ตอนที่ 1171: ความขัดแย้งภายในตระกูลเจียงหยาง (1)

ผู้อาวุโสสูงสุดทุกคนนั่งเรียงกันบนม้าหินในศาลา หลายคนมีรอยยิ้มน้อย ๆ อย่างมีความสุขที่พวกเขาไม่อาจซ่อนมันได้ มีเพียงเจี้ยนเฉินเท่านั้นที่อารมณ์ไม่ดีอย่างมาก เพราะเขารู้ว่าสิ่งที่พวกเขากำลังพูดถึงต่อไปนี้จะเกี่ยวข้องกับผลไม้เซียนอย่างแน่นอน

เจียงหยางชิงหยุนมองไปรอบ ๆ ก่อนที่จะกระแอมคอของเขา เขากล่าวว่า เนื่องจากทุกคนอยู่ที่นี่ งั้นก็เลิกพูดไร้สาระ ข้าเชื่อว่าทุกคนรู้อยู่แล้วว่าเราจะพูดถึงเรื่องอะไรกันดีกว่า พวกเจ้าคิดว่าจะแบ่งผลไม้เซียนอย่างไร?

โดยพื้นฐานแล้วผู้เชี่ยวชาญทุกคนในทวีปนี้รู้ว่าตระกูลเจียงหยางของเราได้รับผลไม้เซียน เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้เชี่ยวชาญสองสามกลุ่มโจมตีตระกูลเราเพื่อทดสอบพวกเรา มันจะดีอย่างมากหากว่าเราใช้ผลไม้ให้เร็วที่สุด ไม่อย่างนั้นเราจะเกิดการสูญเสียอย่างมากหากเราถูกคนอื่นเอาไป ? เจียงหยางชิงหยุนเฟิงพูดอย่างชอบธรรม

ถูกต้องและด้วยปารกฏตัวของผลไม้เซียนในครั้งนี้ได้ทำให้พวกเราต้องรับมือกับมารราคะและเซียนจักรพรรดิจากทวีปสัตว์เทวะถึง 3 คน ถ้าหากพวกเขาทั้งสี่โจมตีตระกูลของเราโดยไม่สนใจผลที่จะตามมาภายหลังเพื่อที่จะเอาผลไม้เซียนไป เราจะต้องเจอกับปัญหาอย่างรุนแรง เจียงหยางหยวนวูจิพูดด้วยท่าทีน่ากลัว

แต่พวกเรามีเจ็ดคนและผลไม้มีเพียงผลเดียว เราจะแบ่งมันกันอย่างไร ? เจียงหยางหยวนเจิ้งหัวถามในขณะที่คิดอย่างลึกซึ้งขณะที่แสงภายในดวงตาของเขาวาววับ

เราจะมอบมันให้ใครอีก ? มีเซียนราชาที่อยู่ในขั้นสูงสุดคนไหนอีกในตระกูลของเรานอกจากชิงหยุน ? ในความคิดของข้าผลไม้เซียนควรจะมอบให้กับชิงหยุนแน่นอน การมอบให้เขาจะทำให้เกิดประสิทธิภาพอย่างเต็มที่ เจียงหยางชิงหยุนเฟิงพูดอย่างชัดเจน

ชิงหยุนไปถึงขั้นสูงสุดแล้วเมื่อหลายปีก่อนและเขาก็ห่างแค่เพียงขั้นเดียวก่อนที่จะกลายเป็นเซียนจักรพรรดิ การให้เขาใช้ผลไม้เซียนมันจะมีแต่เสียของ เจียงหยางหยุนเจิ้งหัวตอบอย่างเฉยชา

ใบหน้าของเจียงหยางชิงหยุนเปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะพูดอะไร เจียงหยางชิงหยุนเฟิงก็ยืนขึ้นและกระแทกโต๊ะหินด้านหน้าของเขา ถึงแม้ว่ามันจะยากมาที่จะทำลายแต่โต๊ะหินก็กลายเป็นฝุ่น เขาพูดขึ้นด้วยความโกรธ เจิ้งหัว เจ้าพยายามจะพูดอะไร ? เจ้ากำลังบอกว่าชิงหยุนไร้ความสามารถหรือ ?

เจียงหยางหยวนเจิ้งหัวยิ้มเล็กน้อย โปรดระงับโทสะพี่หยุนเฟิง ชิงหยุนเป็นเซียนราชาคนเดียวที่อยู่ในขั้นสูงสุดในหมู่พวกเราและเป็นคนที่ทรงพลังที่สุดในตระกูลของเรา ข้าแค่รู้สึกว่าถ้าเราให้ผลไม้กับเขา เราจะไม่ทำให้มันเกิดผลประโยชน์ได้สูงสุด

เจ้ามีความคิดที่ดีกว่านี้หรือ ? เจียงหยางชิงหยุนเฟิงถามขณะที่ใบหน้าหม่น

แน่นอน ! เจียงหยางหยวนเจิ้งหัวยิ้มอย่างมั่นใจและพูดว่า พี่ชิงหยุนยังขาดแค่เพียงการเผชิญหน้าโดยบังเอิญก่อนที่จะเป็นเซียนจักรพรรดิ หากเรามอบผลไม้ให้กับคนอื่นและเกิดเหตุการณ์เปลี่ยนแปลงกับบุคคลนั้นเมื่อเขากลายเป็นเซียนจักรพรรดิ ความเข้าใจของพี่ชิงหยุนก็รู้แจ้งและทำให้เขากลายเป็นเซียนจักรพรรดิได้อย่างไม่มีปัญหา ด้วยวิธีนี้จะไม่ใช่ว่ามีเซียนจักรพรรดิ 2 คนโดยผลไม้เพียงผลเดียวหรอกหรือ ?

