ตอนที่ 289-290

大姐大 บทที่ 289 นายท่านเชิ่งทดสอบยา

ตอนกลางคืนเจี่ยนอีหลิงเอาครีมที่เธอผลิตไปที่บ้านข้างๆ

จ๋ายหวินเชิ่งกลายเป็นตัวอย่างทดลองทางคลินิกในมนุษย์คนแรกของเจี่ยนอีหลิง ครีมลบรอยแผลเป็น

ก่อนหน้านี้ข้อมูลการทดลองทั้งหมดของเจี่ยนอีหลิงยังคงเป็นสัตว์

เนื่องจากตามข้อบังคับจะต้องได้รับข้อมูลการทดลองในสัตว์ให้เพียงพอก่อนจึงจะนำมาใช้กับมนุษย์ได้

และเจี่ยนอีหลิงกล้าที่จะใช้จ๋ายหวินเชิ่งเพื่อเป็นตัวอย่างทดลองแรกเนื่องจากสูตรของเธอถูกใช้กันอย่างแพร่หลายก่อนที่เธอจะข้ามมาอยู่ในร่างนี้ และข้อมูลการทดลองในมนุษย์จริงก็มีเพียงพอแล้ว

เจี่ยนอีหลิงขอให้หยูซีช่วยทาครีมให้จ๋ายหวินเชิ่ง

แผลของจ๋ายหวินเชิ่งยังค่อนข้างใหม่ ดังนั้นจึงเป็นเวลาที่ดีที่จะใช้ครีม

ตามคำร้องขอของเจี่ยนอีหลิง หยูซีก็ได้บริจาค “ครั้งแรก” ของตัวเองอีกครั้ง ครั้งแรกที่ได้ทายาให้กับคนอื่น

จ๋ายหวินเชิ่งเผยแขนให้กับเจี่ยนอีหลิง ดวงตาคู่นั้นดูเหมือนจะอ่านใจเธอ

อ่านตอนล่าสุดที่ my-novel.co หรือ www.thai-novel.com

“เธอทำครีมนี้เองเหรอ”

“อื้อ” เจี่ยนอีหลิงตอบตามความจริง

เมื่อได้ยินเช่นนี้ มือของหยูซีที่กำลังทาครีมก็สั่น

เทพหลิงผลิตมันขึ้นมาเองเหรอ ไม่มีอะไรผิดปกติใช่มั้ย

แขนของนายท่านเชิ่งมีค่ามาก ถ้านี่เป็นปัญหาขึ้นมา…

หยูซีไม่กล้าที่จะคิด

หยูซีรู้สึกว่าขาเขาอ่อนยวบเมื่อเพียงแค่นึกถึงสายตาที่น่ากลัวของท่านผู้เฒ่าจ๋ายและนายท่านสองจ๋าย

หยูซีอดไม่ได้ที่จะเริ่มอธิษฐานในใจ อมิตตพุทธ ขอพระเจ้าทรงอวยพร ให้นายท่านเชิ่งทาครีมนี้แล้วไม่มีอะไรผิดปกติ ผมไม่หวังที่จะให้สามารถกำจัดแผลเป็นได้จริงๆ แต่ผมต้องการให้นายท่านเชิ่งปลอดภัย

“เธอยังไม่มีนักลงทุนสำหรับครีมนี้ใช่ไหม” จ๋ายหวินเชิ่งถาม

“ยังไม่มี”

มันยังอยู่ในการทดลองทางคลินิก

มันสามารถใช้ได้กับคนรอบตัว และกำลังจะผลิตขึ้นเป็นจำนวนมาก ซึ่งต้องมีข้อมูลการทดลองทางคลินิกเพิ่มเติมเพื่อเป็นข้อมูลสนับสนุน

จากนั้นเจี่ยนอีหลิงก็จะได้ยื่นขอสิทธิบัตรและใบอนุญาตก่อนการผลิตจำนวนมาก

ดังนั้นการลงทุนจึงยังเป็นหนทางอีกยาวไกล และเจี่ยนอีหลิงก็ยังไม่ได้พิจารณา

“นายท่านคนนี้ลงทุนให้เป็นไง”

“ไม่ดี” เจี่ยนอีหลิงปฏิเสธ

“หือ”

“มีความสัมพันธ์แบบอื่น ไม่เหมาะกับธุรกิจ”

เจี่ยนอีหลิงรู้สึกว่าการทำธุรกิจไม่ควรเกี่ยวข้องกับความรู้สึก

เพราะว่า มีคำกล่าวว่าการพูดคุยเกี่ยวกับเงินล้วนทำร้ายความรู้สึก

เจี่ยนอีหลิงไม่รู้วิธีจัดการกับปัญหาด้านความสัมพันธ์ แต่เธอรู้วิธีจัดการกับการหาเงินทอง

ดังนั้นเธอจึงไม่อยากให้เกิดความวุ่นวายกับอารมณ์ความรู้สึกเมื่อเธอหาเงิน เพราะนั่นจะทำให้ปัญหาง่ายๆกลายเป็นซับซ้อนขึ้น

“ความสัมพันธ์อื่นๆเหรอ ความสัมพันธ์อะไร” จ๋ายหวินเชิ่งถาม

เจี่ยนอีหลิงลังเลไม่รู้จะอธิบายความสัมพันธ์ของพวกเขายังไง

การบอกว่าพวกเขาเป็นเพื่อนกันดูเหมือนจะไม่ค่อยดีนัก

เจี่ยนอีหลิงจำได้ว่าจ๋ายหวินเชิ่งไม่ค่อยยอมรับว่าคนอื่นเป็นเพื่อนเขา

สำหรับผู้ที่อ้างว่าเป็นเพื่อนเขานั้น จ๋ายหวินเชิ่งจะรื้อทิ้งความสัมพันธ์อย่างไร้ความปรานี

“นายเป็นเพื่อนกับหยูซี” เจี่ยนอีหลิงพบคำตอบที่ค่อนข้างสมเหตุผล

คำตอบนี้ทำให้ใบหน้าของจ๋ายหวินเชิ่งมืดหม่นลงในทันใด

แม้แต่หยูซีที่ทายาให้กับจ๋ายหวินเชิ่งก็ยังตะลึง

“นั่นหมายความว่า ที่เธอรักษาแผลให้กับนายท่านคนนี้ และรักษารอยแผลเป็นให้กับนายท่านคนนี้มาเป็นเวลานาน เป็นเพราะไว้หน้าหยูซีอย่างงั้นเหรอ”

ใบหน้าของจ๋ายหวินเชิ่งมีรอยยิ้ม แต่รอยยิ้มนี้ดูน่ากลัวเป็นพิเศษ

หยูซีมองเห็นก็รู้สึกขานุ่มนิ่ม

เขามองไปที่เจี่ยนอีหลิงอย่างรวดเร็ว

แต่เขากลับเห็นใบหน้าอันเยือกเย็นและดวงตาแจ่มกระจ่างของเจี่ยนอีหลิงราวกับว่าเธอไม่ได้สังเกตเห็นอันตราย