ตอนที่ 1197 - สำนักธูปสวรรค์ (1)

ตอนที่ 1197 – สำนักธูปสวรรค์ (1)

“บัดซบ นี่คือการโจมตีวิญญาณ ทุกคนเพ่งสมาธิของเจ้าและหลีกเลี่ยงการฟังมัน ! ” เจียงหยางชิงหยุนเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นอย่างรวดเร็ว ทันทีที่เขาคำรามเสียงดัง พยายามที่จะใช้เสียงของเขาเพื่อระงับเสียงเพลงและปลุกคนในตระกูลที่ได้รับผลกระทบ อย่างไรก็ตามเสียงคำรามของเขาไม่ได้มีอิทธิพลต่อพวกเขาเลย มีเพียงเซียนผู้คุมกฏที่แข็งแกร่งเพียงไม่กี่คนที่ต่อต้านด้วยสิ่งที่พวกเขามี ในขณะที่เซียนผู้คุมกฏที่อ่อนแอกว่า, เซียนสวรรค์และคนในตระกูลที่อ่อนแอกว่าล้วนได้รับผลกระทบ ดวงตาของพวกเขาเหม่อลอยเมื่อพวกเขาง่วงนอน ส่วนใหญ่ล้มลงบนพื้นเรียบร้อยแล้ว

” หญิงสาวเจ้าเสน่แห่งสวรรค์!” เจี้ยนเฉินหันไปมองด้วยความดีใจ แม้ว่าเขาจะไม่เห็นนาง แต่เขาก็เดาได้เลยว่าใครกำลังสร้างสรรค์ดนตรีที่มีเอกลักษณ์นี้

ผลกระทบอันน่าอัศจรรย์ของดนตรีเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ ทีละน้อยทีละน้อย เซียนสวรรค์สองสามคนได้ยอมจำนนและทรุดตัวลงบนพื้นตามด้วยเซียนผู้คุมกฏสองสามคน พวกเขาทั้งหมดหลับไป

ในพริบตาทุกคนที่จุดสำคัญสามร้อยหกสิบก็ได้ผล็อยหลับไป แม้แต่พลังอันยิ่งใหญ่ของค่ายกลดั้งเดิมก็ไม่สามารถรักษาได้อีกต่อไปหากปราศจากการสนับสนุนจากคนทั้งสามร้อยหกสิบคน

เจียงหยางชิงหยุนและคนอื่น ๆ กลายเป็นหน้าขาวซีด พวกเขากัดฟันของพวกเขาและสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ความเกลียดชังของพวกเขาต่อหญิงสาวเจ้าเสน่แห่งสวรรค์มาถึงจุดที่ย้อนกลับคืนไม่ได้แล้ว พวกเขากำลังจะเปิดใช้งานค่ายกลดั้งเดิมและฆ่าผู้บุกรุกทั้งหมดซึ่งไม่เพียงแต่อนุญาตให้พวกเขากำจัดเจี้ยนเฉินซึ่งจะเป็นปัญหาในอนาคต และยังอนุญาตให้พวกเขาได้รับผลไม้เซียน แต่บางคนก็ได้ทำลายทุกอย่าง ในขณะนั้น พวกเขาโกรธมากจนพวกเขาต้องการกระอักเลือด

บทเพลงยังไม่หยุด ในทางกลับกัน เสน่ห์ที่ซ่อนอยู่ภายในนั้นก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วซึ่งแม้แต่เซียนผู้คุมกฏที่ทรงพลังที่สุดก็ไม่สามารถต้านทานได้ในท้ายที่สุด พวกเขาทั้งหมดล้มไปบนพื้น

ไม่มีใครที่ยืนอยู่บนผืนดินที่ลอยอยู่ มีเพียงเซียนราชาเท่านั้นที่สามารถต้านทานได้เช่นเดียวกับโหยวเยว่ที่ซ่อนตัวในโถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่ม เพลงพิณไม่สามารถเจาะทะลุม่านแสงบาง ๆ ที่ทางเข้าหลัก

ในขณะนี้วงล้อมของโถงศักดิ์สิทธิ์ทั้งสิบแปดหลังก็ได้พังทลายลงมา เซียนผู้คุมกฏทั้งสิบแปดคนที่ซ่อนอยู่ข้างในกลิ้งออกมาและลงไปกองกับพื้นเหมือนก้อนหิน ดวงตาของพวกเขาปิดและพวกเขาก็หลับเช่นกัน

เจียงหยางหยวนเจิ้งหัวที่ยืนอยู่บนห้องโถงศักดิ์สิทธิ์ชั้นบนสุดก็ตกตะลึงด้วยเรื่องนี้พร้อมด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อปรากฏอยู่เต็มใบหน้า ในขณะเดียวกันก้อนหิน 18 ก้อนยังคงวนเวียนอยู่รอบตัวเขา เขาสามารถควบคุมโถงศักดิ์สิทธิ์ผ่านแผ่นศิลาได้ แต่เขาไม่สามารถเปิดใช้งานการล้อมกรอบได้เนื่องจากจำเป็นต้องมีเซียนผู้คุมกฏในโถงศักดิ์สิทธิ์แต่ละห้อง

