บทที่ 195 การตอบสนองของเขา

“ถูกคุณนวดแบบนี้แล้ว ผมรู้สึกว่าเหมือนขาทั้งสองข้างจะเบาลง”

เทพบุตรที่ถูกนวดจนคลายออก ถามอย่างแปลกใจ：“วิวาห์ คุณเป็นคนเก่งมาจากไหนกันเนี่ย ดันนวดเป็นซะด้วย”

วันวิวาห์ยิ้มบางๆ：“เพิ่งเรียนช่วงนี้มาน่ะ ฝีมือฉันยังไม่ถึงไหนเลย แต่ฉันก็พอได้บ้าง นวดให้คุณได้ตลอดนะ ผ่อนคลายกล้ามเนื้อขาบ้าง สะดวกกว่าไปหาหมอ”

ใบหน้าเทพบุตรมีแต่ความประทับใจ ดึงมือสองข้างของวันวิวาห์มาไว้ที่หน้าอก：“วิวาห์ ขอโทษนะ คุณทำให้ผมตั้งมากมายขนาดนี้ แต่ผมก็ยังหมดอาลัยตายอยาก ที่ผมพูดว่ายอมแพ้ไปเมื่อกี๊จะต้องทำให้คุณเสียใจแน่ๆ ขอโทษจริงๆ”

วันวิวาห์แข็งไปทั้งตัว ชักมือกลับแล้วฝืนยิ้มไปให้：“ไม่เป็นไร พยายามมากแต่มองไม่เห็นผลลัพธ์ ใครๆก็มีความคิดแบบนี้ทั้งนั้น”

เทพบุตรที่ได้กำลังใจ ก็หยิบไม้ค้ำ ตัดสินใจ กัดฟันยืนขึ้นมา

ขาที่ไม่ได้ขยับมานานก็เหมือนเป็นเครื่องประดับ ไม่เชื่อฟังสักนิด

น้ำหนักตัวทั้งหมดของเทพบุตรต่างกระจุกไปที่รักแร้สองข้าง พยายามยืนเข้าไว้

วันวิวาห์กับหมอที่ทำกายภาพกลับประหลาดใจกับความพยายามที่จู่ๆก็มีเข้ามาของเขา

ทั้งสองปรบมืออย่างดีใจ

วันวิวาห์พูดให้กำลังใจ：“ฉันพูดถูกไหมล่ะ คนอื่นฝึกทั้งอาทิตย์ยังทำไม่ได้ แต่คุณแป๊บเดียวก็ทำได้เลย”

หมอให้กำลังใจอยู่ข้างๆ：“ยืนหยัดไว้นะ เลื่อนจุดศูนย์ถ่วงไปนิดหน่อย ขยับไม้ค้ำไปด้านข้าง แล้วก้าวไปข้างหน้า”

เทพบุตรทำตามที่หมดชี้นำ

พอเปลี่ยนจุดศูนย์ถ่วง เขาก็ล้มลงไปตรงข้างนั้นอย่างควบคุมไม่อยู่

“ระวัง”วันวิวาห์มือไม้ไว เข้าไปประคองทันที

ถึงขาทั้งสองข้างของเทพบุตรจะได้รับบาดเจ็บ แต่เขาก็ยังเป็นชายร่างใหญ่ที่สูงกว่าวันวิวาห์เยอะ

ไม่ว่าจะรูปร่างหรือน้ำหนัก จะต้องกดเธอไว้อย่างแน่นอน

วันวิวาห์พุ่งเข้าไปไม่เพียงแต่ประคองเขาไว้ไม่อยู่ แต่ยังถูกเทพบุตรกดทับไว้แล้วล้มลงไปอีก

น้ำหนักทั้งตัวของชายหนุ่มกดไปที่เธอ จนเกือบจะบดขยี้เธอ

เจ็บ！

วันวิวาห์ขมวดคิ้ว ใบหน้ามีแต่ความเจ็บปวด

“ทับโดนคุณเหรอ？เจ็บตรงไหนไหม？”

เทพบุตรสีหน้าเปลี่ยนไปทันที ใช้สองมือยันทั้งสองข้างของวันวิวาห์อย่างประหม่า จะลุกขึ้น

ในความตื่นตระหนกทำอะไรไม่ถูก เขาก็กดไม้เท้าที่ตกอยู่ด้านข้าง

ไม้ค้ำลื่นไหล ร่างที่เพิ่งยืนหยัดไปครึ่งหนึ่งก็ล้มทับบนตัววันวิวาห์ทันที

หน้าอกทับลงไป ปิดจมูกและปากของวันวิวาห์ไว้อย่างมิดชิด

“อื้อ！！！”

วันวิวาห์เพิ่งจะดีขึ้น เพิ่งหายไปใจแป๊บเดียว ก็ถูกทับอีกครั้ง

เทพบุตรรีบลุกขึ้น

“แค่ก……แค่กแค่กแค่ก……”วันวิวาห์ไออย่างแรงทันที

ความหอมหวานที่มีเอกลักษณ์บนตัวเธอนั้นพัดผ่านใบหน้าหูคอของเทพบุตร

ผิวหนังทุกส่วนขนลุกขึ้นมา

ทั้งตัวเขาแข็งไป……

หมอที่อยู่ด้านข้างได้สติคืนมา รีบเข้าไปช่วยพยุง：“อย่ารีบร้อน ค่อยๆ อย่ากดไปที่ขา”

คนที่ขาทั้งสองข้างใช้งานไม่ได้จะหนักกว่าคนทั่วไป

หมอเพียงคนเดียวไม่อาจพยุงเทพบุตรขึ้นมาได้

การกดทับนี้ ทำให้ตัววันวิวาห์แทบจะอาเจียนออกมาเป็นเลือด มือสองข้างรีบวางบนไหล่ของเทพบุตรเพื่อช่วยพยุงขึ้นไป

ในที่สุดแรงที่กดทับตัวก็คลายออก ระหว่างเธอกับเทพบุตรมีระยะห่างออกมา

และระยะห่างนี้ ทำให้เธอตระหนักถึงระหว่างขาสองข้างของเขา……

เวลาหยุดลง

วันวิวาห์นิ่งไป มองไปที่เทพบุตรอย่างไม่อยากจะเชื่อ

เทพบุตรก็แข็งไป