ตอนที่ 221
บทที่ 221 บังเอิญเจอกับเขา
October 28, 2026
หนิงวลีเม้มปากตอบอย่างไม่เต็มใจ “ทิวาพร เธอยังเป็นแค่นักศึกษาแพทย์ เธอบอกว่าเวลาเธอว่างๆ เธอเขียนออกมาเล่นๆ หลังจากเขียนเสร็จแล้ว ไม่ได้มีความสนใจอยากทำต่อ เมื่อรู้พวกเรากำลังทำเรื่องนี้กันอยู่ เธอเลยเอามาให้ฉัน ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าเธอขโมยผลงานวิจัยของคุณวันวิวาห์มา ถ้ารู้ก่อนหน้านี้ฉันคงไม่กล้าพูดอย่างแน่นอน คุณปีเตอร์ คุณวันวิวาห์ได้โปรด ฉันไม่รู้เรื่องจริงๆ ให้อภัยฉันสักครั้งนะคะ ถ้าเรื่องนี้ถูกฟ้องจริงๆ ชีวิตของฉันต้องแย่แน่ๆ ”
แม้ว่าตอนแรกเป็นเพียงการคาดเดา แต่เมื่อได้ฟังความจริง มือของวันวิวาห์ที่แนบลำตัวอยู่พลันกำแน่นโดยไม่รู้ตัว
วันวิวาห์ยิ้มเบาๆ “ถ้าหากไม่มีตำรวจเข้ามาด้วย คนที่ชีวิตต้องพังทลายก็คงเป็นฉัน ประธานหนิง คุณควรเก็บคำพูดพวกนี้ไว้พูดกับตำรวจเถอะค่ะ ในเมื่อคุณไม่รู้เรื่อง ฉันเชื่อว่าพวกเขาจะพิจารณาตามความเหมาะสมแน่นอน คุณปีเตอร์คะ เราไปกันเถอะ”
ปีเตอร์หยักหน้าและเดินนำทุกคนมุ่งหน้าไปทางประตูห้องประชุม
วันวิวาห์ยกยิ้มให้หนิงวลีเล็กน้อย และดึงวราสรมายืนอยู่ข้างตนก่อนจะเดินออกไป
เมื่อประตูห้องประชุมถูกปิดลง
หญิงรสาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง “เพี๊ยะ!” ใบหน้าหนิงวลีหันไปตามแรงตบ “ไร้ประโยชน์!”
คนของPLยังอยู่ด้านนอก หล่อนจึงต้องก่นด่าด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
หนิงวลีถูกตบจนหน้าหัน บนใบหน้ามีรอยนิ้วมือสีแดงระเรื่อประทับอยู่
เธอยกมือปิดหน้าทั้งน้ำตา “ท่านประธานหญิง ฉันไม่รู้เรื่องจริงๆ นะคะ คุณต้องช่วยฉันนะคะ”
หนิงวลีทำหน้าสลด เธอรู้ว่าหญิงรสาต้องรักษาหน้าตา และเรื่องนี้ก็เป็นความผิดของตัวเอง เธอเลยไม่กล้าพูดอะไรมาก
หญิงรสาหัวเราะเยาะ “ช่วยงั้นเหรอ ช่วยยังไงล่ะ คลิปวิดีโอของคุณชายสามแห่งตระกูลภูวศักดิ์ขอวันวิวาห์แต่งงาน ได้ถูกค้นหามากที่สุด เธอไม่เห็นหรือไง เรื่องในบ้านของคนอื่นเธอยังกล้าเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย ให้ตายเถอะ”
เธอสั่งเลขาฯ อย่างเย็นชาว่า “แจ้งให้รู้โดยทั่ว ยุติงานทั้งหมดของหนิงวลีและยอมรับการตรวจสอบ”
“ค่ะ” เลขาฯ ที่ไม่กล้าแม้แต่หายใจเสียงดัง รีบขานรับ
หนิงวลีทรุดลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัว
