ตอนที่ 1319 - ความขัดแย้งในตระกูล (5)

ตอนที่ 1319 – ความขัดแย้งในตระกูล (5)

เจียงหยางซูเซียวสกัดกั้นเจียงหยางชิงหยุนและทำให้สีหน้าของเจียงหยางชิงหยุนมืดครึ้มลงทันที สีหน้าของเขามืดครึ้มลงเมื่อเขาจ้องไปที่เจียงหยางซูเซียว เขาไม่เคยคาดหวังว่าเจียงหยางซูเซียวจะมาถึงอย่างรวดเร็วและตอนนี้เจียงหยางซูเซียวได้หยุดเขา มันคงไม่ง่ายนักที่จะลงโทษสมาชิกในตระกูลสาขา

“ได้ ! เยี่ยม ! ดีมาก ! เจียงหยางซูเซียวตระกูลสาขาซูของเจ้าได้แสดงความกล้าหาญมากขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนอื่นเจ้าประกาศว่าเจ้าจะออกจากตระกูลผู้พิทักษ์ จากนั้นเจ้าร่วมมือกับพวกสัตว์อสูรเพื่อปิดผนึกตระกูลและตอนนี้เจ้าได้อนุญาตให้สมาชิกของสาขาซูทำร้ายผู้อาวุโสของสาขาชิง เจียงหยางชิงชานบาดเจ็บสาหัส เจ้าคิดว่าตอนนี้เจ้าสามารถดูถูกคนอื่นเพียงเพราะเจ้ามีสัตว์อสูรอยู่เคียงข้างเจ้าและเจ้าสามารถดูหมิ่นศักดิ์ศรีของตระกูลผู้พิทักษ์ของเราได้อีกครั้งหรือ ? ” เจียงหยางชิงหยุนถามอย่างเย็นชา ท่าทางของเขาเริ่มดูน่ากลัวขึ้นมาในขณะที่เขาพูด เขาสร้างภูเขาที่มองไม่เห็นซึ่งปะทะกับเจียงหยางซูเซียว เขาแสดงให้เห็นว่าเขากำลังมีส่วนร่วมในการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่กับเจียงหยางซูเซียว

สีหน้าของเจียงหยางซูเซียวยังคงเหมือนเดิม เขายืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่มีการเคลื่อนไหวเหมือนต้นไม้โบราณที่หยั่งรากลงไปที่พื้นดินอย่างแน่นหนา ตอนนี้เขามาถึงขั้นสูงสุดของเซียนราชาอย่างแท้จริง ตอนนี้เขาอยู่ในระดับเดียวกับเจียงหยางชิงหยุน

“ชิงหยุน เราทุกคนรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น ดังนั้นจงเลิกพูดโกหก เจ้าถามทุกสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ หากเจ้าไม่ได้ปรารถนาผลไม้เซียนและทำในสิ่งที่น่าประณามเช่นนั้น มันจะเกิดเรื่องขึ้นในภายหลังหรือไม่ ? ข้าอยากจะถามเจ้าว่าทำไมเจียงหยางชิงชานถึงได้รับบาดเจ็บ ทำไมผู้คนในสาขาชิงและหยวนถึงปรากฏขึ้นที่นี่ ? ” เจียงหยางซูเซียวถามอย่างอารมณ์เสีย เขาผิดหวังมากกับการกระทำของทั้งสองสาขา

“ผู้อาวุโสสูงสุด เรามาปรากฎตัวที่นี่เพราะเราต้องการให้ผู้คนในสาขาซูกลับไปยังตระกูลผู้พิทักษ์ของเรา แม้ว่าตระกูลของเราจะถูกแบ่งออกเป็น 3 สาขา เราทุกคนมีความสัมพันธ์ต่อกันเราเป็นครอบครัวใหญ่ ดังนั้นถ้าเราแยกออกจากกันแบบนี้มันจะมีผลเสียอย่างมากต่อตระกูล คนในรุ่นของเราจะถูกตราหน้าตลอดกาล เราจะเผชิญหน้ากับบรรพบุรุษของเราได้อย่างไรหลังจากที่เราตายไป ? เราไม่เคยคิดว่าเราจะถูกกระตุ้นโดยคนรับใช้ทันทีที่เรามาถึงที่นี่ ชิงชานนั้นได้รับบาดเจ็บสาหัสจากหินฟ้าสะเทือนจากสมาชิกของตระกูลสาขา หากเราไม่แทรกแซง เราคงไม่สามารถเห็นหน้าชิงชานได้อีก” เจียงหยางชิงยีกล่าว เขาพูดด้วยท่าทีที่ชอบธรรมในตอนแรกก่อนที่จะเศร้าโศกทันทีเมื่อพูดถึงเจียงหยางชิงชาน เขาตำหนิคนที่มาจากตระกูลสาขา

“เลิกพล่ามบัดซบ เจ้าเป็นคนที่ทำร้ายลุงเจียงก่อน..” เจียงหยางป้าตอบโต้เสียงดัง เขามั่นใจอย่างยิ่ง แม้ว่าผู้อาวุโสสูงสุดของอีกสองตระกูลยังคงอยู่ เขาก็ไม่รู้สึกกลัวเลย

ในขณะนี้ เจียงหวูจี่บินจากระยะไกลในลักษณะที่น่ากลัว เขาเต็มไปด้วยเลือดและใบหน้าของเขาซีด อาการบาดเจ็บของเขานั้นสาหัสจนเกือบตกกลางอากาศหลายครั้ง

“ลุงเจียง ! ”

กลุ่มคนในตระกูลร้องออกมาด้วยความเศร้าโศกและความสุข พวกเขารู้สึกเศร้าใจที่ได้เห็นการบาดเจ็บของลุงเจียง แต่พวกเขามีความสุขกับความจริงที่ว่าเขายังมีชีวิตอยู่

เจียงหยางซูเซียวโบกมือของเขาและพลังงานจำนวนมากในบริเวณใกล้เคียงรวมตัวกันทันทีล้อมรอบเจียงหวูจี่เบา ๆ และส่งเขากลับเข้าสู่ตระกูล เขาพูดเบา ๆ ว่า “รักษาตัวก่อน ข้าอยู่ที่นี่ ไม่มีใครสามารถทำอันตรายเจ้าได้แม้แต่คนเดียว” ถึงแม้ว่าเจียงหยางซูเซียวจะพูดเบา ๆ แต่เสียงของเขาก็เต็มไปด้วยการครอบงำทำให้สีหน้าของเจียงหยางชิงหยุนน่ากลัวมาก

เจียงหวูจี่คำนับอย่างสุภาพต่อเจียงหยางซูเซียวก่อนที่จะนั่งลงเพื่อรักษาตัวทันที ไป๋หยุนเทียนเริ่มใช้ความสามารถของนางในฐานะเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงข้าง ๆ เขา แต่เนื่องจากระดับของนางไม่สูง ผลจึงไม่ชัดเจนในเซียนผู้คุมกฎดังเช่นเจียงหวูจี่ เจียงหยางป้าก็ป้อนโอสถจิตวิญญาณธาตุแสงจำนวนมากในแหวนมิติของเขาเข้าไปในปากของเจียงหวูจี่ ทำให้เขาถูกห่อหุ้มด้วยพลังเซียนธาตุแสงที่มีชั้นหนา