ตอนที่ 369-370

大姐大 บทที่ 369 แล้วเด็กน้อยคนนี้ล่ะ

เมื่อหยูซีรู้สึกว่าบรรยากาศดูค่อนข้างอึดอัด เขาจึงทำลายความเงียบและพูดกับฉินหยูฝาน “มิสฉิน ของขวัญของคุณช่างรอบคอบเหลือเกิน แต่ว่านายท่านเชิ่งไม่ต้องการของขวัญแบบนั้น”

เมื่อหยูซีอธิบายสถานการณ์ให้ฉินหยูฝานฟัง จ๋ายหวินเชิ่งก็พูดกับเจี่ยนอีหลิง “ครั้งต่อไป ใส่เนื้อในกล่องข้าวให้มากกว่านี้ ฉันไม่ต้องการแครอทด้วยเช่นกัน ฉันไม่ใช่กระต่าย”

เจี่ยนอีหลิงไม่สนใจ เธอเอื้อมมือไปหยิบกล่องอาหารกลางวันเปล่าแทน

อย่างไรก็ตามจ๋ายหวินเชิ่งถือกล่องอาหารกลางวันหนีห่างจากเธอ “ฉันจะให้หยูซีล้างกล่องข้าวแล้วค่อยส่งคืนให้เธอ”

และด้วยเหตุนี้ เจี่ยนอีหลิงจึงทำได้เพียงดึงมือเธอกลับ

เมื่อได้ยินดังนั้นหยูซีก็บ่นกับตัวเอง “ผมล้างกล่องข้าวไม่เป็นนะ… ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะซักถุงเท้ายังไง…”

อย่างไรก็ตาม หลังจากพูดพึมพำสองสามคำ หยูซีก็ตระหนักว่าจ๋ายหวินเชิ่งกำลังจ้องมองเขาอยู่ เขาเปลี่ยนคำพูดในทันที “ไม่เป็นไร ผมรู้สึกว่าตัวเองมีความสามารถในการล้างจานดีมาก”

และด้วยเหตุนั้น ลูกชายของตระกูลหยูก็ถูกลดตำแหน่งลงกลายเป็นเครื่องล้างจาน เกิดอะไรขึ้นกับเขากันนี่

ถ้าจ๋ายหวินเชิ่งจ้องมาที่เขาอีกสองสามครั้ง หยูซีอาจจะเต็มใจที่จะบอกว่าเขาเคยเป็นเครื่องล้างจานมาในชีวิตก่อน

ฉินหยูฝานยังคงรอคำตอบของจ๋ายหวินเชิ่ง อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าเขาเพียงแค่สนใจที่จะพูดคุยเกี่ยวกับกล่องอาหารกลางวันกับเจี่ยนอีหลิง

ทำไมกล่องอาหารกลางวันลายการ์ตูนถึงมีค่าพอที่จะพูดถึงได้ตั้งครึ่งค่อนวัน

“นายท่านเชิ่งไม่สนใจจริงๆเหรอ” ฉินหยูฝานถามอีกครั้ง เธอไม่รู้สึกขัดใจจากการขาดการตอบสนองของจ๋ายหวินเชิ่ง

ถ้าวันนี้เป็นคนอื่นที่อยู่ตรงหน้าเธอ ฉินหยูฝานคงไม่มีความอดทนและอารมณ์เช่นนี้

อย่างไรก็ตามจ๋ายหวินเชิ่งก็เป็นแบบนี้มาตลอด ไม่ใช่แค่กับเธอแต่กับคนอื่นด้วย เขาทำอย่างนี้มาโดยตลอด

ดังนั้นฉินหยูฝานจึงพร้อมที่จะเผชิญกับท่าทีเช่นนี้

เธอไม่แปลกใจกับทัศนคติของจ๋ายหวินเชิ่งที่มีต่อเธอในวันนี้ อย่างไรก็ตาม เธอรู้สึกประหลาดใจกับท่าทีที่เขามีต่อเจี่ยนอีหลิง

การกระทำของจ๋ายหวินเชิ่งต่อเด็กหญิงตัวน้อยคนนี้ค่อนข้างแตกต่าง

“ไม่” จ๋ายหวินเชิ่งตอบกลับ ในที่สุดเขาก็ให้ความสนใจฉินหยูฝาน อย่างไรก็ตาม เขาเพียงตอบปฏิเสธของขวัญเธออย่างไร้ความปราณี

