บทที่ 208 แลกแก้วดื่ม

คนอื่นๆ บนโต๊ะก็หยุดพูดและหัวเราะ มองไปด้วยอยากรู้อยากเห็น

ต้องรู้ว่า คุณชายสามตระกูลจรัสพิบูรณ์ขึ้นชื่อว่าไม่สนใจผู้หญิง

ปกติในวงเหล้า แม้จะมีผู้หญิงมา แต่ก็ไม่มีใครกล้าเอาผู้หญิงไปนั่งใกล้เขา

ดังนั้นคนทั้งกลุ่มที่มาในวันนี้ล้วนไม่กล้าพาเพื่อนร่วมงานหญิงมา

ได้ยินมาว่าคนที่มาที่นี่กับภาคภูมิแต่เดิมเป็นรองผู้จัดการหญิงวัยกลางคนของ PL ก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ๆ ก็เปลี่ยนเป็นนางฟ้าคนนี้ หรือว่า...

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่มือของจอมพล ขณะนั้นก็คิดไปกันคนละอย่าง...

ฝ่ามือของ จอมพลร้อนมาก วันวิวาห์รู้สึกเหมือนกับว่าข้อมือของเธอกำลังจะละลาย: "ประ……ประธานจอมพลมี... มีปัญหาอะไรไหม?"

จอมพลปล่อยมืออย่างเฉยเมย หยิบผ้าเช็ดเปียกที่ด้านข้างเช็ดมือช้าๆ "ปกติฉันไม่ค่อยเข้าร่วมงานเลี้ยงแบบนี้ ฉันเลยไม่รู้ว่าปกติพวกคุณเล่นยังไง แต่ได้ยินมา แต่งานวงเหล้าอย่างนี้ทั้งชายและหญิงก็จะมีทริคเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่แตกต่างกันไป?”

ทริค...

จิตใจของบุรุษระรื่นทั้งโต๊ะก็เริ่มกระฉับกระเฉงในทันที

“โอ๊ย ก็ใช่ไง วาห์ทำไมเธอดื่มให้ถึงจืดจางขนาดนี้ เอาอย่างนี้ เราเริ่มอันที่ง่ายที่สุดมา แลกแก้วดื่มก็แล้วกัน”

“ใช่ แลกแก้วดื่ม!”

"แลกแก้วดื่ม!"

เมื่อคนหนึ่งพูด ทุกคนก็พูดตามกัน

วันวิวาห์ใช้โอกาสนี้ดึงมือที่ยกแก้วออกอย่างรวดเร็ว แต่ปลายนิ้วที่ถือแก้วกลับซีดแล้ว

เธอรู้สึกหัวใจสั่นไหว แต่สีหน้าไม่แสดงแม้แต่น้อย ฝืนยิ้มว่า “ทุกคนพูดถูก ถ้าฉันเป็นหญิงสาวตัวเล็กๆ ที่ยังไม่แต่งงาน ยังไงวันนี้ก็ต้องใช้ประโยชน์ความดีงามพร้อมสรรพนี้และผู้หญิงคนเดียวในวันนี้ประจบประธานจอมพลให้ดี แต่ฉันเคยแต่งงานแล้วและคนที่ยังมีลูกอย่างฉันเล่นเกมอย่างนี้กับประธานจอมพล ไม่มีสิทธิจริงๆ และยังทำให้ รสนิยมของประธานจอมพลลดลงด้วย เอาอย่างนี้ ทำให้ประธานจอมพลหมดสนุก งั้นลงโทษตัวเองสักสามแก้วแทนคำขอโทษ แล้วกัน”

พูดจบ วันวิวาห์ไม่ยอมให้โอกาสใครหาเรื่องอีก มือนึงถือแก้ว มือนึงถือขวดที่เต็มล้น ดื่มต่อกันสามแก้ว ไม่แม้จะหยุดหายใจ

ทุกคนปรบมือเมื่อเห็นการดื่มที่ตรงไปตรงมานี้

“คุณโจวเพิ่งบอกว่าเธอเป็นเด็กใหม่ที่เพิ่งออกมา วาห์นะวาห์ ผู้หญิงที่ไม่ซื่อสัตย์ไม่ใช่เด็กดีนะ”

วันวิวาห์ตอบด้วยรอยยิ้มที่สีหน้าไม่เปลี่ยน: “เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ทานอาหารที่โต๊ะเดียวกันกับทุกคน แม้วันนี้จะดื่มจนเมาดื่มจนตายก็คุ้มค่าแล้ว!”

เมื่อคำพูดนี้ออกมาในสายตาทุกคนก็เป็นคำชมเชยหน้างาน

มีเพียงจอมพลเท่านั้นที่ฟังออกความขบเขี้ยวเคี้ยวฟันและความขยะแขยงข้างใน

หึหึ นิสัยของผู้หญิงคนนี้ เขาจะไม่เข้าใจ?

ดวงตาของผู้ชายหรี่ลง ยกมือขึ้น เรียกพนักงานมา

"ส่งน้ำแร่มาหนึ่งกล่อง"

ทุกคนไม่เข้าใจทำไม

สายตากวาดไปมาระหว่างเขากับวันวิวาห์สองรอบ คิดว่าเขาทะนุถนอมเธอ ต้องการให้วันวิวาห์ที่ดื่มสามแก้วติดได้ชะลอความมึนเมา

มีเพียงหัวใจของวันวิวาห์เท่านั้นที่กระตุกทีหนึ่ง มือที่ซ่อนอยู่ใต้โต๊ะกำแน่นอย่างประหม่า

น้ำแร่หนึ่งกล่องมาอย่างรวดเร็ว

จอมพลให้คนส่งไปที่วันวิวาห์

วันวิวาห์อยากหมดสติ

ภาคภูมิเหงื่อออกด้วยความรู้สึกร้อนตัว

จอมพลยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ หยิบขวดขึ้นมาเปิดอย่างช้าๆ: "ในเมื่อคุณผู้หญิงคนนี้ชอบดื่มน้ำเปล่า งั้นก็ใช้น้ำเปล่า ไม่มากหรอก ฉันดื่มหนึ่งขวด เธอดื่มน้ำสิบขวด.. ."

หนึ่งขวดและหนึ่งขวดที่เปิดฝาแล้ววางเรียงรายอยู่ตรงหน้าวันวิวาห์

จอมพลหยิบขวดเหล้าตรงหน้าตัวเองก็ไม่ดู ดื่มไปทั้งขวดทันทีในครั้งเดียว

ห้องส่วนตัวเงียบอย่างป่าช้า

แม้แต่คนโง่ก็สามารถได้กลิ่นว่ามันผิดปกติ

ทุกคนเธอมองมาที่ฉัน ฉันมองเธอ ล้วนหดตัวเองให้เป็นก้อน ลดการมีตัวตน

“ปึง—”

ขวดที่ว่างเปล่าถูกจอมพลวางอยู่หน้าวันวิวาห์

ชายคนสีหน้ามืดมนเย็นชา: "ดื่ม!"

ทุกคนในห้องตกใจกับเสียงนี้ และทุกคนก็ได้สติกลับมา

จิ๊ๆ อยู่นานพอจริงๆ!

ในเมืองโตตูแห่งนี้ กลับมีคนที่ไม่กลัวความตาย กล้าถอนขนที่ปากเสือ ปั่นหัวคุณชายจอมพล?