแรงเธอก็เจ็บที่ช่องทางรักทุกครั้งที่กายหนาขยับเข้าออก

“เจ็บ...อ๊า” แม้ไอลดาจะร้องขอความเห็นใจจากมาเฟียหนุ่ม แต่เขาหาได้สนใจไม่ เมื่อมือหนาจับร่างกายสาวพลิกไปมาราวกับตุ๊กตา จนกลับมาคิดว่าเธอเองก็มีชีวิตทำไมทำราวกับเธอไม่มีหัวใจไม่มีความรู้สึกเจ็บปวด คิดถูกแล้วหรือไม่ที่ทำงานแบบนี้

“อย่าพูดมากไอลดา ถึงยังไงคืนนี้ฉันก็จะเอาเธอทั้งคืน ครางเรียกชื่อฉันก็พอ” มือสากรวบเรียวขาเล็กทั้งสองข้างพาดบ่าจากนั้นเขาโถมสะโพกเข้าใส่ช่องทางรักให้ลึกมากยิ่งขึ้น กายสาวเริ่มผ่อนคลายเนื่องจากปรับความยิ่งใหญ่ได้แล้วถึงแม้จะยังคงคับแน่นมากๆ ก็ตาม

“อื้อ...วิคเตอร์...ไอไม่ไหว”

ขาเล็กรู้สึกอ่อนแรงเพราะต้องยกค้างไว้นาน และยิ่งรูปร่างของชายหนุ่มใหญ่โตจนคนตัวเล็กเกิดความเมื่อยล้าไปหมดทั้งตัวแต่มาเฟียหนุ่มก็ยังไม่ปล่อยให้สาวร่างเล็กได้พัก แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อตอนนี้เธอเข้ามาอยู่ในฐานะเด็กของเขา หรือเรียกง่ายๆ ว่านางบำเรอชั่วคราวที่เขายังไม่เบื่อ

“อ๊ะ”

มือหนาจัดการรวบร่างบอบบางแล้วอุ้มเธอเอาไว้ในอ้อมกอดในท่าลิงอุ้มแตงโดยที่ยังไม่ถอดถอนตัวตนออกสร้างความเสียวซ่านให้กับสองหนุ่มสาวเป็นอย่างมาก ท่าโลดโผนมาพร้อมกับความหวาดเสียวทั้งกลัวตกและเสียวเบื้องล่างที่มีคนกำลังกระแทกสอดใส่เข้ามาไม่หยุดพัก

“อ๊า...ไอเสียวนะ”

“ฉันอยากให้เธอเสียวมากๆ ไอลดา” วิคเตอร์จ้องมองปากกระจับของสาวร่างเล็กจนนึกครึ้มอยากจะจูบขึ้นมาเพราะปากของเธอมันอวบอิ่มจิ้มลิ้มน่าลิ้มลอง แต่นึกขึ้นได้ว่าเขาจะไม่จูบกับใครง่ายๆ จะจูบเฉพาะกับคนที่จริงจังแล้วเท่านั้นซึ่งมันไม่ใช่กับผู้หญิงคนนี้ ไอลดาเป็นเพียงเด็กที่เขาอยากนอนด้วย เธอมีหน้าที่ปรนเปรอความสุขให้กับเขาเท่านั้น ส่วนเรื่องหัวใจมันไม่มีทางเป็นไปได้

ใบหน้าหวานของไอลดาโน้มเข้ามาแนบชิดกับใบหน้าคมคายจนปากเล็กเฉียดข้างแก้มสากที่เริ่มมีหนวดหนาครึ้มขึ้นมาบ้าง จนวิคเตอร์ลอบกลืนน้ำลายลงคอด้วยความอยากชิม แต่พึงระลึกปฏิญาณของตัวเองเอาไว้

“คุณไม่จูบไอเหรอคะ” ไอลดาที่อยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่ม มือน้อยยกคล้องคอแกร่งจากนั้นก็เอ่ยถามออกมาด้วยความหลงลืมไปว่าเขาไม่ต้องการจูบกับใครทั้งนั้น

“เธอคงลืมที่ฉันบอกไปแล้วสินะไอลดาว่าฉันจะไม่จูบกับนางบำเรอคนไหนทั้งนั้น”

คำว่า ‘นางบำเรอ’ มันเข้ามาจี้ที่หัวใจของไอลดาเข้าอย่างจัง มันเจ็บเหมือนกันนะที่เข้ามาอยู่กับเขาแค่ในฐานะนางบำเรอซึ่งไม่ต่างจากของเล่นที่คนตัวโตเบื่อเมื่อไหร่ก็ต้องโดนทิ้งราวกับเศษขยะ

“ค่ะ...ไอลืม ขอโทษนะคะ” ใบหน้าหวานเจื่อนลงเล็กน้อย จากนั้นเธอก็แนบใบหน้าหวานกับไหล่กว้างเพราะไม่อยากให้ชายหนุ่มเห็นใบหน้าผิดหวังของเธอ

มือน้อยกอดร่างหนาเอาไว้ขณะที่ร่างกายเบื้องล่างก็ถูกสอดแทงเข้ามาไม่มียั้ง พละกำลังของวิคเตอร์เหลือเฟือและมากพอที่จะมีอะไรกันได้ทั้งคืน

“อ๊ะ...ทำไมข้างในของเธอยังตอดฉันแน่นแบบนี้ไอ” เหงื่อกาฬไหลเต็มร่างกาย อุณหภูมิที่หนาวจัดไม่ได้ช่วยให้อารมณ์รุ่มร้อนลดลงเลยสักนิดเดียว มีแต่เพิ่มมากขึ้นจนอยากจะแตกดับ

“ไม่รู้...ไอเหมือนจะแตก”

ฟันเรียงสวยขบที่ไหล่กว้างเพื่อระบายความเสียวซ่านทั้งหมด บางอย่างในกายกำลังถูกปลดปล่อยออกมา มันวูบวาบที่ท้องน้อยไปหมดและคิดว่ามันคือการเสร็จสมจากเพศรส

“กรี๊ด...” ร่างบางกอดกายหนาแน่นเมื่อรับรู้ว่าตัวเองลอยขึ้นไปอยู่บนก้อนเมฆ มันให้ความรู้สึกดีจัง มันผ่อนคลายและมีความสุขอย่างประหลาด นี่สินะรสชาติของเซ็กซ์ที่ใครหลายๆ คนชื่นชอบ และตอนนี้เธอก็ชักติดใจเสียแล้วสิ