หญิงรสากำลังจะเดินออกไป ทันใดนั้นเธอก็ได้สติกลับมา รีบคลานเข้าไปหาหญิงรสา กอดขาหล่อนไว้และร้องไห้ออกมา “ท่านประธานหญิง ฉันถูกเอาเปรียบในตอนที่ฉันกำลังสับสน คุณถือซะว่าเห็นแก่การอุทิศตนอย่างจริงใจที่ฉันมีต่อบริษัทมาเป็นเวลาหลายปีเถอะนะคะ ช่วยขอความกรุณาจากคุณปีเตอร์และคุณวันวิวาห์ให้ฉันด้วย ฉันจะตอบแทนคุณ ตอบแทนคุณด้วยทุกอย่างที่ฉันมีเลยค่ะ…”
“ฉันจะกลับมาจัดการกับเธอ” หญิงรสาสะบัดหนิงวลีให้หลุดจากขา จากนั้นเดินไล่ตามปีเตอร์และคนอื่นๆ ไป เพื่อไปส่งพวกเขากลับ
เมื่อปีเตอร์เห็นหญิงรสารีบร้อนตามหลังมาด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ เขาพลันหัวเราะออกมา “ประธานหญิง คุณดูเรื่องวุ่นวายพวกนี้สิครับ เมื่อก่อนผมยกคุณเป็นแบบอย่างให้กับพนักงานบริษัทเราอยู่เสมอ ให้พวกเขาเรียนรู้จากคุณ แต่นึกไม่ถึงเลยว่า… บางครั้งผมก็ตาบอดมองข้ามไปเหมือนกัน ถึงแม้ความสัมพันธ์ของเราสองคนไม่ได้เลวร้ายอะไร แต่ในฐานะผู้นำ กระดูกสันหลังของคนทั้งบริษัท ในเวลาแบบนี้เราก็ต้องปกป้องคนของเราถูกไหมครับ”
หญิงรสาไม่ได้อยู่ในอารมณ์ยินดีปรีดาจะเสวนาด้วย หล่อนฝืนยิ้มให้อีกฝ่ายแล้วเดินเข้าไปกดลิฟต์ “ลิฟต์มาแล้ว ฉันส่งแค่นี้นะคะ ยินดีต้อนรับเพื่อมาแลกเปลี่ยนงานกันได้ตลอดเวลา”
ปีเตอร์ วันวิวาห์และคนอื่นๆ กำลังยืนรอลิฟต์ เมื่อลิฟต์มาถึงประตูทั้งสองฝั่งค่อยๆ เปิดออก “อ้อ จริงสิท่านประธานหญิง อย่าลืมขอโทษผมในกลุ่ม ‘แลกเปลี่ยนการประสบความสำเร็จ’ ด้วยนะครับ พนักงานของคุณทำเรื่องใจแคบขนาดนี้ ผมโดนคนในกลุ่มนั้นเยาะเย้ยมาสองวันแล้ว”
เมื่อประตูลิฟต์ปิดลงรอยยิ้มบนใบหน้าของหญิงรสาพลันหายไป สีหน้ากลับมืดมนลงทันที
……
ภายในลิฟต์
วันวิวาห์และวราสรที่กลั้นขำไว้ไม่อยู่ ก็หัวเราะออกมา
วราสรหัวเราะพลางเช็ดน้ำตาไปด้วย “เมื่อกี้เธอเห็นไหม หน้าของหญิงรสาดำสนิทเป็นก้นหม้อเลย”
วันวิวาห์ชมปีเตอร์ไม่หยุดปาก “อำนาจของคุณปีเตอร์เหนือกว่าคนอื่นขาดรอยเลยค่ะ”
ปีเตอร์ยิ้มและโบกมือปฏิเสธ “พอแล้วๆ คุณก็พูดเกินไป”
หลังจากหัวเราะกันจนหนำใจ วราสรจับมือวันวิวาห์และพูดด้วยความจริงใจว่า “วิวาห์ วันนี้ขอบคุณเธอมากๆ เลยนะ หนิงวลี ผู้หญิงคนนี้ชอบอวดตัวมาก ชอบทำตัวหยิ่งผยองต่อหน้าพวกเรา เมื่อหลายปีที่ผ่านมา ฉันถูกเธอกดขี่และรังแกมามาก วันนี้ในที่สุดก็เงยหน้าอ้าปากได้สักที”
พูดจบเธอก็ตาแดงก่ำเหมือนกำลังจะร้องไห้
ปีเตอร์พยักหน้าอย่างเห็นอกเห็นใจ “ผู้หญิงที่เฮทเอสกรุ๊ป ร้ายกาจทั้งนั้น!”
ความโศกเศร้าของวราสรสลายหายไป ยิ้มออกมาทั้งน้ำตา “ถือเป็นชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่ ถึงจะได้มาไม่ง่ายเลย คุณปีเตอร์ไม่ชวนพวกเราไปทานข้าวกันสักมื้อหน่อยเหรอคะ”
“เชิญ!”