ตอนที่ 245
บทที่ 245 อายุไม่ถึงสามสิบไตเริ่มอ่อนแอ
October 28, 2026
ม่านฟ้ากระวนกระวายจนสติไม่อยู่กับตัว รีบพยักหน้า “เปล่า......ฉันเปล่า......ฉันไม่มีเหตุผลที่จะมาทำร้ายลูกสาวของสามีฉันเพียงเพราะผู้หญิงที่กลายเป็นอดีต......”
ในใจของจีรวรรณเองก็ตกใจไม่น้อย “คุณตำรวจคะ เรื่องนี้ฟ้าไม่มีทางเป็นคนทำแน่นอนค่ะ เธอเป็นลูกสะใภ้ของฉันแล้ว ภรรยาของพล คุณแม่ของกะทิ เธอไม่มีทางทำร้ายลูกแน่นอน!”
น้ำตาของม่านฟ้าไหลริน
เธอรีบเดินตรงไปข้างหน้า จับมือของจอมพล “พล ฉันคือภรรยาของนายนะ นายไม่ชอบฉันขนาดนี้เลยเหรอ? ใส่ร้ายฉันไม่พอถึงขั้นยังจะกำจัดฉันอีก?”
จอมพลดึงมือออกด้วยสีหน้าเฉยชา ผลักเธอออกอย่างรังเกียจ “นี่คือหลักฐานที่ตำรวจสืบออกมา หากเธอรู้สึกว่าถูกใส่ร้าย ก็ติดต่อกับทนาย ให้ทนายช่วยเธอสืบหาความจริง คืนความบริสุทธิ์ หากหาหลักฐานไม่เจอว่าเธอบริสุทธิ์ งั้นสุดท้ายแล้วเรื่องนี้ก็ต้องยอมรับตามหลักฐานทางตำรวจ ชี้ชัดว่าเธอเป็นคนวางยาพิษให้กะทิ!”
เขาพูดเตือนอย่างเฉยชา “ม่านฟ้า หากมีโทษแล้ว เธอและตระกูลชนะดินทร์จะได้รับผลกรรมอะไร เธอน่าจะรู้ดีนิ่งกว่าใคร!”
ม่านฟ้าถูกผลักจนเซไปเซมา ถอยหลังไปสองก้าวจึงจะยืนได้คงที่
หัวใจของเธอสับสนวุ่นวายไปหมด สมองยุ่งไม่เป็นท่า แต่ในใจกลับชัดเจนมาก
หากไม่บอกคนร้ายตัวจริงออกมา จอมพลไม่มีทางคืนความบริสุทธิ์ของโทษที่เธอวางยาแน่นอน!
สีหน้าของม่านฟ้าค่อยๆซีดขาว มองไปทางจอมพลด้วยความโกรธแค้นและหวาดกลัว
เพราะอะไร?
ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงต้องโหดร้ายกับตนเองขนาดนี้?!
เธอเป็นภรรยาใหม่ของเขาแท้ๆ ยัยสารเลววันวิวาห์นั่นก็แค่อดีต แค่ของเน่าๆที่ใช้แล้ว!
ทำไมเขาถึงต้องเหยียดหยามตนเองขนาดนี้！
วันวิวาห์ทั้งกลัวและโมโห แต่ความรู้สึกที่แค้นเคืองนี้กลับทำได้แต่กดทับลงไปในส่วนลึกของหัวใจ
ความรู้สึก ไม่กล้าเผยออกมาไม่แต่น้อย
ม่านฟ้าถูกตำรวจพาตัวไป
จีรวรรณได้สติกลับมาจากความสับสนวุ่นวาย
เธอหยุดลูกชายที่เตรียมตัวกำลังจะจากไป ทั้งเร่งรีบและโมโห ไม่สนแม้กระทั่งภาพลักษณ์ที่อ่อนโยนแล้ว “จอมพล นายรู้ไหมว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่!”
