ตอนที่ 1480 : จิตวิญญาณของหอคอยอนัตตา

ตอนที่ 1480 : จิตวิญญาณของหอคอยอนัตตา

“อมตะเที่ยงแท้ ! เทพกระบี่ ! ” เจี้ยนเฉินกำหมัดแน่นพร้อมกับความคาดหวังที่ปรากฏขึ้นมาในตา พลังของปราณกระบี่ทั้งสี่ที่ถูกทิ้งไว้โดยนิพพานอมตะเที่ยงแท้นั้นทำให้เขาต้องตกใจ มันสร้างความประทับใจที่ไม่อาจลืมเลือนให้กับเจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินได้แสดงอารมณ์ที่ยากจะแสดงออกมา ความปรารถนา ความต้องการความแข็งแกร่ง ความต้องการที่จะเป็นอมตะเที่ยงแท้และเทพกระบี่

“ถ้าข้ามีความแข็งแกร่งมากพอ โลกเซียนที่ถูกทอดทิ้งคงไม่อาจจะเป็นภัยต่อทวีปเทียนหยวนได้ ไม่ใช่แค่ความแข็งแกร่งเพื่อการปกป้อง แต่มันยังใช้ไว้ปกป้องคนที่ใกล้ชิดกับข้ารวมถึงบ้านเกิดข้าด้วย ในโลกนี้ถ้าเจ้าไม่ได้มีความแข็งแกร่งมากพอ เจ้าก็ไม่มีค่า เจ้าไม่อาจจะกำหนดชีวิตตัวเองได้” เจี้ยนเฉินคิด เขาตัดสินใจที่จะแข็งแกร่งให้ได้อย่างนิพพานอมตะเที่ยงแท้ นี่ไม่ใช่แค่ความต้องการในฐานะนักสู้แต่ยังเป็นเพราะเขาต้องการเห็นโลกอื่นเหนือไปจากนี้

เจี้ยนเฉินเหมือนจะคิดถึงบางอย่างและถามขึ้นมา ” จือหยิง ฉิงโซว กระบี่ม่วงฟ้านั้นเหมือนกับนิพพานอมตะเที่ยงแท้ อาวุธเทพที่แข็งแกร่งที่สุดของโลกอมตะ แต่ละเล่มเป็นของนิพพานอมตะเที่ยงแท้ได้หลอมรวมกับความเข้าใจของเขาซึ่งทำให้กระบี่ทั้งสี่มีความสามารถของตัวเอง เจ้าเทียบได้กับกระบี่ทั้งสี่ เจ้ามีความสามารถอะไรกัน ?”

“กระบี่จือหยิงได้ขึ้นถึงขีดจำกัดพลังหยางในจักรวาลซึ่งรู้จักกันในชื่อพลังหยางสูงสุด ข้าสามารถเผาโลกนับไม่ถ้วนและถึงกับเผากฎของโลกได้ กระบี่ฉิงโซวขึ้นถึงขีดจำกัดหยินสูงสุดซึ่งรู้จักกันในชื่อพลังหยินสูงสุด ยกตัวอย่างง่าย ๆ มันสามารถแช่แข็งโลกและทุกอย่างรวมถึงหยุดเวลาได้ ถ้ากระบี่รวมกันและหยินกับหยางสูงสุดรวมกันแล้ว การรวมกันนี้จะสร้างพลังบรรพกาลขึ้นมาซึ่งทรงพลังยิ่งกว่าเดิม มันสามารถกำจัดทุกอย่างในโกลได้แต่โชคร้ายที่ฉิงโซวกับข้าได้รับบาดเจ็บหนักในสงครามและยังไม่ได้รับการฟื้นฟู ดังนั้นเราจึงไม่อาจจะใช้หยินและหยางสูงสุดได้ เรามีแค่ความสามารถของจิตวิญญาณกระบี่เท่านั้น” จือหยิงพูดขึ้น