เจ้าพูดง่าย ถ้าทะลวงไปถึงเซียนจักรพรรดิได้ง่ายจริง ๆ ตระกูลผู้พิทักษ์ทั้ง 10 คงไม่ขาดแคลนเซียนจักรพรรดิ เจิ้งหัว ข้ารู้สึกว่าเจ้าต้องการแย่งผลไม้ให้ตัวเอง เจียงหยางชิงจูริพูดอย่างเย็นชา ขณะที่เขาตำหนิเจียงหยางหยวนเจิ้งหัว

ผู้อาวุโสสูงสุดแย้งกันอย่างหนักว่าพวกเขาทั้งหมดควรจะได้รับ สิ่งที่ขาดหายไปก็คือการต่อสู้ ไม่มีใครสังเกตเห็นใบหน้าที่ซีดขาวของเจี้ยนเฉิน

ทุกคน ! ในที่สุดเจียงหยางซูหยวนเซียวก็ตะโกน เขาพูดอย่างใจเย็น สิ่งที่เจ้าคิดถือการแบ่งผลไม้เซียน เจ้ายังไม่ได้คิดว่าใครควรจะได้รับผลไม้เลย ผลไม้ไม่ได้เป็นของเรา มันเป็นของเซียงเทียน

ถูกต้อง ด้วยการช่วยเหลือของเซียงเทียนเพื่อได้รับผลไม้นั้นมีความสำคัญ มันเป็นความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้ อย่างไรก็ตามหากเราไม่ได้เข้ามาแทรกแซงในท้ายที่สุด เขาจะหลุดจากวงล้อมได้อย่างไร ? และด้วยพรสวรรค์ที่ไม่เคยมีมาก่อนของเซียงเทียนที่ประสบความสำเร็จมาไม่ถึง 100 ปี ในอนาคตของเขาจะไม่มีขีดจำกัด หากเขาใช้สมบัติสวรรค์เขาก็สามารถเป็นเซียนจักรพรรดิได้ พรสวรรค์ของเขาไม่จำเป็นต้องใช้ของดีเช่นนี้ เป็นไปได้อย่างมากว่าเซียงเทียนจะไม่ก้าวไปถึงเซียนจักรพรรดิด้วยวิธีเหล่านี้ เจียงหยางชิงจูริพูด

จากพวกเราทุกคน คนที่มีอำนาจมากที่สุดในการมอบผลไม้เซียนคือเซียงเทียน ทำไมเจ้าไม่พูดสิ่งที่เจ้าวางแผนจะทำ ? เจียงหยางซูเซียวแนะนำ เขาน้ำลายไหลเมื่อมองไปที่ผลไม้เซียนเช่นกัน ท้ายที่สุดมันจะสามารถให้กำเนิดเซียนจักรพรรดิ

เจี้ยนเฉินเหลือบมองทั้งเจ็ดและพูดว่า ผู้อาวุโสสูงสุด การโต้แย้งในวันนี้รุนแรงเหลือเกิน ค่อยมาพูดถึงผลไม้เซียนวันหลังเถอะ เผื่อเราจะหาทางออกร่วมกันได้

ไม่ เราไม่อาจปล่อยให้ผลไม้เซียนไว้ได้ เราต้องจัดการกับมันให้โดยไวที่สุด ข้ากังวลเรื่องผู้บุกรุก ผู้อาวุโสสูงสุดตอบพร้อมด้วยเหตุผลที่หนักแน่น

เจี้ยนเฉินใจสั่น เขารู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะลากสิ่งเหล่านี้ต่อไป ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจ ข้าจะบอกตรง ๆ เมื่อข้าได้รับผลไม้เซียนมาแล้ว ข้ามีคนที่จะมอบให้แล้วและไม่ใช่ข้าหรือพวกเจ้าที่นี่

มันเป็นสัตว์อสูรทั้งสาม ? ผลไม้เซียนเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของมนุษย์ สัตว์วิเศษไม่อาจทานได้ เจียงหยางชิงหยุนตอบโต้อย่างรุนแรง ทันใดนั้นเขาก็ลุกขึ้นมองเจี้ยนเฉิน

ไม่ มันไม่ใช่พวกเรา แต่เป็นผู้อาวุโสของเมืองทหารรับจ้าง ผู้อาวุโสเทียนเจี้ยน ข้าได้ต่อสู้เพื่อนำผลไม้มาให้อาวุโสเทียนเจี้ยนโดยเฉพาะ เจี้ยนเฉินตอบ ตอนนี้เขาไม่มีที่ว่างให้เสียใจอีกแล้ว

ความคิดเห็น