ตอนที่ 1526: ต่อสู้กับเฉียงซ่ง (1)

ตูม !

การปะทะครั้งนี้รุนแรงยิ่งกว่าครั้งล่าสุด แค่ฟังจากเสียงก็สามารถบ่งบอกได้ว่ามันทรงพลังอย่างมาก คลื่นเสียงที่น่ากลัวขยายตัวและชนกับกำแพงอุโมงค์ทำให้พวกมันเกิดความไม่เสถียร เซียนจักรพรรดิจากโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งทุกคนตอนนี้เริ่มอ่อนแรงจากเสียงที่ส่งเข้ามาในหู หัวของพวกเขาเจ็บปวด วิญญาณของพวกเขาแทบจะได้รับบาดเจ็บ

เฉียงซ่งถือคทาโลหะของเขาและยืนนิ่งดั่งภูเขา การปรากฏตัวที่ยิ่งใหญ่ของเขาพร้อมกับพลังงานบริเวณรอบ ๆ ที่พุ่งรวมเข้าหาเขา ในเวลาเดียวกันเขาก็ปล่อยพลังงานที่รุนแรงออกไปทำให้มันขยายตัวอย่างรวดเร็วและมุ่งไปทางทวีปเทียนหยวน หากมันไปถึงทวีป มันจะทำลายทวีปอย่างหนัก

ในทางกลับกัน กระบี่ม่วงฟ้าพุ่งกลับมาอย่างรวดเร็ว พวกมันไม่จำเป็นต้องใช้มือถือพวกมัน ขณะที่เกิดการปะทะ เนื่องจากจอมยุทธขั้นย้อนกลับที่ถือคทาเหล็กทรงพลังมากเกินไป กระบี่ทั้งสองเล่มไม่อาจรับมือกับมันได้ แม้ว่าพวกมันจะร่วมมือกัน

ทำตามคำสั่งข้า พวกเจ้าทั้งหมดติดตามข้า เนื่องจากเราไม่อาจส่งคนที่ทรงพลังมากเกินไป เราถึงถูกคนพวกนี้ขวางทางเป็นครั้งที่สอง เวลานี้เราต้องเอาชนะโลกนี้และยึดครองพวกมันด้วยกำลัง พวกต่างโลกที่อ่อนแอเหล่านี้ต้องคุกเข่าต่อหน้าพวกเรา เฉียงซ่งพูดอย่างเย็นชา สายตาของเขาแหลมคมและเต็มไปด้วยจิตสังหารอย่างรุนแรง เขายิ้มอย่างกระหายเลือด

โลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งนั้นแตกต่างจากคนต่างโลกในด้านพลัง แต่พวกเขาสูญเสียคนไปเพียงเล็กน้อยจากเรื่องเหล่านี้ โดยเฉพาะความพยายามครั้งที่สอง พวกเขาส่งจอมยุทธขั้นรับมอบออกมา 5 คน แต่ท้ายที่สุดก็มีเพียง 2 คนเท่านั้นที่กลับมาได้ ส่วนอีก 3 คนตายหมด

โลกของพวกเขาเมินเฉยต่อการสูญเสียของคนที่อยู่ในระดับเซียนจักรพรรดิ แต่พวกเขาจำเป็นต้องสนใจกับจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิม การตายของจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมทั้งสามคนสร้างความโกรธเกรี้ยวให้กับจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมจากต่างโลก

เฉียงซ่งก้าวไปด้านหน้าอย่างรวดเร็วและมาอยู่ที่ทางออกที่มุ่งไปยังทวีปเทียนหยวน เขาไม่ได้ดูแก่ เขาอยู่ในวัยยี่สิบปีเท่านั้น ใบหน้าที่หล่อเหลาและแน่วแน่จองเขาทำให้สภาพรอบ ๆ เกิดพายุโลหิตที่รุนแรง ดวงตาของเขาสดใสและแหลมคมราวกับดาบที่ดูเหมือนว่าพวกเขาจะสามารถแทงเข้าในวิญญาณได้ มันราวกับมีกระบี่ที่ทรงพลังซ่อนอยู่ในดวงตาของเขา

จอมยุทธคนนี้คือเจี้ยนเฉิน เขาเข้ามาในอุโมงค์ด้วยการก้าวไปทีละก้าว กระบี่ม่วงฟ้าบินวนอยู่เหนือหัวของเขา ขณะที่เขาจ้องมองเฉียงซ่ง เขาปลดปล่อยเจตจำนงค์ในการต่อสู้ที่ทรงพลังเช่นเดียวกับพลังชนิดหนึ่งที่ไม่อาจมองเห็นเพื่อหยุดพลังงานที่หลงเหลือจากเฉียงซ่ง มันเป็นพลังชนิดเดียวกับที่หยุดพวกเขาให้ไปถึงทวีปเทียนหยวน

เฉียงซ่งหรี่ตา เขาสังเกตเจี้ยนเฉินและเปิดเผยความสุขอยู่บนใบหน้าที่น่าเกลียดของเขา

สุดท้ายพวกเขาทั้งสองก็หยุดอยู่ห่างกัน 1,000 เมตร การแสดงออกและแรงกดดันของพวกเขาประสานกันจนก่อพายุพลังงานที่น่ากลัวขึ้น

งั้นเจ้าคงเป็นคนที่เข้าใจเส้นทางกระบี่เหมือนกับจิตวิญญาณราชันย์ เจ้ามีสิทธิ์ที่จะเป็นเทพ แต่ข้าคิดว่ามันแปลกมากที่ข้าไม่อาจมองเห็นความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเจ้าได้ ข้ารู้สึกได้เพียงราง ๆ ว่าอาจจะไม่ได้หยุดอยู่ในขั้นย้อนกลับ ไม่ มันไม่แม้แต่จะอยู่ในขอบเขตดั้งเดิม มะ-มันเป็นไปได้อย่างไรกัน ? เฉียงซ่งสื่อสารผ่านทางวิญญาณของเขา เขาเริ่มพูดติดตลก จนกระทั่งเริ่มจริงจังขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงตอนที่เขาสรุปได้ถึงความน่าตกใจ เขาอดไม่ได้ที่จะอ้าปากค้างเมื่อเขาพูดคำสุดท้ายออกมา เขาไม่อาจตกใจไปมากกว่านี้ได้

เขาไม่อาจเชื่อได้ว่าจอมยุทธลึกลับที่เข้าใจเส้นทางกระบี่เหมือนกับจิตวิญญาณราชันย์ที่ได้รับความสนใจกับจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมหลายสิบคนจากโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งและปะทะกับเขา 3 ครั้งก่อนหน้านี้เป็นเพียงแค่เด็ก คนที่ยังไม่มาถึงขอบเขตดั้งเดิม

เฉียงซ่งรู้สึกตกใจอย่างมากเมื่อเขาเห็นความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเจี้ยนเฉิน จิตใจของเขาปั่นป่วนจากความไม่เชื่อ หากความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเจี้ยนเฉินอยู่ในระดับเดียวกับเขา เขาคงไม่อาจตอบโต้ออกไปอย่างรุนแรง แต่เจี้ยนเฉินยังไม่ถึงขอบเขตดั้งเดิม

เฉียงซ่งพบว่ามันไม่น่าเชื่อที่บุคคลที่ยังไม่ได้อยู่ในขอบเขตดั้งเดิมจะมีพลังมากพอที่จะต่อสู้กับเขาและยังไม่เสียเปรียบ ถ้าไม่ใช่เรื่องที่ว่ามันเกิดขึ้นตรงหน้าของเขา เขาคงไม่เชื่อมัน

ความคิดเห็น