บทที่ 218 เขาไม่นึกเสียใจภายหลัง!

“นั่นคือสิ่งที่คุณบังคับให้ผมทำ!” จอมพลจับเธอพลิกกลับมาทันที บดเบียดอยู่ระหว่างบล็อกห้องแคบๆ ชายหนุ่มปลดเข็มขัดออกอย่างรวดเร็ว แล้วคลายซิป “คุณหย่ากับผมเพราะลูก! ถ้าชอบเด็กขนาดนั้นล่ะก็ ผมทำให้คุณอีกคนก็ได้!”

“ไอ้สารเลว! ปล่อย…”

ด้านนอก ประตูห้องน้ำถูกเปิดออก ผู้ชายสองคนเดินหัวเราะต่อกระซิกกันเข้ามา

เสียงที่เหลือของวันวิวาห์ถูกจอมพลปิดด้วยปากของเขา

ลมหายใจร้อนแรงปนเปไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ เป่ารดอยู่ข้างใบหูและแก้มของเธอ “วันวิวาห์ คุณคือผู้หญิงของผม ของผมตั้งแต่แรก! ผมไม่อนุญาตให้คุณแต่งงานกับผู้ชายคนอื่น! หากคุณกล้าไม่เชื่อฟังล่ะก็ ผมมีวิธีที่จะทำให้เขาแตะต้องคุณไม่ได้ไปตลอดกาล! อยากเรียกหน่อยไหม ผมจะเติมเต็มให้คุณเอง…”

น้ำในดวงตาของวันวิวาห์รินไหล ทำให้การแต่งหน้าอันงดงามและละเอียดอ่อนบนใบหน้าของหญิงสาวเลอะเลือน

วันวิวาห์กัดริมฝีปากแน่น ไม่กล้าส่งเสียงใดๆ ออกมา

ดวงตาแดงก่ำหยดน้ำตาที่ไหลลงมาราวกับไข่มุก หยดลงมาทีละหยด

สมองของจอมพลว่างเปล่า เขาไม่ได้สติอยู่เป็นเวลานาน

เมื่อความใจร้อนและความโกรธจางหายไป สติจึงค่อยๆ กลับมา และจมอยู่กับความรู้สึกหดหู่

เขาโอบกอดวันวิวาห์ด้วยความตื่นตระหนก ช่วยจัดเสื้อผ้าให้เธอ แล้วจูบซับน้ำตาของหญิงสาวพลางเอ่ยขอโทษ “ขอโทษ…”

เสียงของชายหนุ่มแหบแห้ง ตื่นตระหนกจนไม่ทันได้สังเกตเห็น

จิตใจของวันวิวาห์คล้ายกับถูกทิ่มแทง ความโกรธและความเกลียดชังค่อยๆ เพิ่มมากขึ้น

เธอสะบัดมือ ออกแรงตบหน้าเขาอย่างสุดกำลัง แต่ข้อมือกลับถูกชายหนุ่มจับไว้กลางอากาศ

ริมฝีปากเย็นเยียบของจอมพลปิดสนิท แววตาเย็นชาไร้ความรู้สึก

ใบหน้ายังคงมีความหงุดหงิดอยู่อย่างชัดเจน คำพูดที่พูดออกมาหนักแน่นและเด็ดขาด “… แต่ผมไม่นึกเสียใจ!”

ดวงตาทั้งสองข้างของวันวิวาห์แดงก่ำจุดประกายความเกลียดชังออกมา “จอมพล ฉันเกลียดคุณ! ชีวิตนี้ฉันกับคุณคงอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้! ความอัปยศในวันนี้ที่ฉันได้รับ ในอนาคต ฉันจะทำให้คุณได้ชดใช้ความเจ็บปวดมากกว่านี้เป็นสิบเท่า!”

เธอผลักจอมพลออกอย่างแรง หลังจากจัดการตัวเองเรียบร้อย เธอไม่สนว่าข้างนอกจะมีใครอยู่หรือไม่ วันวิวาห์ผลักประตูแล้วเดินออกไปทันที!

สีหน้าของจอมพลมืดครึ้ม ต่อยผนังอย่างแรงด้วยความเดือดดาล

เขาไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้ เขาแค่อยากขัดขวางเธอจากการแต่งงานกับเทพบุตรเท่านั้นเอง!

แต่ใครจะรู้ว่า คำพูดไม่กี่คำจะทำให้เขาขาดสติ แล้วทำเรื่องโง่ๆ พวกนั้นลงไป!

จอมพลหลับตาลงด้วยความสิ้นหวัง

พวกเขาเดินมาถึงทางตันแล้ว

แต่… ถ้าหากวิธีนี้จะรักษาเธอไว้ได้

เขา… ก็ไม่เสียใจภายหลัง!

……

ชั้นล่าง

เทพบุตรรออยู่เนิ่นนานวันวิวาห์ก็กลับมาเสียที ขณะเตรียมบอกให้คนไปตาม โทรศัพท์มือถือก็ส่งเสียงดัง

เป็นภาพถ่าย

เขาเปิดกดเข้าไปดูด้วยจิตใจสับสนวุ่นวาย เห็นเพียงแวบเดียว ชายหนุ่มก็ชะงักงันอยู่บนเก้าอี้

ทั่วทั้งร่างไม่อาจฝ่าฝืนความหนาวเหน็บที่ก่อตัวขึ้นมาได้

คนในภาพไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นวันวิวาห์ หญิงสาวที่เขาเฝ้ารอตั้งนานแล้วไม่กลับมา

และเพิ่งจะได้เลื่อนขั้นเป็นคู่หมั้นของเขา วันวิวาห์

ในรูปถ่ายใบนั้น ที่ข้างๆ โต๊ะอาหารของโรงแรม วันวิวาห์กำลังนั่งอยู่บนตักของจอมพล!

เทพบุตรจำมันได้ ชุดที่สวมอยู่บนร่างกายของเธอ เป็นเสื้อผ้าในคืนนั้นตอนที่เธอเมา

ชายหนุ่มกัดฟันกรอด มือข้างที่ถือโทรศัพท์สั่นโดยไม่รู้ตัว ปลายนิ้วเปลี่ยนเป็นสีขาวซีดเนื่องจากออกแรงบีบ

จอมพล!

ความกดอากาศภายในห้องอาหารต่ำลงโดยฉับพลัน

“โครม!”

โทรศัพท์ล่องลอยออกไป ตกลงบนพื้นแตกเป็นเสี่ยงๆ ในทันที

พนักงานทุกคนที่กำลังให้บริการในห้องอาหารต่างสะดุ้งตกใจ