ตอนที่ 1527: ต่อสู้กับเฉียงซ่ง (2)

ตอนที่ 1527: ต่อสู้กับเฉียงซ่ง (2)

การปะทะกับกระบี่ม่วงฟ้าของเจี้ยนเฉินและเฉียงซ่งทำให้เกิดระลอกคลื่นแผ่ออกมาอย่างรุนแรง อุโมงค์ยิ่งกลายเป็นไม่เสถียรมากขึ้นสำหรับให้จอมยุทธขั้นย้อนกลับผ่านเข้ามา รอยแตกของมิติเกิดขึ้นยาวหลายเมตรไปตามทางในแต่ละด้านของพวกเขา มันเกิดขึ้นออกมามากขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับใยแมงมุม อุโมงค์ดูเหมือนกำลังจะถูกแบ่งออกเป็นสองเสี่ยง

การแสดงออกของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไป ทันทีที่กระบี่จือหยิงปะทะกับคทา พลังมหาศาลจำนวนมากก็โถมเข้ามายังกระบี่จือหยิง พลังเหล่านั้นทำให้แขนทั้งแขนเกิดอาการชา พร้อมกับยังทำให้เจ็บปวดอีกด้วย จริง ๆ แล้วเขารู้สึกราวกับว่าแขนของเขาไร้ความรู้สึกไปชั่วคราว

นั่นไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด ทันทีที่คทาโลหะกระทบยังคงการระเบิดที่ยิ่งใหญ่ ทันทีที่อาวุธทั้งสองปะทะกันมันก็ได้เกิดแรงกระแทกเข้าที่หน้าอกของเจี้ยนเฉินอย่างรุนแรง

แสงที่ปกป้องเจี้ยนเฉินถูกทะลวงจากแรงของพลังงานนี้ มันผ่านการป้องกันของเขาและกระทบกับหน้าอกของเขาเหมือนกับมีดร้อน ๆ ที่ผ่าเนย

เจี้ยนเฉินส่งเสียงอึก ร่างกายของเขาถูกซัดปลิวไปตามลมและเกือบจะกระแทกอุโมงค์ทะลุไปยังทวีปเทียนหยวน

เจี้ยนเฉินพยุงตัวให้มั่นคงอย่างยากลำบาก เลือดไหลออกจากมุมปากของเขา จากนั้นเขาก็พบว่ามันเต็มไปด้วยโลหิต ง่ามมือระหว่างนิ้วโป้งและนิ้วชี้ฉีก

เจี้ยนเฉินสูดลมหายใจเข้าลึกและจับกระบี่จือหยิงไว้แน่น เขาจ้องมองไปที่เฉียงซ่งด้วยความสนใจอย่างมากเนื่องจากความต้องการสู้นั้นได้เกิดขึ้นอยู่ภายใน เฉียงซ่งนั้นทรงพลังจริง ๆ เขามีพลังมากกว่าที่เจี้ยนเฉินคิด ไม่เพียงเจี้ยนเฉินจะล้มเหลวในการเปิดเผยความกลัวออกมา แต่การปะทะครั้งนี้ทำให้เขาปรารถนาที่จะต่อสู้

เม็ดพลังบรรพกาลในร่างเจี้ยนเฉินเริ่มถูกโคจร พลังบรรพกาลพวยพุ่งออกมา พลังบรรพกาลโคจรเร็วขึ้นเรื่อย ๆ และไหลไปทั่วร่างกายของเขาเพื่อฟื้นฟูร่างกายเจี้ยนเฉิน ไม่เพียงแต่มันจะช่วยให้ร่างบรรพกาลมีการป้องกันที่แข็งแกร่งของเขาเท่านั้น มันยังเริ่มรักษาบาดแผลให้หายอย่างรวดเร็วเช่นกัน ง่ามมือที่ฉีกขาดก็หายอย่างรวดเร็วในเวลาไม่กี่วินาที

