ตอนที่ 1318 - ความขัดแย้งในตระกูล (4)

ตอนที่ 1318 – ความขัดแย้งในตระกูล (4)

เซียนราชาจำนวนมากและเซียนจักรพรรดิสองสามคนบินวนอยู่เหนือซากปรักหักพังของเมืองทหารรับจ้าง พวกเขาจับตามองอุโมงค์ใต้ดินอย่างใกล้ชิดเพื่อรอการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ที่จะเกิดขึ้น

โถงศักดิ์สิทธิ์หลายสิบแห่งบินวนอยู่ใกล้ ๆ เหนือเมืองทหารรับจ้าง ตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบและตระกูลโบราณที่ทรงพลังเพียงไม่กี่ตระกูลได้ระดมโถงศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาทั้งหมด พวกเขาพักอยู่ข้างในเพื่อรวบรวมความแข็งแกร่งเพื่อให้พวกเขาอยู่ในสภาพที่ดีที่สุด

ไม่มีใครรู้ว่าการโจมตีครั้งต่อไปจากโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งจะมาถึงเมื่อใด แต่พวกเขาทั้งหมดเชื่อว่าการโจมตีครั้งนี้จะน่ากลัวยิ่งกว่าเดิมอย่างแน่นอน พวกเขาทั้งหมดกลายเป็นคนที่มีจิตใจที่หนักอึ้งด้วยเหตุนี้และพวกเขาไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะเข้าสู่โลกใบเล็กของเมืองทหารรับจ้างเช่นกันเพราะพวกเขาเป็นห่วงมากเกินไป

ไม่ใช่เซียนราชาทุกคนที่คำนึงถึงผู้อื่นก่อน แต่พวกเขาทุกคนเข้าใจสิ่งหนึ่งซึ่งก็คือว่าโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งนั้นทรงพลังเกินไป หากพวกเขาไม่สามารถหยุดพวกเขาจากการเข้าสู่โลกนี้ เผ่าพันธุ์ทั้งสี่จะประสบภัยคุกคามจนถึงตกตายจนหมดสิ้น ในเวลานั้นตัวพวกเขาจะไม่สามารถหลีกเลี่ยงความตายไปได้ด้วยซ้ำ

เป็นผลให้เซียนราชาหลายคนจากเผ่าพันธุ์ทั้งสี่มารวมตัวกันเพื่อป้องกันอุโมงค์ ไม่ใช่เพื่อเผ่าพันธุ์ของตัวเองหรือเพื่อลูกหลานของพวกเขา แต่เพื่อตัวของพวกเขาเอง

ในห้องโถงอันศักดิ์สิทธิ์แห่งหนึ่งที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า เจียงหยางชิงหยุน, เจียงหยางชิงจูริ, เจียงหยางชิงหยุนเฟิง, เจียงหยางหยวนเจิ้งหัว และเจียงหยางหยวนวูจินั่งอยู่ด้วยกันเหมือนรูปปั้น

ทันใดนั้นสีหน้าของเจียงหยางชิงหยุนก็บิดเบี้ยวขณะที่ลืมตาขึ้น ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็ส่องแสงจนเกือบที่จะมองเห็นได้ รบกวนมิติด้านหน้าของเขาและทำให้มันบิดตัวเล็กน้อย

ผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสี่คนต่างลืมตาขึ้นพร้อมกัน พวกเขากำลังบ่มเพาะ แต่ก็ให้ความสนใจกับโลกภายนอกตลอดเวลา เห็นได้ชัดว่าพวกเขารู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นภายในเจียงหยางชิงหยุน

เจียงหยางชิงหยุนยืนขึ้นพร้อมกับสีหน้าของเขามืดครึ้มอย่างน่ากลัว เขากล่าวว่า “เจียงหยางชิงชานได้รับบาดเจ็บ เซียนผู้คุมกฎจากสาขาฉิงและหยวนของเราได้รับความอัปยศโดยตระกูลสาขาในเมืองลอร์ อืม พวกเขาทำเกินไปแล้ว พวกเขาคิดว่าพวกเขาสามารถทำผิดกฎเกี่ยวกับตระกูลผู้พิทักษ์ของเราโดยไม่เกรงกลัวเพียงเพราะพวกเขาได้รับการคุ้มครองจากสัตว์อสูรทั้งสามงั้นหรือ ? ” เจียงหยางชิงหยุนมองไปรอบ ๆ ผู้อาวุโสสูงสุดอีกสี่คนและคำราม “ไปที่เมืองลอร์ของอาณาจักรเกอซุนทันที”

เจียงหยางชิงหยุนนำโถงศักดิ์สิทธิ์ออกไปก่อนที่จะออกไปพร้อมกับเซียนราชาอีกสี่คน แม้ว่าการจากไปของพวกเขาจะเตือนทุก ๆ คนในปัจจุบัน แต่ก็ไม่มีใครก้าวไปข้างหน้าเพื่อหยุดพวกเขาเพราะไม่มีเซียนราชาคนใดที่มีสิทธิ์เข้าไปยุ่งกับธุระของคนอื่น

ในเวลาเดียวกัน เจียงหยางซูเซียว, เจียงหยางซูหยวนเซียวและเจียงหยางซูอวี้หยวนนั่งด้วยกันในโถงศักดิ์สิทธิ์อื่นในลักษณะเดียวกัน ทันใดนั้นเจียงหยางซูเซียวก็ลืมตาอย่างช้า ๆ สายตาของเขาลึกลงไปเมื่อเขามองไปในทิศทางที่เจียงหยางชิงหยุนและคนอื่น ๆ ออกเดินทาง เขาพูดช้า ๆ ” ผู้คนในตระกูลส่งข้อความมาหาข้า ผู้คนในสาขาชิงและหยวนไปสร้างความยุ่งเหยิงในเมืองลอร์ เจียงหยางชิงหยุนและคนอื่น ๆ เพิ่งจากไปเช่นกัน ดังนั้นพวกเขาอาจจะไปที่เมืองลอร์ ลองย้อนกลับไปดูกันดีกว่า ข้าได้สร้างม่านพลังเพื่อปกป้องตระกูล แต่มันก็ไม่เพียงพอที่จะหยุดเจียงหยางชิงหยุน”

เมืองลอร์อยู่ห่างจากเมืองทหารรับจ้างมากกว่าล้านกิโลเมตร แต่เซียนราชาต้องการเพียงชั่วครู่เดียวเพื่อเดินทางในระยะทางนี้ ประตูมิติฉีกเปิดใกล้เมืองในไม่ช้าหลังจากเจียงหยางชิงยีได้ส่งข้อความ การปรากฎตัวอันยิ่งใหญ่อย่างดุเดือดพุ่งพล่านออกมาก่อนที่ใครก็ตามจะโผล่ออกมาจากมัน แม้แต่พลังงานโดยรอบของโลกก็ยังคงเงียบ

หลังจากนั้นผู้อาวุโสสูงสุดทั้งห้าก็โผล่ออกมาจากประตูมิติโดยเจียงหยางชิงหยุนเป็นผู้นำ เมื่อพวกเขาเห็นเซียนผู้คุมกฎจากทั้งสองสาขาอยู่ในสภาพที่น่ากลัว สีหน้าของพวกเขามืดครึ้มลงทันที จิตสังหารเต็มชัดในดวงตาของพวกเขา