บทที่ 239 ครั้งนี้ทรมานแล้วจริงๆ

เขาไม่ได้ใสซื่อเหมือนโมโมะเขาเพียงพูดว่า: "พี่มาสายแล้ว ทำให้เธอเจ็บปวดแล้ว แต่ตอนนี้พี่อยู่ที่นี่แล้ว ไม่จำเป็นต้องกังวล พี่ไปหาอดีตหัวหน้าของพี่แล้ว หัวหน้าแผนกได้ไปทักทายกับทางหลักฐานแล้ว

“พี่!” วันวิวาห์ขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ: “เมื่อก่อนพี่อยู่ในกองทัพ พี่ไม่เคยรบกวนผู้นำละใช้ความสัมพันธ์ และตอนนี้...”

“ไม่ต้องห่วง พี่ไม่ได้ยัดใต้โต๊ะ”

แสงใต้ลูบหัวที่ยุ่งเล็กน้อยของน้องสาวด้วยความรัก: “พี่เชื่อว่าน้องสาวของพี่จะไม่ทำเรื่องแบบนี้ พี่เลยขอให้หัวหน้ากล่าวทักทายและขอให้พูดความจริงและยุติธรรมกับคดีนี้"

วันวิวาห์โล่งใจ

พี่ชายของเธอไม่ได้ทำให้ข้อยกเว้นสำหรับตัวเองก็ดีแล้ว

เธอน้ำตาคลอเป้า: "พี่ชาย ขอบคุณพี่นะ"

แสงใต้อุ้มเธอเข้าไปในอ้อมแขนของเขา และตบหลังเธออย่างเบาๆ: “โอเค เรื่องขอบคุณที่ไว้คุยวันหลัง พูดเรื่องสำคัญก่อน”

โมโมะพยักหน้าอย่างเร่งรีบและกล่าวว่า "ฉันพาทนายมาที่นี่และหาหมอนิติเวชที่ดีมากในเมืองนราวัณ น้ำในเมืองโตตูลึกเกินไป ฉันไม่ไว้ใจผู้คนที่นี่"

แสงใต้อธิบายอย่างกังวลด้วยน้ำเสียงต่ำว่า “ถึงแม้เราจะมาที่นี่เพื่อพบเธอได้ แต่เราไม่สามารถเอามือเข้าไปดูแลเธอได้ เธอต้องป้องกันตัวเอง อย่าคิดมากที่เหลือปล่อยให้พวกเรามาจัดการ"

ทั้งสามกำลังคุยกัน

ได้ยินเสียงเด็กแว่วมาจากข้างนอก

วันวิวาห์ฟังอย่างระมัดระวังและขมวดคิ้ว "เสียงนี้ดูเหมือนจะเป็น ... "

"—หนูกะทิ" โมโมะเติมคำพูดที่ไม่ได้พูดสำหรับเธอ

วันวิวาห์ดูกังวลใจ เด็กคนนั้นมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?

โมโมะรู้ทันทีว่าเธอคิดอะไรอยู่ และพูดอย่างกระตือรือร้นว่า "ฉันจะออกไปดู เธอคุยกับพี่เกี่ยวกับคดีนี้ก่อน"

วันวิวาห์พยักหน้าอย่างกระตือรือร้นและเฝ้าดู โมโมะจากไป

ข้างนอก

หนูกะทิพร้อมกับคนใช้และผู้คุ้มกัน พูดกับตำรวจที่หยุดเธอด้วยเสียงอ่อน: "ลุง ฉันคือ หนูกะทิ เหยื่อของคดีวางยาพิษของ วันวิวาห์ฉันมาหา วันวิวาห์"

เห็นได้ชัดว่าเด็กที่อยู่ตรงหน้ายังไม่โตพอ แต่เธอมีออร่าที่ไม่อาจมองข้ามได้

ตำรวจตกตะลึง: "เธออยู่ในสถานการณ์พิเศษ และไม่มีใครสามารถเห็นเธอได้หากไม่มีหนังสือรับรอง"

หนูกะทิ ขมวดคิ้ว "อย่ารังแกฉันที่เป็นเด็ก ฉันได้ปรึกษาทนายความก่อนที่จะมาที่นี่ และเขาได้ช่วยฉันค้นหากฎหมายที่เกี่ยวข้องและอ่านแล้ว แม้ว่าจะเป็นยาพิษของ วันวิวาห์วาง แต่ตราบใดที่ฉันซึ่งเป็นเหยื่อไม่เอาเรื่อง ก็สามารถได้รับการผ่อนปรนและขอให้ปล่อยตัวได้ "

การพูดเกี่ยวกับกฎหมายกับเด็กอายุสี่ขวบเป็นเรื่องตลกตำรวจอธิบายว่า “ใช่ แต่ตอนนี้คดีวางยาพิษของหล่อนเกิดขึ้นแล้ว ถ้าหนูไม่เอาเรื่อง หนูต้องพาผู้ปกครองไปถอนคดี แล้วจะมีเอกสารส่งมาหาเราที่นี่……"

สรุปก็คือ ถึงแม้จะถอนการฟ้อง แต่ก็มขั้นตอนการซับซ้อนที่ต้องผ่าน จะปล่อยตัวทันทีไม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้น วันวิวาห์ มีส่วนเกี่ยวข้องมากกว่าแค่คดีวางยาพิษ

หนูกะทิฟังแล้วคิ้วเล็ก ๆก็ขมวดขึ้นและแน่นขึ้น ดวงตาหมุนไปหมุนมา และมีแผนแล้ว

ทันทีที่หน้าทรุด น้ำตาก็ไหล “ลุงตำรวจ”

เธอรีบวิ่งเข้ามากอดขาตำรวจ “ถ้าไม่ปล่อย ก็พาหนูเข้าไปดูว่าหน่อยได้ไหม เธอเป็นแม่ของหนู ดีต่อหนูมาก และเป็นไปไม่ได้ อู อู อู……. ที่จะทำร้ายหนูเลย พวกผู้ใหญ่ชอบรังแกเด็กและไม่รู้อะไรเลย ที่จริงแล้วพวกคุณเป็นคนขี้อิจฉา หึง และเกลียดชัง คุณจึงจงใจแยกเธอออกจากพ่อของฉัน พวกคุณยังเห็นฉันดีไม่ได้ ขังแม่ฉันเพราะอยากจะทำร้ายฉัน ไม่ให้ฉันมีครอบครัวที่สมบูรณ์และความทรงจำตอนเด็กที่ดี……

ตำรวจ： “……”

เขาแค่ทำสิ่งต่าง ๆ ตามระเบียบ เขาถึงขั้นทำลายครอบครัวและทารุณเด็กตั้งแต่เมื่อไร?!

ตำรวจดูเครียดๆ

โมโมะดูละครอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่จะอดยิ้มไม่ได้และก้าวไปข้างหน้า: "คุณตำรวจ เจ้าตัวน้อยนี้มากับเรา"

เธอหยิบใบการอนุมัติพิเศษที่นำโดย แสงใต้ออกมา: "เรามีบันทึกการอนุมัติพิเศษ และฉันจะมารับเธอ"