เฉียงซ่งยังคงเหมือนเดิม เขาไม่ได้ถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว อย่างไรก็ตามร่างที่ใหญ่โตของเขาส่ายไปเล็กน้อย เกิดรอยบากจากกระบี่ยาวบนร่างกายส่วนบนของเขา รอยบากนั้นบางมากและมีความลึกที่ไม่แน่นอน พวกมันไม่ลึกมากนักและค่อนข้างยากที่จะแยกแยะด้วยตาเปล่า พวกมันเพียงแค่เกิดเลือดซึมออกมา

บาดแผลเหล่านี้เกิดขึ้นจากปราณกระบี่ที่เหลืออยู่ แต่พวกมันเป็นเหมือนกับรอยขีดข่วนสำหรับเฉียงซ่ง เขาไม่รู้สึกเจ็บเลย เขามองไปที่คทาโลหะในมือขวาของเขาและดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยแสงแปลก ๆ ตอนนี้มีรอยบากสีขาวสะดุดตาบนคทาสีดำในมือของเขา

เฉียงซ่งมองไปที่กระบี่ม่วงฟ้า ดวงตาของเขาส่องประกายด้วยแสงแปลก ๆ เขาพูดอย่างชื่นชม กระบี่ทั้งสองเล่มนี้น่าประทับใจจริง ๆ พวกมันแข็งแกร่งยิ่งกว่าสั่นสวรรค์ของข้า พวกมันไม่ได้อ่อนแอนกว่ากระบี่หมอกเมฆของจิตวิญญาณราชันย์ ข้าอาจไม่จำเป็นต้องใช้อาวุธนี้และข้าก็ไม่รังเกียจที่จะสะสมมันไว้ สุดท้ายหลังจากการจบการต่อสู้ กระบี่ทั้งสองนี้จะเป็นของข้า ทันทีที่เฉียงซ่งพูดอย่างนั้น เขาก็พุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉินพร้อมกับคทาโลหะสีดำและพูดว่า มาจบเรื่องนี้เร็ว ๆ เถอะ ไม่อย่างนั้น โอหยางหยิงเว่ยจะได้ยินเกี่ยวกับพวกมัน เขายังใช้กระบี่อีกด้วย

เกิดแสงเย็นวาบในดวงตาของเจี้ยนเฉิน เมื่อเขาได้ยินเฉียงซ่งพูดอย่างนั้น เขาใช้ทักษะมายาพริบตาและเกิดเงาพร่ามัวพุ่งเข้าหาอย่างรวดเร็ว กระบี่จือหยิงยิ่งเจิดจ้าอย่างมากขณะที่เขาแทงกระบี่ไปด้านหน้า ตัวกระบี่ถูกรายล้อมไปด้วยแสงสีขาวนวล

ในขณะที่เขาแทงออกไป เจตจำนงกระบี่ที่ทรงพลังยิ่งกว่าครั้งก่อนได้ครอบคลุมไว้ที่ตัวกระบี่ เจตจำนงกระบี่ราวกับจะมาจากสวรรค์ได้บดขยี้ลงมาอย่างรุนแรง มันดูเหมือนว่าจะโผล่ออกมาจากความว่างเปล่าและทลายอุโมงค์ด้วยแรงกดดันอย่างหนัก มิติเต็มไปด้วยปราณกระบี่ที่แหลมคมอย่างมากได้ปรากฏอยู่ทั่วทุกที่และทำลายสภาพแวดล้อมรอบ ๆ

กระบี่จือหยิงเคลื่อนที่เร็วมาก มันเปล่งแสงประกายสีขาวภายใต้สภาพแวดล้อมที่มืดหม่น มันดูเหมือนกับว่ามันจะเป็นสิ่งเดียวที่อยู่บนโลกใบนี้

เจี้ยนเฉินใช้พลังจากความสำเร็จบางส่วนของต้นกำเนิดกระบี่ แม้ว่าความแตกต่างระหว่างความสำเร็จขั้นต้นและความสำเร็จบางส่วนจะเป็นความสำเร็จก้าวเล็ก ๆ ในเส้นทางกระบี่ที่เป็นกฏของโลก เจี้ยนเฉินสามารถใช้พลังจากกฏได้มากกว่าเดิมเล็กน้อย ความแตกต่างเพียงเล็กน้อยนั้นมากเพียงพอที่จะทำให้เขาทรงพลังอย่างไม่น่าเชื่อ