ตอนที่ 5 การแสดงที่น่าสะอิดสะเอียน

ทันทีที่คริสติน่าก้าวเข้าไปในบ้านสตีลคำพูดก่นด่าของกีเดียนก็พร่างพรมมาที่เธอ “ในที่สุดก็ตัดสินใจมาได้ซะทีสินะ?”

“คุณสั่งให้หนูมาไม่ใช่เหรอ?” คริสติน่าโต้กลับ

ในฐานะพ่อ กีเดียนไม่เคยรู้สึกว่าคริสติน่าเคารพนับถือหรือชื่นชมในตัวเขาเลย ด้วยความเดือดดาลต่อคำพูดของเธอเขาขว้างถ้วยในมือไปที่เธออย่างแรง

ถ้วยไม่ได้กระทบหญิงสาวแต่แตกกระจายเป็นชิ้นๆ ข้างเท้าของเธอ

เศษเล็กๆ ชิ้นหนึ่งกระเด็นขึ้นมา บาดมือนุ่มเนียนละเอียดของคริสติน่าจนเลือดแดงฉานไหลซึมออกมา

คริสติน่าไม่แม้แต่จะขมวดคิ้ว ราวกับว่าเธอไม่รู้สึกอะไรแม้แต่น้อย น้ำเสียงของเธอยังคงเฉยชาอย่างเคยเมื่อเธอพูดขึ้นว่า “คุณโทรตามหนูกลับมาเพื่ออาละวาดแค่นี้ใช่ไหม? ตอนนี้ในเมื่อคุณได้ระบายความโกรธแล้ว หนูจะกลับแล้ว”

จากนั้นเธอหันหลังเดินออกมาโดยไม่มีวี่แววความลังเล

“พอได้แล้วค่ะ กีเดียน อย่าเอาแต่โมโหจนลืมเรื่องสำคัญสิ” มิแรนด้าขัดขึ้นหลังจากเพลิดเพลินกับการรับชมอยู่นาน

“หยุดอยู่ตรงนั้นนะ!” กีเดียนข่มโทสะเมื่อถูกเตือนถึงจุดประสงค์หลักที่เรียกตัวคริสติน่ากลับมาบ้าน

คริสติน่าชะงัก

“ฉันได้ยินว่านาธาเนียลหย่ากับแกแล้ว”

คริสติน่าหันกลับไปและตอบว่า “ใช่”

น้ำเสียงเด็ดเดี่ยวของเธอทำให้ความดันเลือดของกีเดียนพุ่งปรี๊ด “นังเด็กอวดดี! แกรีบกลับไปที่บ้านแฮดลีย์เดี๋ยวนี้เลยนะ ฉันไม่สนว่าแกจะทำยังไงแต่ก็จะต้องไม่ออกมาจากตระกูลแฮดลีย์!”

ตระกูลแฮดลีย์เป็นบ่อเงินบ่อทองที่ตระกูลสตีลต้องกุมไว้ให้ได้ เพราะเขารู้ดีว่าพวกเขาจะถูกกวาดไปจากฮอลส์เบย์ถ้าไม่ใช่เพราะตระกูลแฮดลีย์

“คุณคิดว่าหนูโง่พอจะยอมก้าวเข้าไปในขุมนรกนั่นเป็นครั้งที่สองงั้นเหรอ?” คริสติน่าพบว่าคำสั่งของกีเดียนช่างน่าขัน

“คริสติน่า เธอก็รู้ว่าครอบครัวของเราจะอยู่รอดไม่ได้ถ้าไม่มีตระกูลแฮดลีย์” มิแรนด้าพูดด้วยน้ำเสียงเกือบจะอ้อนวอน เธอไม่เคยชอบคริสติน่าแต่เพื่อผลประโยชน์ของพวกเขาแล้ว เธอรู้ว่าศักดิ์ศรีของเธอต้องมาทีหลัง