ตอนที่ 1606: เจรจาพักรบ

ตอนที่ 1606: เจรจาพักรบ

“มีพลังที่ชั่วร้ายมากและเติบโตขึ้นเป็นพลังมารที่น่ากลัว เจ้าควรจะรู้สึกว่ามันมีพลังแค่ไหน” เจี้ยนเฉินพูดด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง

จิตวิญญาณราชันย์นิ่งเงียบ เขามาถึงบนดวงจันทร์ที่แตกสลายและนั่งลงบนภูเขาครึ่งเสี้ยวที่ยอดเขาถูกผ่าซีก สายตาของเขาคมชัดขณะที่เขาจ้องมองเข้าไปในส่วนลึกของมิติ เขาปล่อยพลังงานดั้งเดิมและแรงกดดันของเขาแทรกซึมเข้าไปในบริเวณโดยรอบโดยไม่ตั้งใจ ทำให้มิติบิดเบี้ยวและสั่นสะเทือน

“ตอนแรกข้าคิดว่าพลังมารจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยที่สุดสองสามปีเพื่อเป็นอิสระ แต่ข้าคิดผิด ข้าไม่เคยคิดเลยว่ามันจะเป็นอิสระอย่างรวดเร็ว ข้าไม่เคยเห็นอะไรที่ชั่วร้ายขนาดนี้มาก่อน เมื่อมันปรากฏขึ้น ทุกชีวิตในโลกนี้จะสูญพันธุ์อย่างแน่นอน ไม่มีใครจะสามารถอยู่รอดได้ ถ้าเราไม่หยุดมัน มันจะนำความหายนะมา และมันอาจทำลายทั้งโลกถ้ามันมีพลังมากพอ” เจี้ยนเฉินกล่าว เขานั่งลงอีกครึ่งหนึ่งของดวงจันทร์ขณะที่จ้องมองจิตวิญญาณราชันย์ เขาพูดเสริมว่า “ เฉินเจี้ยน โลกของเจ้าและของข้าเชื่อมต่อกัน ดังนั้นพลังมารยจึงไม่ได้คุกคามเพียงทวีปเทียนหยวนเท่านั้น แม้แต่โลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งของเจ้าก็ยังไม่สามารถหลีกเลี่ยงภัยพิบัตินี้ได้ ดังนั้นข้าจึงขอแนะนำให้เราเจรจาพักรบระหว่างโลกของเราไว้ก่อนและมาช่วยกันจัดการกับพลังมาร เจ้าคิดอย่างไร ? ”

“นี่คือปัญหาของโลกเจ้า ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับข้า เจ้าพูดไม่ผิดเกี่ยวกับเรื่องที่อุโมงค์เชื่อมต่อโลกของเรา แต่พลังมารนั้นมีพลังมากจนไม่สามารถผ่านเข้ามาและคุกคามเราได้ หากสถานการณ์มันแย่มาก เราก็คงต้องยอมแพ้ในการยึดครองดินแดนในโลกนี้และพยายามที่จะปิดอุโมงค์” จิตวิญญาณราชันย์ตอบอย่างไร้อารมณ์

“เฉินเจี้ยน มันจะมีผลกระทบสำคัญกับโลกของเจ้าอย่างแน่นอน พลังมารนั้นยิ่งใหญ่มากจนไม่มีพวกเราคนใดที่สามารถเอาชนะมันได้เป็นรายคน และเกี่ยวกับอุโมงค์ มันจำกัดเพียงจอมยุทธ พลังมารไม่ใช่จอมยุทธ การสร้างมันเกินขอบเขตความเข้าใจของเรา มันเป็นสิ่งมีชีวิตพิเศษที่อุโมงค์อาจไม่สามารถกักมันไว้ได้ และแม้ว่าเจ้าจะปิดอุโมงค์ เจ้าไม่คิดหรือว่าคนของข้าก็จะสามารถทุบผ่านผนึกของเจ้าไปได้ ? ถึงตอนนั้นแล้วเจ้าจะทำอย่างไรล่ะ ? ” เจี้ยนเฉินตอบอย่างเคร่งขรึม

แสงวูบวาบกระพริบผ่านดวงตาของจิตวิญญาณราชันย์เมื่อเจี้ยนเฉินเข้าประเด็นในสิ่งที่เขาตั้งใจ จิตวิญญาณราชันย์ตอบกลับว่า “เจ้าขู่ข้าหรือ ? ”

