บทที่ 220 คุกคามถึงหน้าประตู

หญิงวัยทำงานทรงภูมิฐานคนนั้นที่อยู่ข้างๆ ทิวาพรหันมองมา

เมื่อเห็นปีเตอร์หล่อนพลันชะงักงัน ทว่าใบหน้าเย่อหยิ่งและเย็นชาหายไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเอื้อมมือออกมาหาเขาอย่างอบอุ่น “คุณปีเตอร์ ไม่เจอกันนานเลยนะคะ”

ปีเตอร์ยิ้มและยื่นไปจับมือ

“ประธานหนิง” เมื่อหลีกเลี่ยงไม่ได้ วราสรเลยกล่าวทักทายด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง

แต่ดูเหมือนว่าสาวเจ้าจะไม่ได้ยิน

เมื่อพูดคุยกับปีเตอร์พอเป็นพิธีไม่กี่ประโยคก็เดินออกไปพร้อมกับทิวาพร

วันวิวาห์และคนทั้งสองเข้าไปในลิฟต์

เมื่อประตูลิฟต์ปิดลง เธออดไม่ได้จึงถามวราสรด้วยความสงสัย “ประธานหนิงเมื่อกี้คือใครเหรอคะ”

วราสรพูดอ้ำอึ้ง “รองประธานแผนกวิจัยและพัฒนาของเฮทเอสกรุ๊ป มีตำแหน่งเดียวกันกับฉัน แต่เป็นคนเย่อหยิ่ง ตาแหงนมองบนฟ้า ชอบใช้รูจมูกมองคนอื่น”

รองประธานแผนกวิจัยและพัฒนาของเฮทเอสกรุ๊ป?

เมื่อวันวิวาห์นึกถึงความสนิทสนมของหล่อนกับทิวาพร ความฝืนเกร็งและตกใจแปลกๆ ตอนเจอเธอ ในใจยิ่งคิดคาดคะเนไปไกล หรือว่าจะเป็นทิวาพร?

หญิงสาวคนนี้เข้ามาจับมือเธอด้วยความกระตือรือร้น เพื่อต้อนรับการเข้าบ้านครั้งแรกของเธอ

หรือทั้งหมดเป็นเรื่องโกหก!

เธอยิ้มและพูดปลอบวราสร “อย่าโกรธไปเลยค่ะ คนแบบนี้ไม่ว่าจะเก่งแค่ไหน ชีวิตทำงานก็ต้องจบลง คนที่จมูกแหงนขึ้นบนฟ้ายังไงก็ต้องก้มหน้าลงมาไม่ช้าก็เร็ว พวกเราอย่าสนใจเธอเลย”

วราสรถอนหายใจ “ฉันไม่ว่างพอจะไปสนใจคนพวกนี้หรอก”

ปีเตอร์อดหัวเราะขึ้นมาเสียไม่ได้ เมื่อฟังบทสนทนาของสองสาว “วันนี้เราไม่ได้มาเพื่อทะเลาะหรือหาเรื่องนะ การตามหาความยุติธรรมเป็นสิ่งสำคัญ แต่ถ้าพวกคุณอยากทะเลาะวิวาทจริงๆ ก็ไม่ต้องนึกถึงเรื่องนั้น”

วันวิวาห์และวราสรหัวเราะ แล้วพูดขึ้นมาพร้อมกัน : “พวกเราหญิงสาวจิตใจดีงานนะคะ!”

……

ทั้งสามคนมาถึงได้ไม่นาน ตำรวจก็มาถึง

ทั้งหมดถูกเชิญไปที่ห้องประชุม

หลังจากนั้นไม่นาน หญิงรสาประธานของเฮทเอสกรุ๊ป เดินนำเลขาฯ ของตนเข้ามาด้วยความเด็ดเดี่ยว

หญิงรสาในวัยสี่สิบปี เครื่องหน้าที่ไม่ถือว่าสวยมาก แต่เมื่อรวมเข้าด้วยกันหล่อนกลับมีออร่าอันเฉียบขาดและดุดัน

หล่อนแต่งหน้าอย่างละเอียดอ่อนและงดงาม ผมรวบเก็บไว้ด้านหลังศีรษะอย่างพิถีพิถัน พร้อมกับชุดสูทสีขาวเข้ารูปดูสะอาดและเรียบร้อย

เท้าสวมรองเท้าส้นสูงสูงสามนิ้ว ทุกย่างก้าวราวกับเสือคำราม กล้าหาญ เด็ดขาดและตรงไปตรงมา

“โอ้ ขอโทษด้วยจริงๆ นะคะ ฉันมีประชุมเลยปล่อยให้ต้องรอนาน”

หญิงรสายิ้มและเอื้อมมือไปหาปีเตอร์ “ไม่เจอกันนานเลยนะคะ ปีเตอร์”

“ประธานหญิงมีงานสำคัญเยอะ เข้าใจครับ”

ปีเตอร์ยื่นมือออกไปจับกับหล่อน

รอยยิ้มบนใบหน้าของหญิงรสายังคงอยู่ไม่เปลี่ยน เมื่อเหลือบไปเห็นวันวิวาห์และคนอื่นๆ “ปีเตอร์ คนซื่อสัตย์ย่อมพูดความจริง คุณพาคนเยอะแยะมาหาถึงฉันที่นี่แบบนี้ หมายความว่ายังไงคะเนี่ย”

ในระหว่างพูดคุย ทุกคนต่างทยอยพากันนั่งลง

เลขานุการผู้ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี นำเครื่องดื่มมาเสิร์ฟให้ทุกคนทันที

ปีเตอร์ไม่ได้อ้อมค้อม เขาให้วันวิวาห์เปิดเอกสารโครงการของเธอ และเอกสารโครงการของเฮทเอสกรุ๊ป เทียบกันให้หญิงรสาดู

เขาเอ่ยขึ้น “ประธานหญิง น่าจะคุ้นเคยกับโครงการของเฮทเอสกรุ๊ปใช่ไหมครับ”

หญิงรสาพลิกเปิดแผนโครงการทั้งสองเงียบๆ โดยไม่พูดไม่จา