“นายท่านเชิ่ง นายไม่สนใจของขวัญหรือว่านายไม่สนใจรับของขวัญที่มาจากฉัน”

ฉินหยูฝานต้องการทราบว่าของขวัญเธอไม่ดึงดูดใจเขาหรือไม่ หรือว่าเขาไม่ต้องการอะไรก็ตามที่เธอมอบให้เขา

“ฉันไม่สนใจทั้งคู่” จ๋ายหวินเชิ่งแค่นเสียงตอบ “มิสฉิน ถ้าฉันสนใจอะไร ฉันก็จะจัดการมันด้วยตัวเอง ฉันไม่ต้องการให้ใครเอามาให้ฉัน ไม่ว่าคนหรือสิ่งของก็เหมือนกัน”

การปฏิเสธที่เด็ดขาดและไร้ความปราณีเช่นนี้ย่อมมากเกินไปสำหรับผู้หญิงธรรมดา

อย่างไรก็ตามฉินหยูฝานไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา หากเป็นเธอ เธอคงไม่มาเยี่ยมคฤหาสน์ตระกูลหยูในวันนี้

ฉินหยูฝานเชื่อเสมอว่าถ้าเธอต้องการบางอย่าง เธอต้องถือโอกาสริเริ่มเพื่อให้ได้มา เธอไม่สามารถปล่อยให้โอกาสเช่นนั้นหลุดลอยไป

เธอชอบจ๋ายหวินเชิ่ง ดังนั้นเธอจึงต้องแสดงออกและดำเนินการตามนั้น

เธอจะไม่เป็นหนึ่งในผู้หญิงที่ไม่กล้าและขี้อาย ที่ต้องวางแผนสำหรับสิ่งที่เรียกว่า ‘การเผชิญหน้า’

“อาา ดูเหมือนนายจะไม่ชอบฉัน แล้วเด็กน้อยคนนี้ล่ะ”

ฉินหยูฝานต้องการฟังความคิดเห็นของจ๋ายหวินเชิ่งเกี่ยวกับเจี่ยนอีหลิง

เธอเข้าใจว่าจ๋ายหวินเชิ่งไม่ชอบเธอ อย่างไรก็ตาม เธอย่อมปฏิเสธที่จะยอมรับว่าจ๋ายหวินเชิ่งจะชอบเด็กน้อยที่มีชื่อเสียงฉาวโฉ่โด่งดังคนนั้น

จ๋ายหวินเชิ่งเหลือบมองเจี่ยนอีหลิง เขาตระหนักว่าเจี่ยนอีหลิงก็กำลังรอคำตอบเขาเช่นกัน

เจี่ยนอีหลิงก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าทำไมจ๋ายหวินเชิ่งจึงช่วยเธอครั้งแล้วครั้งเล่า เขาช่วยเธอโดยไม่ขออะไรตอบแทน

จ๋ายหวินเชิ่งดูเจี่ยนอีหลิงอยู่พักหนึ่ง คิ้วเขาขมวดเล็กน้อยและดวงตาเขาดูเหมือนจะครุ่นคิดอยู่ลึกๆ อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ได้ตอบอยู่เป็นเวลานาน

เมื่อหยูซีรู้ว่าบรรยากาศไม่ถูกต้อง เขาก็พยายามช่วยจ๋ายหวินเชิ่งอธิบายสถานการณ์ “มิสฉิน ท่านผู้เฒ่าจ๋ายบอกว่า เขาต้องการให้เจี่ยนอีหลิงเป็นหลานสาวบุญธรรมเขา ในอีกแง่หนึ่ง คุณหนูอีหลิงก็จะมาเป็นน้องสาวคนเล็กของนายท่านเชิ่ง”

คำอธิบายดังกล่าวจะเป็นที่ยอมรับมากกว่าสำหรับฉินหยูฝาน

บทที่ 370 โม่ชืออวิ้นกำลังเป็นที่นิยม

ทุกคนจากเป่ยจิงทราบสถานการณ์ในตระกูลจ๋ายดี แม้ว่าตระกูลจ๋ายจะค่อนข้างดี แต่ก็มีสมาชิกเพียงสามคนในครอบครัว นอกจากนี้ ทั้งสามคนยังเป็นชายโสดอีกด้วย

ดังนั้น ถ้าท่านผู้เฒ่าจ๋ายบอกว่า เขาต้องการรับหลานสาวสองสามคนเข้ามาในตระกูล ทุกคนจะต้องเชื่ออย่างแน่นอน