บทที่ 244 ม่านฟ้าถูกพาตัวไป

“ใช่” ทนายภูศินเป็นชายวัยกลางคนที่อ้วนมาก ใช้สมองมากเกินไป จนไม่มีผมตรงกลาง

เขาเอาโน๊ตบุ๊คมา หาคลิปช่วงเวลานั้น สี่คนนั่งดูล้อมรอบ

โมโมะเอาเค้กดอกไม้ชิ้นหนึ่งขณะรับประทานอาหารและพูดอย่างคลุมเครือว่า: "พี่แสงใต้"และฉันดูวิดีโอนี้หลายครั้งแล้วและไม่ตกหล่นแม้แต่กระบวนการเดียว พนักงานส่งไม่มีโอกาสลงมือเลย”

แสงใต้ พยักหน้า “ระหว่างนี้ไม่มีปัญหาจริง”

สิ่งสำคัญที่สุดคือของขวัญถูกห่อ ถ้าเขาต้องการทำแม้ว่าเขาจะมีเวลา แต่ก็ไม่เพียงพอสำหรับเขาลงมือ

วันวิวาห์ฟังไปด้วย ดูคลิปไปด้วย

ตาดูจนเจ็บก็ไม่พบอะไร

โมโมะเอื้อมมือขวางหน้าเธอ และเอาเค้กชิ้นหนึ่งใส่ปากของเธอ: “พักผ่อนและผ่อนคลายแป๊บ เราดูมานานก็ไม่มีปัญหาอะไร แม้ว่าเธอจะมองเห็นก็ตาม ก็ไม่ได้รีบในตอนนี้ "

วันวิวาห์มองออกไป กะพริบตาที่แห้ง และกิน พักผ่อนอย่างเชื่อฟัง

โมโมะพูดอย่างสงสัย "เธอพูดก่อนหน้านี้ว่าเธอและ เทพบุตรได้ทำบริษัทร่วมกัน? แล้วบริษัทใหม่ล่ะเป็นไงบ้าง? "พาเราไปทัวร์หน่อยสิ และพาฉันไปเช็คอินหาอาหารและขนมต่างๆ ในเมืองโตตู”

แสงใต้ก็มองไปที่น้องสาวของเขา

นี่คือเมืองโตตู ไม่ใช่เมืองนราวัณ

สิ่งที่เกิดขึ้นกับ วันวิวาห์ที่นี่อยู่ไกลเกินเอื้อม

ถ้าเข้าใจอย่างถี่ถ้วนมากขึ้น ก็จะรู้สึกสบายใจขึ้นหน่อย

วันวิวาห์ขอให้ทนายภูศินทำสำเนาวิดีโอเหล่านี้ เธอเอากลับบ้านไปดู แล้วพาแสงใต้และโมโมะออกจากร้าน

……

จรัสพิบูรณ์กรุ๊ป ห้องทำงานประธาน

กวินทร์เดินเข้ามาพร้อมกับทนายความ และนั่งลงบนโซฟาในบริเวณแผนกต้อนรับ

“ฉันกับทนายธนัชคุยเรื่องนี้กันมานานแล้ว และสงสัยว่าคนที่วางยาพิษกะทิและวางยายศนันท์เป็นคนเดียวกัน เพียงแต่เราไม่รู้จุดประสงค์ของบุคคลนี้ในขณะนี้ ในเมืองโตตูสามารถรเอายาทั้งสองตัวพร้อมกันได้มีไม่เยอะ และ ยา 2 ตัวนี้มีจำหน่ายพร้อมๆ กันมีไม่มากนัก เราใช้เวลามากในการตรวจสอบบันทึกยาล่าสุดของเมืองโตตู ทุกอย่างก็เป็นเรื่องปกติ แต่...”

เมื่อถึงจุดนี้ เขาหยุดชั่วขณะหนึ่งแล้วจึงเปลี่ยนคำพูดว่า "เมื่อเราตรวจสอบ เราก็พบสิ่งที่น่าสนใจเช่นกัน"

"พูดภาษาคน"

จอมพล ขมวดคิ้วและพูดอย่างเย็นชา

กวินทร์： “……”

ไม่มีไรอยากจะพูด

เขาทำงานหนักมาก ชมเขาสักสองสามคำ ให้สัญญาว่าจะแนะนำหญิงสาวจากเมืองโตตูด้วยค่าธรรมเนียมอันแรงกล้าพวกนนี้จะเป็นไรไป!

กวินทร์รู้สึกท้อแท้: "น้องสาวของ เทพบุตรเป็นนักศึกษาแพทย์ใช่ไหม"

จอมพลไม่ปฏิเสธ

เขาได้อ่านเอกสารทั้งหมดของบรรพบุรุษของ เทพบุตรแล้ว

การแสดงออกของกวินทร์จริงจังน: "ด้วยผลข้างเคียงนี้ ถูกบังคับให้หยุดขายไม่นานหลังจากที่เข้าสู่ตลาด แต่บังเอิญ ทิวาพร ที่กำลังฝึกงานอยู่ในโรงพยาบาลนั้นมียาที่เป็นพิษที่กะทิโดนก็มีในโรงพยาบาลนั้นด้วย”

บรรยากาศในห้องทำงานเงียบลง

กวินทร์พูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นว่า “ถ้าตระกูลภูวศักดิ์เป็นคนทำแบบนี้ ก็คงจะสนุก วิ...เอ่อ คนหนึ่งเป็นพี่สะใภ้และอีกคนเป็นป้า”