ตอนที่ 1558 - รักษาไคยะ

ตอนที่ 1558 – รักษาไคยะ

เจี้ยนเฉินบินขึ้นไปบนท้องฟ้าในขณะที่เขาสังเกตทวีปเทียนหยวนหลังการสู้รบ เขาเห็นว่าเป็นจอมยุทธขอบเขตเซียนหลายคนที่บินรอบ ๆ อยู่ด้านล่างอย่างรีบเร่งในขณะที่พวกเขาทำความสะอาดสนามรบ หลายคนอุ้มศพออกเพื่อนำไปฝัง พวกเขาเต็มไปด้วยความเศร้าโศกหรือมึนงง จำนวนผู้เสียชีวิตนั้นมากเกินไป มีไม่ถึงหนึ่งในสิบส่วนของผู้คนทั้งหมดที่เข้าร่วมการต่อสู้ที่มีชีวิตรอด หลายคนสูญเสียครอบครัวและเพื่อนไป

มีซากศพที่สมบูรณ์ไม่มากนัก โดยพื้นฐานแล้วพวกเขาทั้งหมดสูญเสียแขนขาหรือไม่ก็ไม่มีศพเลย ร่างกายของพวกเขาแตกสลายลงกลายเป็นเลือดเนื้อ

ซากปรักหักพังของเมืองทหารรับจ้างกลายเป็นหลุมที่มีขนาดใหญ่มาก มีรอยร้าวที่หนาแน่นรอบ ๆ หลุมและมีสี่แห่งที่มีขนาดใหญ่เป็นพิเศษ พวกมันตัดผ่านทั้งทวีปโดยแบ่งออกเป็นสี่ส่วน

บางทีเร็ว ๆ นี้รอยแตกอันยิ่งใหญ่ทั้งสี่จะกลายเป็นแม่น้ำที่ยิ่งใหญ่สี่สาย

เจี้ยนเฉินถอนหายใจอย่างแผ่วเบาขณะที่เขาจ้องมองที่ทวีปที่เสียหาย ในชั่วพริบตาทวีปที่เขาไม่คุ้นเคยจะลดขนาดลงจนถึงเพียงนี้ มันเป็นภาพที่เจ็บปวดมาก

เจี้ยนเฉินแผ่จิตวิญญาณของเขาครอบคลุมทั่วทั้งทวีปในครั้งเดียว แม้ว่าการต่อสู้จะเกิดขึ้นระหว่างและรอบ ๆ ซากปรักหักพังของเมืองทหารรับจ้าง แต่ก็มีจอมยุทธระดับเซียนจักรพรรดิและขอบเขตดั้งเดิมมากมายที่เคยต่อสู้ ไม่เพียงแต่คลื่นกระแทกที่น่าสะพรึงกลัวก็ได้แยกทวีปออกไป แต่ดินแดนที่อยู่ห่างออกไปหลายล้านกิโลเมตรก็ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงเช่นกัน ทวีปนี้เกิดแผ่นดินไหวอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อนทำให้เมืองและภูเขาหลายแห่งพังทลายลง

อย่างไรก็ตาม สีหน้าของเจี้ยนเฉินก็เปลี่ยนไปในเวลานี้ เขากระโดดลงบนกระบี่จือหยิงทันทีและพุ่งออกไปในระยะไกลเหมือนลำแสงสีม่วง กระบี่จือหยิงได้รับความเสียหายและปกคลุมด้วยรอยแตก จิตวิญญาณกระบี่ได้รับผลกระทบจากความล้มเหลวของกระบี่ แต่พวกมันก็ยังคงเป็นวัตถุอมตะ แม้ว่าพวกมันจะเสียหาย พวกมันก็ยังสามารถใช้งานได้ พวกมันจะไม่พังอย่างแท้จริงตราบใดที่พวกมันไม่ต้องต่อสู้กับการต่อสู้ที่ดุเดือดอีกต่อไป พลังของพวกมันลดลง

เจียนเฉินข้ามทวีปไปหลายล้านกิโลเมตรกระบี่จือหยิงด้วยความเร็วสุดขีด ในที่สุดเขาก็มาถึงภูเขาที่โดดเดี่ยว

มันถูกเรียกว่าเป็นภูเขาโดดเดี่ยวเพราะมันเป็นภูเขาเพียงลูกเดียวที่อยู่ในรัศมีหนึ่งพันเมตร ไม่มีอะไรในรัศมีหนึ่งพันเมตร มีแต่ที่ราบว่างเปล่า

ผู้หญิงในชุดขาววางอยู่บนภูเขา รูปร่างหน้าตาของนางไม่ได้รับการพิจารณาว่ามีเสน่ห์ แต่นางก็ยังสวย นางนอนบนพื้นพร้อมกับสีหน้าที่ซีดและหลับตา มีรูขนาดนิ้วมือระหว่างดวงตาของนางที่มีเลือดไหลอยู่ เลือดนี้ทำให้นางดูค่อนข้างโหดร้ายและน่ากลัว

ผู้หญิงคนนั้นคือไคยะผู้ซึ่งถูกลักพาตัวโดยจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมจากโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้ง นอกจากไคยะแล้วสัตว์อสูรกลืนสวรรค์เจ็ดสีนั้นก็มีขนาดเท่ากำปั้น มันส่งเสียงพึมพำรอบ ๆ นางราวกับว่ามันกำลังพยายามปลุกนางขึ้นมา