“เดิมที มีผนึกที่ทรงพลังระหว่างโลกของเรา แต่เจ้าทุบมันอย่างแรงและผ่านมันเข้ามา เหตุใดจึงมีเพียงเจ้าเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้ทำลายผนึกของเราในขณะที่เราไม่สามารถทำสิ่งเดียวกันได้ พลังมารไม่ได้คุกคามเราเท่านั้น แต่มันคุกคามโลกของเจ้าเช่นกัน ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเรา มันเป็นไปไม่ได้ที่เราจะเอาชนะพลังมารหากไม่ร่วมมือกัน ถ้าข้าตายก่อน, เจ้าคิดว่าเจ้าจะสามารถหยุดพลังมารได้เพียงลำพังหรือ ? นี่คือเหตุผลที่การร่วมมือกันเป็นทางเลือกเดียวที่เรามีตอนนี้ มันเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยให้เราต่อสู้เพื่อคนของเราและอยู่รอดจากความหายนะนี้ มิฉะนั้นโลกทั้งสองของเราจะสูญพันธุ์และเราอาจต้องสิ้นสุดชีวิตเพียงเท่านี้” เจี้ยนเฉินกล่าว เขารู้สึกหมดหนทาง แผนเดิมของเขาไม่ได้ผลกับจิตวิญญาณราชันย์ แต่เขาต้องอุทิศตัวเองเพื่อหลอมปราณกระบี่ลึกซึ้งหลังจากรับมือกับภัยคุกคามจากโลกต่างแดน เมื่อเขาหลอมปราณกระบี่ลึกซึ้งเสร็จ เขาก็มั่นใจว่าเขาจะสามารถผ่านพ้นหายนะนี้ไปได้ด้วยเกราะไหมบรรพกาล อย่างไรก็ตาม พลังมารก็ไม่ได้ให้เวลาเขาเพียงพอ

เมื่อเจี้ยนเฉินเรียนรู้วิธีการหลอมปราณกระบี่ลึกซึ้งจากจิตวิญญาณกระบี่ เขายังได้เรียนรู้ว่าทั้งวัตถุและทักษะแยกกันระหว่างระดับอมตะและระดับเทพ ในโลกอมตะ ทักษะกระบี่ทั้งหมดที่เขาใช้ในการต่อสู้กับจิตวิญญาณราชันย์นั้นเป็นระดับอมตะ เพราะมีเพียงอมตะราชันย์ที่สามารถเข้าใจทักษะกระบี่ขั้นเทพและทักษะลับได้ และอมตะราชันย์สามารถใช้พลังส่วนหนึ่งของทักษะ แน่นอนว่ามีทักษะพิเศษบางอย่างที่ไม่ได้ปฏิบัติตามกฎ

ปราณกระบี่ลึกซึ้งเป็นทักษะกระบี่ที่พิเศษอย่างยิ่ง มันเป็นระดับเทพ ซึ่งเป็นทักษะกระบี่ที่ได้รับการจัดอันดับที่จุดสูงสุดของระดับเทพ มันใช้พลังงานที่สำคัญของชีวิตเป็นสื่อกลางในการหลอมปราณกระบี่ลึกซึ้ง 9 เส้น ซึ่งได้รับการหล่อเลี้ยงในวิญญาณ การฝึกฝนทักษะไม่จำเป็นต้องมีความแข็งแกร่งของอมตะราชันย์ สิ่งที่มันต้องการคือต้องบรรลุความสำเร็จที่สำคัญของต้นกำเนิดกระบี่ การเข้าถึงจุดนั้นเพียงพอที่จะหลอมปราณกระบี่ลึกซึ้งเส้นแรก การหลอมทั้งเก้าเส้นจะต้องใช้ขอบเขตสูงสุดของเส้นทางกระบี่ เทพกระบี่ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากปราณกระบี่ลึกซึ้งเป็นทักษะกระบี่ระดับเทพ เพียงแค่เส้นแรกก็จะมีพลังเหลือล้น

นี่คือไพ่ตายของเจี้ยนเฉินต่อพลังมารและเป็นความมั่นใจของเขา อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่มีเวลาที่จะหลอมปราณกระบี่ลึกซึ้งอีกต่อไป ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงต่อรองกับจิตวิญญาณราชันย์และโน้มน้าวให้เขาร่วมมือกัน

หลังจากใคร่ครวญสักครู่ จิตวิญญาณราชันย์ก็เห็นด้วยกับคำแนะนำของเจี้ยนเฉินในตอนท้าย พวกเขาสองคนเจรจาสงบศึกและตัดสินใจที่จะทำงานร่วมกันเพื่อจัดการกับพลังมาร พวกเขาทั้งสองสามารถบอกได้ว่าพลังมารไม่เพียงแต่คุกคามทวีปเทียนหยวน แต่รวมไปถึงโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งเช่นกัน

สันติภาพนี้จะเกิดขึ้นเพียงชั่วคราว

เมฆสีแดงเลือดลุกขึ้นในท้องฟ้าเหนือโลกจิ๋วที่สร้างโดยศิลา มันย้อมพื้นที่สีเทาขุ่นเป็นสีเลือดแดง สภาพแวดล้อมรอบ ๆ จางลงราวกับว่ามันกลายเป็นถ้ำน้ำแข็ง เมฆให้ความรู้สึกถึงพลังมาร