“มันเป็นอย่างนี้ได้อย่างไร ! ? ” เจียงหยางหยวนเจิ้งหัวถามอย่างว่างเปล่า เพียงเพลงเพลงเดียวก็ลดระดับตระกูลผู้พิทักษ์ที่ยอดเยี่ยมลงมาสู่สภาวะที่น่าสังเวชเช่นนี้ นี่คือสิ่งที่เขาไม่สามารถยอมรับได้

ตระกูลเจียงหยางเป็นตระกูลผู้พิทักษ์ที่ยอดเยี่ยม หนึ่งในสิบตระกูลที่ทรงพลังที่สุดในทวีปเทียนหยวน พวกเขามีเซียนราชาหลายคน, เซียนผู้คุมกฏหลายสิบคนและเซียนสวรรค์อีกนับไม่ถ้วน

ไม่ว่ามรดกของตระกูลของพวกเขาจะลึกซึ้งเพียงใด ไม่ว่าพวกเขาจะมีไพ่ตายทรงพลังมากเพียงใดก็ตาม ทุกคนก็จะไร้ประโยชเมื่อได้ยินเพลงนี้ นี่เป็นเพราะพวกเขาไม่มีอะไรจะป้องกันการโจมตีที่มุ่งเป้าไปที่วิญญาณ และดนตรีสามารถเจาะทะลุสิ่งกีดขวางทั้งหมดและแม้แต่ทะลุเข้าไปในใจกลางของภูเขา มันจะไม่เพียงพอแม้ว่าพวกเขาจะอุดหู

ในพริบตาสถานการณ์ได้พลิกผันโดยเพลงพิณที่ปรากฏออกมาจากที่ใดที่หนึ่ง ตระกูลเจียงหยางที่ครอบครองความได้เปรียบและกำลังจะได้รับชัยชนะถูกนำไปยังเส้นทางแห่งความพ่ายแพ้

ค่ายกลดั้งเดิมขนาดใหญ่ที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าก็หายไปเช่นกัน หากไม่มีการสนับสนุนจากคนสามร้อยหกสิบคน มันก็ไม่สามารถแสดงพลังอันยิ่งใหญ่ของมันได้ หากมันยังคงทำงานอยู่ มันจะระบายพลังงานของโลกใบเล็กเท่านั้น

“เกิดอะไรขึ้นข้างนอก ? ” โหยวเยว่จ้องมองออกมาจากโถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่ม เนื่องจากความสับสนทำให้นางอยู่ข้างใน ม่านแสงของโถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่มปิดกั้นเพลงได้ทั้งหมด ดังนั้นนางจึงไม่ได้ยินเป็นธรรมดา นางจึงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอก สิ่งที่นางเห็นคือผู้คนจำนวนมากล้มลง

หงเหลียนได้รับอิสรภาพของนาง เปลวไฟเริ่มแผดเสียงรอบตัวนาง ในขณะที่ลูกบอลเพลิงกลุ่มใหญ่ล้อมรอบนางไว้ ร่างของนางถูกบดบังด้วยไฟ นางดูเหมือนเทพธิดาแห่งไฟ บาดแผลของนางก็หายเป็นปกติอย่างรวดเร็ว

หงเหลียนมาถึงด้านหน้าของเจียงหยางชิงหยุนและเซียนราชาอีก 3 คนเนื่องจากเปลวไฟแผดเผาอยู่รอบตัวนาง นางจ้องมองพวกเขาอย่างเยือกเย็นและเย้ยหยันอย่างเย็นชา “ข้าอยากเห็นว่าเจ้าจะมีวิธีการรับมือกับข้าอย่างไร ? ”

ใบหน้าของผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสี่ได้กลายเป็นสีแดงเข้มไปแล้ว ในฐานะที่เป็นผู้อาวุโสของตระกูลผู้พิทักษ์ที่สูงส่ง พวกเขาถูกทำให้อับอายโดยศัตรูของพวกเขาในรูปแบบดังกล่าวในดินแดนของพวกเขาเอง นี่เป็นการตบหน้าอย่างรุนแรงต่อหน้าพวกเขา แต่พวกเขาไม่สามารถพูดอะไรได้

ตอนนี้ สิ่งเดียวที่พวกเขาทำได้ซึ่งอาจเป็นภัยคุกคามต่อหงเหลียนก็คือการใช้ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิ อย่างไรก็ตาม พวกเขามีเพียง 4 คนเท่านั้นที่ พวกเขาจะไม่สามารถได้รับชัยชนะในระยะเวลาอันสั้นแม้ว่าพวกเขาจะควบคุมยุทธภัณฑ์จักรพรรดิ เมื่อเวลาผ่านไปนานเกินไป พวกเขาจะไม่สามารถอดทนต่อผลกระทบ พวกเขาอาจตายเพราะมัน