บทที่ 243 เห็นเป็นลูกสาวแท้ๆ

ห้องทำงานจรัสพิบูรณ์กรุ๊ป

วีระยืนอยู่หน้าโต๊ะของ จอมพล ด้วยความเคารพ: "เทพชิต ประกันตัวคุณวันวิวาห์ออกมาแล้ว เขาสงสัยมานานแล้วว่ามีสาเหตุอื่นที่ทำให้ยศนันท์เสียชีวิต เขาจึงติดตามเบาะแสนี้ในตอนเช้าเพื่อตรวจสอบ"

“ไม่ใช่เทพบุตร?” จอมพลรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

“ใช่!” วีระพยักหน้าและตอบ “สิ่งที่แปลกอยู่ที่นี่ เทพบุตรดูเหมือนจะไม่ได้ทำอะไรมากในครั้งนี้ แต่เทพชิต พ่อของเขาทำเพื่อคุณวันวิวาห์มากมาย”

หลังจากหยุดชั่วครู่ เขานึกถึงการสอบสวนและรายงานว่า: “เทพชิต แอบให้เปลี่ยนร่างยศนันท์ตั้งแต่เนิ่นๆ และได้ขอให้คนอื่นทำการชันสูตรซ้ำ หลังจากหลายครั้งติดต่อกัน เขาพบว่าเขามีปัญหาจริงๆ ชนิดของยาที่ยศนันท์กินนั้นไม่ชัดเจนในช่วงเริ่มต้นของการชันสูตรพลิกศพ แต่หลังจากผ่านไปหนึ่งคืน พวกเขาพบเบาะแสบางอย่างเมื่อพวกเขาส่งคนไปตรวจสอบอีกครั้ง จากนั้นติดต่อหลายวัน เทพชิตขอให้ทำการทดสอบซ้ำ และยิ่งพบว่าผู้ตายเสียชีวิตนานขึ้นอาการของยานั้นก็จะยิ่งชัดเจนในเลือด…”

หลังจากพูดเช่นนี้ วีระก็เกร็งขึ้นอย่างประหม่า รอคอยความโกรธของจอมพล

แม้ว่าบอสจะสงสัยลำทำอยู่แล้ว ไม่ว่ายังไงบอสและคุณกวินทร์ต่างก็เป็นหมอ มีความชำนาญด้านนี้

โดยไม่คาดคิดว่า เทพชิต จะทำหลายสิ่งหลายอย่างเพื่อคุณวันวิวาห์ได้

ท้ายที่สุด สิ่งที่ฉันรู้ในตอนแรกก็คือทุกคนในตระกูลภูวศักดิ์กำลังตั้งเป้าไปที่คุณวันวิวาห์

สิ่งที่ วีระกังวลคือบอสโกรธที่ปล่อยให้ เทพชิต ได้รับเครดิตก่อน

เวลาผ่านไปเป็นนาทีต่อนาที

ในห้องทำงานที่เงียบสงัด วีระไม่ได้ยินอะไรนอกจากการหายใจของเขาเอง

เขามองขึ้นไปด้วยความประหลาดใจ

บอสของเขาดูสงบและไม่มีอารมณ์ส่วนเกินบนใบหน้าของเขา

บอสไม่โกรธงั้นเหรอ?

วีระรู้สึกสับสน

“อื่ม”

หลังจากเงียบไปครึ่งนาที จอมพล ก็ตอบเบา ๆ

วีระถอนหายใจด้วยความโล่งอกและวิ่งหนีไปอย่างมีความสุขตลอดชีวิตที่เหลือของเขา

ประตูสำนักงานปิดลง และมือของ จอมพล ที่ถือปากกาก็กำแน่นในทันใด

ในเมืองโตตูนี้ เขาไม่เคยมองตระกูลภูวศักดิ์ ในสายตาของเขา

เมื่อคิดตอนนี้ พ่อและลูกคู่นี้ไม่ธรรมดา

……

คฤหาสน์ทวัลญา

วันวิวาห์ อาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาด แล้วลงไปข้างล่าง

เทพบุตรนั่งอยู่บนเก้าอี้รถเข็นโบกมือให้เธอ "มาเร็ว อยู่ที่นั่นมาหลายวันกินนอนไม่ดีแน่ๆเลย ผมให้แองจี้จัดเตรียมอาหารที่คุณชอบไว้”

อาหารจานร้อนเต็มโต๊ะ

ก่อนเข้าใกล้ได้กลิ่นความสดจัดจ้านซึ่งน่ารับประทานมาก

วันวิวาห์กินอาหารในคุก เป็นเวลาสองสามวัน ตอนนี้ก็ไม่เกรงใจแล้ว เพียงแค่หยิบตะเกียบและเริ่มกิน

ขณะรับประทานอาหาร เธอพูดกับเทพบุตร ซึ่งกำลังช่วยเธอคีบผักและซุป "ขอบคุณลุงเทพชิตสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ เราจะหาโอกาสที่จะขอบคุณท่านหน่อย"