ตอนที่ 1404: พบฉินเซียวอีกครั้ง

ตอนที่ 1404: พบฉินเซียวอีกครั้ง

หยางลี่และกุยไฮ่ยี่เต่าไม่ได้ปิดบังการแสดงตนของพวกเขาอย่างมีจุดประสงค์ ดังนั้นเซียนราชาทั้งสามจากอารามจิตพิสุทธิ์สามารถสัมผัสพวกเขาได้อย่างชัดเจน ซึ่งทำให้พวกเขาประหลาดใจทันที พลังแห่งการมีอยู่ของหยางลี่ และกุยไฮ่ยี่เต่านั้นกว้างใหญ่ราวกับทะเลสำหรับพวกเขา มันไม่มีที่สิ้นสุด ทำให้พวกเขาไม่อาจหยั่งถึงได้ มารราคะและเซียนจักรพรรดิแห่งทวีปสัตว์เทวะก็ไม่ทำให้พวกเขารู้สึกแบบนี้

“เซียนจักรพรรดิ ! ”

ความคิดที่คล้ายกันเข้ามาในหัวของเซียนราชาจากอารามจิตพิสุทธิ์ทั้งสามคน พวกเขาระบุได้ว่าหยางลี่และกุยไฮ่ยี่เต่าคือเซียนจักรพรรดิ แต่พวกเขายังสังเกตเห็นว่าพวกเขามีพลังมากกว่าเซียนจักรพรรดิแห่งทวีปสัตว์เทวะและมารราคะ อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าเซียนราชาก็รู้สึกสงสัย เพราะการกำเนิดของเซียนจักรพรรดิในทวีปเทียนหยวนนั้นมาพร้อมกับเมฆสีรุ้งเก้าสี แม้แต่จอมยุทธ์ที่อยู่ห่างไกลจากทวีปก็ยังสามารถรับรู้ได้

อย่างไรก็ตามพวกเขารู้จักเซียนจักรพรรดิทุกคนที่เพิ่งปรากฏตัวในทวีปเทียนหยวน พวกเขารู้จักจอมยุทธ์ทุกคนที่ตัดผ่าน ทั้งสามคนไม่รู้เรื่องรู้ราวเลยว่าหยางลี่และกุยไฮ่ยี่เต่ากลายเป็นเซียนจักรพรรดิตั้งแต่เมื่อไหร่มันผิดปกติมากเกินไป

หัวหน้าอารามมองหยางลี่ นางเคยเห็นเจียงหยางซูหยุนคงในอดีตมาก่อนและค้นพบว่าคนผู้นี้และเจียงหยางซูหยุนคงดูเหมือนกันทุกประการ ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือพลังแห่งการมีอยู่ที่แผ่ออกมา ซึ่งทำให้พวกเขาดูเหมือนคนสองคนที่แตกต่างกัน

“เฟิงเซียวเทียน ผนึกยังคงมีอยู่ เจ้ามาจากตระกูลใหญ่ ดังนั้นความสามารถที่เจ้ารู้นั้นยิ่งใหญ่กว่าสิ่งใดที่เราสามารถเข้าใจได้ เจ้ามีความคิดเห็นเกี่ยวกับวิธีจัดการกับมันอย่างไร ? ” กุยไฮ่ยี่เต่าถาม

เฟิงเซียวเทียนเคร่งเครียดทันที เขามองเข้าไปในมิติลึกและส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้

“แม้ว่าเจ้าจะทำอะไรไม่ได้ ดูเหมือนว่าเราคงต้องวางความหวังไว้กับหลานชายของข้าเท่านั้น” หยางลี่ถอนหายใจอย่างอ่อนโยน

“หลานชายรึ ? ” เฟิงเซียวเทียนรู้สึกประหลาดใจ เขามองหยางลี่อย่างสับสน

ใบหน้าของหยางลี่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจที่เห็นได้ชัดทันทีที่เขาเอ่ยถึงหลานชายของเขา เขากล่าวว่า “เฟิงเซียวเทียน เจ้าอาจไม่รู้ว่าข้ามีหลานชายที่มีพรสวรรค์อันน่าประทับใจ แม้ในโลกแห่งเซียน ความสามารถของเขาจะอยู่ในอันดับต้น ๆ ในเวลาน้อยกว่าหนึ่งร้อยปี เขาก็บ่มเพาะในระดับความแข็งแกร่งที่ไม่อ่อนแอไปกว่าขอบเขตดั้งเดิม”

“ข้าต้องบอกว่าพรสวรรค์ของเจี้ยนเฉินน่ากลัวมากจริง ๆ เขาเดินบนเส้นทางที่แตกต่างกันอย่างยากลำบาก แต่เขายังคงก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว และดูเหมือนว่าเขาไม่ได้ต้องการพลังงานดั้งเดิมเพื่อเข้าถึงขอบเขตดั้งเดิม ดังนั้นเขาจึงไม่ถูกผนึกนี้จำกัด เจี้ยนเฉินอาจเป็นความหวังเดียวของเราในตอนนี้” กุยไฮ่ยี่เต่าพูดยกย่องเจี้ยนเฉินเช่นกัน เขารู้สึกชื่นชมจากก้นบึ้งของหัวใจ

สีหน้าแปลก ๆ ปรากฏบนใบหน้าของเฟิงเซียวเทียน “เจี้ยนเฉิน ? หัวหน้าของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีอย่างนั้นหรือ ? ”

“ใช่แล้ว หลานชายของข้าเป็นหัวหน้าของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี เฟิงเซียวเทียน ข้าไม่เคยคิดเลยว่าหลานชายของข้าจะโด่งดังมากจนขนาดที่เจ้าก็เคยได้ยินชื่อของเขา” หยางลี่หัวเราะ

การแสดงออกของเฟิงเซียวเทียนแปลกไปทันที เขายิ้มอย่างขมขื่น “ได้ยินรึ ? ข้าเคยเห็นเขาด้วยตาตนเอง

“อะไรนะ ! เรื่องอะไรกัน ? ” หยางลี่และกุยไฮ่ยี่เต่าร้องอุทานอย่างตกใจ

“ครั้งหนึ่งข้าเคยพบกับหลานชายของเจ้านอกเมืองอัคนี ถ้าไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่ามีคนขอความเมตตา หลานชายของเจ้าคงสังหารชีวิตนี้ของข้าไปแล้ว” เฟิงเซียวเทียนฝืนยิ้ม

หยางลี่และกุยไฮ่ยี่เต่ารู้สึกประหลาดใจกับคำพูดของเขา พวกเขามองหน้ากัน ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจ พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าเฟิงเซียวเทียนจะเคยขัดแย้งกับเจี้ยนเฉินมาก่อนในอดีต