จอมพลหันกลับไปมองแม่ด้วยสีหน้าที่เฉยชา “หากผมไม่รู้ คุณแม่คิดจะเตือนผมยังไงครับ?”
แม่จอมพลโมโหจนสีหน้าเขียวไปเลย “นาย!”
สุดหายใจลึก กดทับความโกรธลงไป “ฟ้าไม่มีทางเป็นคนร้ายแน่นอน เด็กผู้หญิงที่อ่อนแออย่างเธอเข้าไปในสถานีตำรวจแล้วจะต้องตกใจมากแน่ๆ นายรีบคิดหาวิธี ช่วยเธอออกมา”
“สถานีตำรวจไม่ได้มีเพียงแค่เธอสักหน่อยที่เคยเข้าไป คนอื่นยังไม่เห็นตกใจเลย ทำไมพอถึงตาเธอแล้วถึงได้ตกใจล่ะ?!”
จอมพลยิ้มโค้งที่ริมฝีปากอย่างเย็นชา “คุณแม่รังเกียจที่ตอนนั้นผมแต่งงานกับวันวิวาห์ที่ไม่ใช่คนดีอะไรไม่ใช่เหรอครับ? พอดีเลย จากเรื่องนี้ ลองดูว่าลูกสะใภ้ที่แม่เลือกจะเป็นคนดีอะไร วางใจเถอะครับ นี่พึ่งเริ่มต้น หลังจากนี้แม่ยิ่งเข้าใจว่าผมแต่งงานกับอะไร”
ทิ้งคำพูดนี้ไว้ เขาหันหลังอย่างเฉยชา เดินจากไปเลย
“นาย......”
แม่จอมพลทั้งตกใจทั้งตะลึงงัน ทันใดนั้นก็พูดอะไรไม่ออก
ยัยวันวิวาห์สารเลวนั่น ทำเอาลูกชายดีๆของตนเองกลายเป็นอะไรแล้วเนี่ย!
……
ถึงแม้ว่าลูกจอมพลจะออกจากโรงพยาบาลแล้ว ทว่าแผลในร่างกาย ยังอยู่ในช่วงฟื้นฟู
กวินทร์ไม่กล้าประมาท พาเธอไปที่ร้านอาหารของบ้าน
เขาสั่งอาหารจานที่รสชาติค่อนข้างจืดและมีประโยชน์ที่เหมาะกับเด็ก
ลูกจอมพลมองไปสองที กินไม่ลง
คนทั้งคนดูไม่มีพลังเลย
อยากกินเผ็ด!
สุกี้หมาล่าปิ้งย่าง......
ไม่อยากกินของไม่มีรสชาติพวกนี้
แต่ว่า......
ดวงตาที่เบิกกว้างมืดมิดของเด็กผู้ชาย
หมุนเวียนไปมา “คุณอากวินทร์ วันวิวาห์ไม่เป็นอะไรแล้วใช่ไหมครับ?”
“อื้ม” กวินทร์ตักโจ๊กให้เธอหนึ่งถ้วย
เจ้าเด็กเม้มปากอย่างดีใจ “รู้อยู่แล้วว่ายัยโง่นั่นถูกใส่ร้าย คนที่ใส่ร้ายเธอจับได้หรือยังคะ?”
กวินทร์ขยี้ศีรษะของเจ้าด็กอย่างไร้คำพูด “เด็กนั้นควรจะไม่กังวลเรื่องต่างๆนาๆ คิดแต่เรื่องพวกนี้ของผู้ใหญ่ทำไม ทานข้าวดีๆ”
“อย่าจับผมหนู” ลูกจอมพลเหลือกตาขาวอย่างรังเกียจ “อย่าดูถูกเด็กน้อยเลย”
เจ้าเด็กนำช้อนที่กำลังเล่นอยู่ ถอนหายใจอย่างเป็นตะกุกตะกัก “อาไม่รู้ ช่วงเวลานี้ ผมกินข้าวหรือนอนต่างก็ไม่สบายใจ กลัวว่ายัยวันวิวาห์โง่นั่นจะถูกรังแก......