ตอนที่ 250
บทที่ 250 สิ่งที่จอมพลเขียนด้วยตนเอง
October 28, 2026
วันวิวาห์สีหน้าประหลาดใจ
ทำไมพวกเขามาอยู่ที่นี่?!
เทพบุตรและเทพชิตกลับมองไม่เห็นวันวิวาห์
เทพชิตขมวดคิ้วอย่างเย็นชา พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชากับลูกชาย: “เรื่องนี้ก็มอบหมายให้แกแล้วกัน จัดการให้เรียบร้อย”
เทพบุตรพยักหน้า ตอบกลับไปด้วยความลังเล: “พ่อ เรื่องนี้วันวิวาห์ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย เธอก็เป็นผู้ได้รับบาดเจ็บ......”
เทพชิตยืนนิ่ง มองไปที่ลูกชายที่นั่งอยู่บนวีลแชร์อย่างลึกๆ ไม่ได้พูดอะไร หันหลังกลับเตรียมที่จะกลับ ก็มองเห็นวันวิวาห์กับโมโมะที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล
วันวิวาห์ยิ้มอย่างอึดอัดวางตัวไม่ถูก: “อาชิต......”
เทพชิตเรียกคืนสายตาที่เย็นชา เดินผ่านข้างกายเธอไป
วันวิวาห์ยืนตัวแข็งทื่ออยู่ที่เดิม มีความไม่เข้าใจอยู่บนใบหน้างาม
แต่ว่าพอมองดูปฏิกิริยาของเทพชิตและเทพบุตรแล้ว เรื่องที่พวกเขาพูดคุยกันเมื่อสักครู่จะต้องเกี่ยวกับตัวเองอย่างมากๆแน่นอน
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มองดูสีหน้าแบบนี้ของเทพชิต กำลังโมโหเธออยู่ แต่เทพบุตรกำลังปกป้องเธอ?
วันวิวาห์กับเทพบุตรจ้องมองตากันไปมา ไม่มีใครพูดอะไร
บรรยากาศไม่ค่อยถูกต้อง
โมโมะหัวเราะออกมาแบบแห้งๆ: “นั่นอะไร ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อน พวกเธอคุยกันไปนะ”
รีบหนีไป
วันวิวาห์แอบถอนหายใจเงียบๆ ก้าวไปข้างหน้า เข็นวีลแชร์ของเทพบุตรออกไปด้านนอก: “เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่? แองจี้บอกว่าคุณออกมาจากบ้านตอนกลางดึก แล้วยังมาอยู่ที่นี่ ตั้งแต่เช้าตรู่แบบนี้......
เทพบุตรเม้มริมฝีปากที่เย็นยะเยือกแน่น: “ไม่มีอะไร อย่าคิดอะไรสุ่มสี่สุ่มห้า ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเธอ ฉันสามารถจัดการได้อย่างเรียบร้อย”
วันวิวาห์ยืนนิ่ง พูดอย่างจริงจัง: “เทพ คุณคิดว่าฉันโง่ใช่มั้ย?”
เทพบุตรตอบอย่างจำใจ: “ไม่ใช่”
“เมื่อก่อนอาชิตสามารถมาสถานีตำรวจเพื่อประกันตัวฉัน นั่นก็หมายความว่าถึงแม้ว่าเขาจะไม่ชอบฉัน แต่ก็ไม่ได้รังเกียจ แต่สีหน้าเขาเมื่อสักครู่แสดงออกมาอย่างเห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อใจฉัน ยังมีความผิดหวัง เขาเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ อุปสรรคต่างๆมากมายก็เคยผ่านมาหมดแล้ว สามารถแสดงสีหน้าแบบนั้นออกมาได้ ฉันมาคิดๆดูแล้ว ก็มีเพียงเรื่องใหญ่ที่ฉันเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องด้วยในระยะนี้”
วันวิวาห์ตอบอย่างมั่นใจ: “ถ้าไม่ใช่เรื่องที่เกี่ยวกับกะทิโดนวางยาพิษ ก็ต้องเกี่ยวข้องกับเป็นคดีนั้นที่ผู้ดูแลสถานกักกันหัวใจวายตาย”
เทพบุตรถอนหายใจ: “แต่ก่อนที่คนอื่นพูดว่าผู้หญิงที่ฉลาดเกินไปไม่น่ารัก ผมไม่เคยเชื่อ มาตอนนี้ผมกลับเห็นด้วยขึ้นมานิดๆแล้ว วิวาห์ บางทีก็แกล้งโง่บ้างได้มั้ย?”
“พวกเราเป็นสามีภรรยากัน” วันวิวาห์จ้องตาของเขาและพูดอย่างจริงจัง
เทพบุตรขาดสมาธิไปชั่วพริบตาหนึ่ง ยิ้มอย่างนุ่มนวลและพูดขึ้นอย่างจำใจว่า: “ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร หนิงวลีอยากจะจัดการคุณ จึงใช้ประโยชน์จากมิตรภาพของทิวากับเธอ หลอกทิวาให้ปรุงยาให้เธอ”
พูดถึงตรงนี้ เขาก็หันกลับไปจับมือของวันวิวาห์: “วิวาห์ ผมรับรองกับคุณเลยนะ ตั้งแต่ต้นจนจบทิวาไม่ได้เป็นคนไม่มีเหตุผล เธอเพียงแค่......”
“คุณไม่ต้องอธิบาย ฉันสามารถเข้าใจได้”
วันวิวาห์ขัดจังหวะเขา พยายามบังคับริมฝีปากให้ยิ้มขึ้น: “ทิวาได้รับการปกป้องจากพวกคุณมากเกินไป เมื่อคบค้าสมาคมกับผู้คนก็เลยค่อนข้างไร้เดียงสาไปบ้าง ถูกคนอื่นหลอกใช้ประโยชน์ได้ง่ายมาก”
ทิวาพรนอกจากตอนที่เพิ่งเจอกันแสร้งทำเหมือนว่าเป็นคนรู้ความแล้ว เรื่องที่ทำในภายหลัง จริงๆแล้วไม่มีสักเรื่องที่ดูท่าทางแล้วจะเฉลียวฉลาด
ถ้าคนที่มีสมองหลงเหลืออยู่สักหน่อยก็คงจะไม่โง่ถึงขนาดขโมยแผนงานที่อยู่ในบ้านของตัวเอง แล้วก็ส่งมอบต่อให้กับเพื่อนสนิทของตัวเอง
แต่ทิวาพรก็ทำลงไปแล้ว!
ถ้าพูดว่าเธอถูกหนิงวลีหลอกใช้ วันวิวาห์ก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจเลยแม้แต่น้อย
แต่ว่าเรื่องนี้ เป็นการดีที่สุดที่จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับม่านฟ้า