ตอนที่ 1172: ความขัดแย้งของตระกูลเจียงหยาง (2)

ผู้อาวุโสสูงสุดฝ่ายสาขาหยวนและชิงต่างก็ถอยออกไปพร้อมกัน พวกเขาไม่มีการแสดงออกใด ๆ และไม่มีส่วนร่วมในการต่อสู้ ในเวลาเดียวกันพวกเขาก็ใช้ทักษะพูดคุยกันเพื่อหยุดยั้งคนในตระกูลที่ออกมา

ชิงหยุน เจ้าเป็นผู้อาวุโส มันไม่มากเกินไปหรือที่จะข่มขู่ผู้เยาว์เช่นนี้ ? เจียงหยางซูเซียวถามด้วยเสียงที่หนักแน่น เขากับเจียงหยางซูหยวนเซียวยังคงอยู่ที่เดิมและไม่ได้เคลื่อนไหวใด ๆ

เจ้าเป็นอาวุโสของตระกูล ดังนั้นเจ้าจึงต้องรู้กฏ เขากำลังทำตัวเขาเอง ใบหน้าของเจียงหยางชิงหยุนมืดครึ้มและน้ำเสียงของเขาก็เย็นชาเช่นกัน ตอนนี้เขาอยู่ในขั้นสูงสุดของเซียนราชามาหลายปีแล้วและอยู่ห่างจากเซียนจักรพรรดิเพียงก้าวเดียว แต่เขาไม่อาจก้าวหน้าไปต่อได้ไม่ว่าจะฝึกฝนอย่างไร เขารู้ว่ามันคงเป็นไปไม่ได้ที่จะกลายเป็นเซียนจักรพรรดิในชีวิตนี้ ดังนั้นเขาจึงต้องได้รับผลไม้เซียน

แน่นอน เราจำกฏของตระกูลได้ดี แต่เขาแตกต่างจากคนอื่น ๆ ในตระกูล เขาไม่เคยเติบโตในตระกูลผู้พิทักษ์และเขาก็เพิ่งเข้ามาร่วมเราจากสาขาด้านนอกเมื่อไม่นานมานี้ สถานะของเขาตอนนี้เป็นผู้อาวุโสสูงสุดเช่นกัน ด้วยความสามารถของเขา เราสามารถยกเว้นบางอย่างได้ เจียงหยางซูเซียวพูด

เจียงหยางซูหยวนเซียวเดินมาด้านหน้าเช่นกัน เขายืนอยู่ด้านหน้าเจี้ยนเฉินและป้องกันเจียงหยางชิงหยุน เขาพูดว่า ที่สำคัญเซียงเทียนได้ผลไม้เซ๊ยนด้วยความช่วยเหลือจากสหายที่ทรงพลังของเขาทั้ง 3 คน ตระกูลเจียงหยางของเราไม่ได้มีส่วนร่วมอะไรเลย ในทางกลับกัน ข้าเชื่อว่าพวกเราก็ไม่มีสิทธิ์มาเอามันไปจากเขา

ไม่ กฏของตระกูลไม่เคยถูกทำลายมาก่อน ไม่สำคัญว่าพรสวรรค์ของเซียงเทียนจะน่าตกใจเพียงใด เขายังคงเป็นสมาชิกของตระกูลเจียงหยาง เขาต้องทำตามกฏ เจียงหยางชิงหยุนไม่ยอมแพ้ เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

เจี้ยนเฉินก็โกรธเช่นกัน เขาพูดอย่างลึกซึ้งว่า ถ้าเป็นเช่นนั้นข้าจะออกจากตระกูลจากนี้ไป ในอนาคตตระกูลผู้พิทักษ์เจียงหยางไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับข้า

เจียงหยางชิงหยุนจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินทันที เขาพูดอย่างหนักแน่นว่า ตระกูลเจียงหยางเป็นหนึ่งในสิบตระกูลผู้พิทักษ์ของทวีป เจ้าไม่อาจออกไปได้เพียงแค่เจ้าต้องการจะออก เจ้าทำผิดกฏของตระกูลแล้ว ข้าจะจับเจ้าและพาเจ้าไปที่โถงบรรพชนซึ่งผู้อาวุโสจะลงโทษเจ้าเอง พริบตาเจียงหยางชิงหยุนก็เดินผ่านเจียงหยางซูหยุนเซียวและพลังงานพุ่งออกมาจากมือขวาของเขา มันแปรเปลี่ยนเป็นตาข่ายก่อนที่จะพุ่งเข้าเจี้ยนเฉิน

มีความโกรธแว่บผ่านในดวงตาของเจียงหยางซูหยวนเซียว ในช่วงเวลาสำคัญเขาต่อยหมัดขวาไปที่เจียงหยางชิงหยุน พลังเซียนพุ่งออกมาจากกำปั้นทำให้เกิดรอยร้าวมิติบนอากาศที่รุนแรงกว่าโลกภายนอก

เจียงหยางชิงหยุนยังคงสงบและเยือกเย็น เขาสะบัดมือซ้ายของเขาออกเบา ๆ และมีพลังเซียนประทุในมือของเจียงหยางซูหยวนเซียวอย่างง่ายดาย ตาข่ายยังคงพุ่งไปทางเจี้ยนเฉิน

การปรากฏตัวของเจี้ยนเฉินทรงพลังอย่างมากและต่อสู้เขากลับมา เกิดแสงวาบราวกับคมกระบี่ที่คมยิ่ง เขาไม่ได้แสดงความหวาดกลัวต่อเซียนราชาขั้นสูงสุดเลย เขาแทงไปที่เจียงหยางชิงหยุนอย่างรวดเร็วพลังโกลาหลหมุนวนรอบ ๆ ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิ

มั่นใจเกินไปแล้ว ริมฝีปากของเจียงหยางชิงหยุนม้วนขึ้นด้วยความรังเกียจ ตาข่ายได้แยกออกเป็น 2 ส่วน ส่วนหนึ่งยึดติดกับยุทธภัณฑ์จักรพรรดิ ขณะที่อีกส่วนยังคงมุ่งเข้าเจี้ยนเฉิน

ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิของเจี้ยนเฉินดูเหมือนจะถูกห่มหุ้มอย่างแน่นหนา แม้แต่พลังบรรพกาลก็ถูกปิดกั้น

ความคิดเห็น