“นายท่าน แม้ว่าจือหยิงกับข้าจะสามารถใช้หยินหยางสูงสุดได้ แต่คุณภาพของกระบี่ทั้งสองเล่มตอนนี้ยังไม่เพียงพอที่จะรองรับพลังงานเราได้ พวกมันทนได้หลังจากที่ขึ้นเป็นอาวุธอมตะ และรวมกับความจริงที่ว่าเราสองคนสร้างจากปราณหยินและปราณหยางที่แยกตัวออกจากความโกลาหลและได้รับความฉลาดมา หยินหยางสูงสุดคือพลังงานสำคัญของเรา การใช้มันเกินตัวจะทำให้เราบาดเจ็บ สำหรับการหลอมรวมกระบี่ที่พูดถึงแล้ว มันดีที่สุดที่ท่านจะไม่ลองมัน เพื่อจะฆ่าเทพเจ้าสงครามซึ่งเป็นอัครสูงสุด เจ้าของคนก่อนได้ใช้การหลอมรวมและระเบิดพลังแห่งการทำลายออกมา แม้ว่าเขาจะทำการฆ่าอัครสูงสุดสูงสุดสำเร็จ แต่เขาก็ได้รับบาดเจ็บจากผลของการหลอมรวมเช่นเดียวกัน ผลกระทบนั้นน่ากลัวอย่างมากและแม้ว่าเป็นหนึ่งในห้าอมตะเที่ยงแท้ แต่เจ้าของคนเก่าก็ยังทนรับไม่ไหวก่อนจะตายไป กระบี่ม่วงฟ้านี้มีคุณภาพเท่ากับหอคอยอนัตตาและกระบี่ทั้งสี่ของนิพพานอมตะเที่ยงแท้จะถูกทำลายในท้ายที่สุด จือหยิงกับข้าได้รับบาดเจ็บจนไม่อาจจะคาดถึงเหลือทิ้งไว้แค่เพียงจิตวิญญาณ ถ้าไม่ใช่ความจริงที่เรากำเนิดขึ้นจากเส้นพลังปราณหยินและหยางซึ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะถูกทำลาย เราคงระเหยไปในตอนที่กระบี่โดนทำลาย” ฉิงโซวพูดขึ้นมา นางยังคงรู้สึกกลัวตอนที่คิดย้อนกลับไปในสิ่งที่เกิดขึ้น

” อาวุธอมตะขั้นสูงสุด ” – เจี้ยนเฉิน พึมพำออกมาเบาๆและอดไม่ได้ที่จะคิ้วขมวด เขาพยายามรวบรวมวัสดุเพื่อสร้างดาบสีครามแต่ดาบที่เขาสร้างขึ้นมานี้สุดท้ายก็เป็นได้แค่อาวุธอมตะขั้นกลาง ระหว่างขั้นกลางกับขั้นสูงสุดนั้นคือขั้นสูง ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะหาวัสดุคุณภาพสูงแบบนั้นว่าเขาจะหามันทั่วทั้งโลกก็ตาม

วัสดุที่ใช้ในการสร้างกระบี่อมตะคุณภาพสูงนั้นยากจะปรากฏขึ้นในโลกนี้หรืออาจจะไม่เคยปราฏขึ้นมาเลย

“หากข้าต้องการสร้างอาวุธอมตะคุณภาพสูงสุดขึ้นมา ข้าต้องไปยังโลกเซียนหรือโลกอมตะเพื่อหาวัสดุ ในเวลาเดียวกันเปลวไฟบรรพกาลก็จะต้องบริสุทธิ์เพื่อจะสร้างอาวุธอมตะขั้นสูงสุดขึ้นมา การสร้างมันขึ้นมาตอนนี้ยังคงห่างไกลจากตัวข้า แต่เมื่อข้าสร้างมันขึ้นมารวมถึงจือหยิงกับฉิงโซวฟื้นตัวขึ้นมาบ้าง พลังหยินและหยางก็จะทำให้ข้าแข็งแกร่งขึ้น” เจี้ยนเฉินคิด เขามองออกไปยังโลกด้านนอกด้วยตาที่เป็นประกาย

“หอคอยอนัตตานี้ถูกทิ้งไว้โดยอัครสูงสุดอนัตตา มันต้องมีสมบัติของเขา ข้าสงสัยว่าข้าจะหาวัสดุในการสร้างอาวุธอมตะขั้นสูงสุดที่นี่ได้หรือไม่ แต่ข้าควรจะจัดการกับเรื่องตรงหน้าก่อนและครอบครองหอคอยนี้ให้เร็วสุด” ตอนที่ความคิดต่างได้ข้อสรุป กระบี่ม่วงฟ้าก็เริ่มหมุนรอบกันก่อนจะพุ่งออกไปยังท้องฟ้า พวกมันส่งเสียงดังก้องไปทั่ว