ตอนที่ 121
บทที่ 121 ยกเลิกออร์เดอร์ทั้งหมด
October 28, 2026
“ลุกขึ้นมา ต่อยกันหน่อย!”
จอมพลจ้องมองเขาอย่างเยือกเย็น
กวินทร์ “….”
เสี่ยงตาย!
ปกติเขาต่อยไม่เคยชนะเขา
ขณะนั้นก้นก็ได้รับแรงกระแทกอีก แล้วก็ยังต้องมาเจอความรู้สึกอึดอัดอยู่ในใจของพี่พลอีก เว้นเสียแต่ว่าสมองเขาเท่านั้นมีปัญหาถึงตอกกลับไป
“ไม่ต่อย! ผมมาโน้มน้าวพี่คลายโมโหต่างหาก”
จอมพลไม่ให้โอกาสเขาได้ตอบปฏิเสธก็ต่อยเข้ามาที่หน้าอย่างจัง
“แม่งเอ้ย!”
กวินทร์ถึงขนาดกระเด็นไปอยู่ด้านข้างแล้วก็ลุกขึ้นมา
“บอกแล้วว่าไม่ต่อย ยังแล้วนี่ยังต่อยมาอีกหรอ?”
จอมพลใช้หมัดตอบกลับเขาไป
กวินทร์ถูกตามต่อยหลายหมัดอย่างนั้นความโกรธก็มา เขาจับที่เสื้อแล้วซัดเข้าไป
คนทั้งสองจับกองกันอยู่ตรงนั้น นายต่อยที ฉันต่อยที ไม่มีใครยอมใคร
ต่อให้ก่อนหน้านี้จอมพลได้ชกต่อยกับกระสอบทรายอยู่นาน กำลังที่น่าทึ่งนั้นยังคงต่อยกวินทร์ได้อย่างไร้สติ
ตรงช่วงศีรษะถูกทุบเข้าอย่างแรง จอมพลโกรธ กระป๋องแตกเรี่ยราดอยู่กับพื้น “เอาเลย ต่อยเลย ต่อยให้ผมตายไปเลย!”
จอมพล “….”
สองนัยน์ตาของกวินทร์เลื่อนลอยว่างเปล่า จ้องมองเพดานด้วยสมองที่มึนงงไม่ส่งเสียงอะไรอีก
ตอนที่ถูกทุบเข้านั้น เขารู้สึกเหมือนมีบางอย่างผ่านเข้ามาในสมองแวบนึง
อยากที่คว้ามันไว้ ก็ให้ไม่รู้แล้วว่าอยากจะคว้าอะไร
เหมือนจะจำสิ่งที่ลืมไปในอดีตได้ขึ้นมาบ้างแล้ว?!
“ไอ้สวะ!” จอมพลหายใจหอบถี่ๆ แล้วนั่งลงที่ด้านข้างเขา
กวินทร์มองบนโดยไม่พูดอะไร
คู่ตัวเองทะเลาะกัน เขาถูกต่อย ต่อยเสร็จยังด่าเขาว่าเป็นไอ้สวะอีกหรอ?
ตกลงว่ามีความยุติธรรมซะหน่อยมั้ย?!
“คลายโมโหไปบ้างยัง ถ้ายังไม่คลายก็เปลี่ยนสถานที่ รับรองว่าจะทำให้พี่คลายโมโห วันวิวาห์ไปเดทกับผู้ชายอื่น ความโกรธนี้มีเพียงแค่เอาคืนกันและกันเท่านั้นถึงจะหายกัน”
กวินทร์เอาจอมพลเข้ามาในไนต์คลับ แล้วหาสาวๆสวยๆเข้ามากลุ่มนึง ล้อมรอบคนทั้งสองอย่างแน่นขนัด
สีหน้าของจอมพลขรึมลง “นี่เป็นวิธีการเอาคืนของแกหรอ?”
“หึ หึ หึ ถ้าพี่รู้สึกว่าความสามารถในความเจ็บมันยังไม่พอ พี่จะ…”
“ไสหัวไป!”
เสียงนั้นทุ้มดังสะเทือนจนทำให้ห้องนั้นเงียบ
กวินทร์ทำจุ๊ปาก โบกมือให้พวกผู้หญิงรีบออกไป
เขาไม่ได้โน้มน้าวแต่ถือขวดเหล้าแล้วรินเหล้าให้จอมพลด้วยตัวเขาเอง
“ไม่ต้องการผู้หญิงก็ดื่มคลายทุกข์หน่อย วันนี้ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น ดื่มเสร็จก็พักผ่อน พรุ่งนี้สงบสติอารมณ์ได้แล้วค่อยคิดต่อว่าจะแก้ไขยังไง”
จอมพลยกแก้วดื่มรวดเดียวหมด
ความโกรธก็ดูเหมือนหายไป
ดื่มแบบนี้…กวินทร์ให้รู้สึกหวาดกลัวหน่อยๆ
ดูเหมือนว่าครั้งนี้เขาจะโกรธจริงๆ
จอมพลดื่มไปแก้วนึงแล้วดื่มต่ออีกแก้ว ไม่นาน ในห้องก็มีกองขวดวางเรียงราย
กวินทร์ไม่กล้าให้เขาดื่มอีก “พี่พล พอได้แล้ว”
เขาไปยึดขวดเหล้าที่อยู่ในมือเขามา
จอมพลทรุดตัวอยู่บนโซฟา “หาโรงแรม แล้วจองห้องให้ฉันสักห้องนึง”
“ได้เลย”
ตอนนี้จะให้เขาจองเรือบรรทุกอะไรก็ได้หมด!
“อย่าบอกวันวิวาห์ ถ้าแกกล้าบอกแม้แต่นิดเดียวก็อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก!”
“ครับ!”
กวินทร์ตอบรับอย่างยอมใจ
เฮ้อ เขาเป็นคนโสดที่ชีวิตอาภัพนะเนี่ย!
……
วันวิวาห์คิดถึงคำพูดของโมโมะ จ่ายยาในวันนั้นเสร็จแล้วก็ใช้อำนาจบีบบังคับเพื่อออกจากโรงพยาบาล