ตอนที่ 287-288

大姐大 บทที่ 287 ไม่สามารถแม้จะอิจฉา

แต่สำหรับจ๋ายหวินเชิ่งแล้ว เวลาในการนอนปัจจุบันของเจี่ยนอีหลิงยังไม่ผ่าน

คนที่กำลังโตนอนแค่หกหรือเจ็ดชั่วโมงต่อวัน

เธอจะสูงขึ้นได้ยังไงถ้าเธอไม่ได้นอนเป็นเวลาถึงแปดชั่วโมง

สุดท้าย เจี่ยนอีหลิงก็ยอมเพื่อที่จะโตสูงขึ้น เธอก็เลือกที่จะนอนบนเตียงเล็กในห้องทำงานในเช้านั้น

จ๋ายหวินเชิ่งยุ่งอยู่กับงานของตัวเองที่โต๊ะข้างๆ และบางครั้งบางคราว เขาก็จะมองลงไปยังเจี่ยนอีหลิงที่ขดตัวเป็นก้อนกลม

เธอช่างดูโดดเดี่ยวเดียวดาย เมื่อเธอนอนขดตัวอยู่ใต้ผ้านวม ผ้านวมก็พองออกมาเป็นเพียงถุงเล็กๆ

เป็นแค่ถุงเล็กๆแต่ดื้อมาก เก็บซ่อนทุกอย่างไว้กับตัวไม่เคยบอกใคร

เจี่ยนอีหลิงนอนไปครึ่งชม

หลังจากตื่นนอน จ๋ายหวินเชิ่งก็นำขนมมาให้เธอ

อ่านตอนล่าสุดที่ my-novel.co หรือ www.thai-novel.com

เจี่ยนอีหลิงก็ไม่ปฏิเสธเช่นเดียวกัน ในเรื่องบางอย่าง อย่างเช่นการกินเธอไม่จำเป็นต้องสุภาพกับจ๋ายหวินเชิ่ง

เมื่อออกจากสำนักงานของหัวหน้าฝ่ายวิชาการ จ๋ายหวินเชิ่งก็พูดกับเธอว่า “ไม่ต้องถักถุงมือ ผ้าพันคอ หมวกอีกถ้าเธอไม่มีอะไรทำ”

###

หลังจากประกาศผลของเจี่ยนอีหลิง ไม่ใช่เพียงแค่หวังเซี่ยงจ้งแต่เป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนของปีที่หนึ่งมัธยมปลายเกรดแปดทั้งหมด

ปีที่หนึ่งของมัธยมปลายทั้งชั้นปีที่รู้สึกประหลาดใจกับเรื่องนี้

แม้แต่นักเรียนจากเกรดอื่นๆ ก็ให้ความสนใจกับเรื่องนี้เป็นอย่างมาก เนื่องจากความโด่งดังของเจี่ยนอีหลิง

กระโดดขึ้นมาจากอันดับสุดท้ายสู่อันดับหนึ่งของชั้นปีโดยตรง นี่เป็นความคิดวาดฝันของนักเรียนที่มีคะแนนต่ำหลายคนไม่เคยที่จะได้รับสักครั้งในชีวิต

ห้องเรียนพิเศษของชั้นมัธยมปลายปีที่สาม ห้องเรียนของเจี่ยนหยุ่นน่าวและโม่ชืออวิ้น

เมื่อนักเรียนคนอื่นๆได้เห็นข่าวนี้ พวกเขาก็ไปหาเจี่ยนหยุ่นน่าวและกล่าวชม

“เจี่ยนหยุ่นน่าว ฉันไม่คิดว่าน้องสาวของนายจะเจ๋งขนาดนี้ การแข่งขันเคมีครั้งล่าสุดเป็นเพียงแค่การเริ่มต้น และการสอบกลางภาคนี้ถือเป็นอาหารจานหลักเลยทีเดียว”

“ใช่ ใช่ คะแนนการทดสอบรายเดือนสองเดือนแรกของน้องสาวนายตอนเข้ามาเรียนมัธยมปลายไม่ดีเท่าไรนัก ใครๆก็คิดว่าเธอเป็นคนที่แปลกแยกของตระกูลเจี่ยน เป็นขยะหายาก ฉันไม่คิดว่าจะเป็นขยะแค่ผิวหน้า แต่ข้างในเธอเป็นหนอนหนังสือ”

เมื่อได้ยินเสียงบรรดานักเรียนชื่นชมเจี่ยนอีหลิง เจี่ยนหยุ่นน่าวก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกภาคภูมิใจ

ขณะที่เขากำลังจะตอบ ท่าทางที่เฉยเมยของเจี่ยนอีหลิงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า เหมือนน้ำเหน็บหนาวอ่างหนึ่งสาดซัดใส่เขา

ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกไม่มีความสุข ตอบกลับเพื่อนร่วมชั้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

“ใช่ ก่อนหน้านี้น้องสาวฉันฉลาดมาก และชอบอยู่ในห้องทดลองกับพี่ชายรอง”

“งั้นน้องสาวนายคงจะถูกรังแกจริงๆ”

“แน่นอน เป็นอย่างนั้นจริงๆ” เจี่ยนหยุ่นน่าวให้คำตอบที่เป็นบวกโดยไม่ลังเล

“โอ มันอยู่ในสายเลือดจริงๆ ฉันอิจฉานายไม่ได้ด้วยซ้ำ” เพื่อนร่วมชั้นส่ายหน้าอย่างไม่สบอารมณ์

โม่ชืออวิ้นดูชื่อของเจี่ยนอีหลิงในผลการจัดอันดับที่เผยแพร่บนเว็บไซต์หลักของโรงเรียน และเธอก็ไม่สามารถบอกได้ว่าตัวเองนั้นมีอารมณ์แบบไหน

การสอบกลางภาคสำหรับเกรดสามของโรงเรียนมัธยมปลายเชิ่งหัวก็สอบในเวลาเดียวกัน และก็ประกาศผลในเวลาเดียวกัน

ในขณะที่เจี่ยนอีหลิงได้อันดับที่หนึ่ง โม่ชืออวิ้นกลับได้อันดับที่สามของมัธยมปลายปีที่สาม

การที่สามารถอยู่ในสิบอันดับแรกของโรงเรียนมัธยมปลายเชิ่งหัวนั้น การเข้าสู่สองมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศนั้นมั่นคงโดยพื้นฐานอยู่แล้ว

ถ้าเป็นเรื่องปกติโม่ชืออวิ้นจะค่อนข้างพอใจกับผลลัพธ์ที่เธอได้รับ

ไม่ว่าอย่างไร อันดับแรกกับอันดับสองต่างเป็นยอดฝีมือด้านการศึกษาสองคน ซึ่งเป็นเรื่องยากที่จะเหนือกว่า

แต่ตอนนี้ โม่ชืออวิ้นไม่มีความสุข

เธอไม่สามารถบอกได้ว่านี่เป็นอารมณ์แบบไหน

เธอรู้ดีว่าคะแนนและอันดับของเจี่ยนอีหลิงในระดับมัธยมปลายปีหนึ่งนั้นจะไม่ส่งผลกระทบต่อเธอ