บทที่ 19

ร่างหนาหยัดตัวตรง จับเรียวขาให้อ้าออกกว้าง ๆ หัวใจดวงน้อยเต้นรัวเมื่อรู้สึกได้ว่ามีอะไรมาสัมผัสโดนตรงจุดกระสั่นทำเอาตัวเกร็งกระตุกถี่รัว

“ยะ... อย่าเพิ่งเอาเข้ามา”

ฉันรีบห้าม วันนั้นเราแค่เกือบแต่ตอนนี้มันคือของจริง ฉันได้แต่ถามตัวเองว่ามันจะเกิดขึ้นจริง ๆ อย่างนั้นเหรอจนมาถึงตอนนี้ ทำไมถึงไม่ขัดขืนไม่พยายามให้มากกว่านี้

“เธอจะเรื่องมากเกินไปแล้วใจ๋”

“ถ้าใจ๋ยอมพี่เสือแล้ว” ฉันกำมือแน่น ก่อนจะเอ่ยประโยคต่อไป “จะ ใจดีกับใจ๋ได้ไหม อย่าทำเหมือนใจ๋ไร้ค่าในสายตาของพี่เสืออีกได้ไหมคะ”

พี่เสือนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะโน้มลงมากระซิบบอกข้างหูเสียงแหบ “ได้สิ ฉันจะใจดีกับเธอ”

“พูดจริงใช่ไหมคะ”

“เลิกถามมากซักที!!” ทั้งที่เพิ่งพูดว่าจะใจดีกับฉันไปเองแท้ ๆ แต่กลับตวาดบอกอย่างหงุดหงิด

ไม่รอให้เตรียมตัวเตรียมใจ จู่ ๆ พี่เสือก็ดันแก่นกายใหญ่ของตัวเองเข้ามาในร่องแคบ ฉันที่ไม่ทันตั้งตัวสะดุ้งเฮือกรีบถีบตัวเองออกแต่ถูกฝ่ามือหนาดึงรั้งสะโพกไว้

“จะ... ใจ๋เจ็บ อย่าเพิ่ง อึก~”

“คิดจริง ๆ เหรอว่าฉันจะใจดีกับเธอ”

“…”

“ถ้าอยู่ในสถานะเดิมคงทำให้ได้ แต่ตอนนี้เธอกับฉันมันเลยจุด ๆ นั้นมาแล้วใจ๋” พี่เสือพูดพร้อมก้มมองจุดเชื่อมต่อระหว่างกลางของเรา เขาเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยพร้อมพ่นเสียงครางกระเส่าออกมา “ซี๊ด~ อ๊า~”

ไม่รับรู้อะไรทั้งนั้นตอนนี้ความเจ็บปวดเข้าเล่นงานตัวฉันเกร็งกำผ้าปูที่นอนแน่นหายใจไม่ทั่วท้องมันอึดอัดและแสบบริเวณช่องทางรักที่ถูกท่อนเอ็นใหญ่พยายามสอดใส่เข้ามา

“เจ็บไหม?”

“อึก จะ... เจ็บอร๊าย!!!” จู่ ๆ พี่เสือกระอัดกระแทกสะโพกสอบเข้ามาแรง ๆ ฉันหวีดร้องออกมาเมื่อรู้สึกเหมือนตรงนั้นมันฉีกขาด

“ทนเจ็บหน่อย เพราะฉันกำลังมีความสุข ซี๊ด~”

ยังไม่ทันได้หายใจสะดวกคนด้านบนก็อัดกระแทกถาโถมเอวสอบอย่างบ้าคลั่ง จังหวะที่ป่าเถื่อนทำให้ความเจ็บปวดมันทวีคูณขึ้นหลายเท่าตัว หยดน้ำตามันไหลอาบแก้มทั้งสองข้างและพี่เสือก็มองเห็นว่าตอนนี้ฉันกำลังร้องไห้ แต่เขากลับไม่สนใจ

“ซี๊ด~ รัดแน่นฉิบ! อ๊า~”

“อึก~ ใจ๋เจ็บ พะ... พอแล้ว”

“ซี๊ด~ ฉันสนองความต้องการให้แล้ว เธอควรจะมีความสุขสิใจ๋ อ๊า~”