ตอนที่ 167 - การประมูล

ตอนที่ 167 – การประมูล

ต่อมาหลังจากถามคนที่อยู่รอบ ๆ เจี้ยนเฉินก็มาถึงร้านค้าที่มีความเชี่ยวชาญในเรื่องแกนอสูร ที่มีขนาดค่อนข้างใหญ่ ตัวอาคารทำจากหินสีน้ำเงินและมี 3 ชั้น

แม้ว่าจะมีทหารรับจ้างจำนวนมากที่ขายแกนอสูร แต่ก็เป็นพวกระดับต่ำ แกนอสูรที่มีระดับสูงนั้นพบเห็นได้น้อยมาก ดังนั้นหากใครต้องการซื้อมันพวกเขาจะต้องไปที่ร้าน ยิ่งร้านค้าใหญ่เท่าไหร่แกนอสูรก็จะยิ่งมีคุณภาพมากขึ้น

ยิ่งไปกว่านั้นร้านค้าที่ขายแกนอสูรมีสินค้าจำนวนมากเมื่อเปรียบเทียบกับทหารรับจ้างที่มีขายแกนอสูร ระดับ 1 หรือ 2 จำนวน 3-5 แกนเท่านั้น หากกลุ่มผู้มีอิทธิพลบางคนต้องการซื้อแกนอสูรจำนวนมาก พวกเขาจะไปที่ร้านค้าเหล่านี้เพื่อซื้อ

เมื่อเข้าไปในร้านขายแกนอสูร เจี้ยนเฉินรู้สึกว่าถึงแม้จะเป็นร้านค้าขนาดใหญ่ แต่ก็ไม่มีคนมากนักที่อยู่ภายในร้าน ไม่มีแม้แต่แกนอสูรใด ๆ ที่จัดเตรียมไว้มีเสมียนหญิงเพียงไม่กี่คนที่ทำงาน แต่นอกเหนือจากนั้นสถานที่นี้ไม่ได้ดูเหมือนร้านแกนอสูรเลย

ด้วยความสงสัยเจี้ยนเฉินก็เดินไปหาพวกเขาและถามว่า” ข้าจะถามว่าที่นี่เป็นที่ที่พวกเขาขายแกนอสูรใช่หรือไม่ ? “

เมื่อได้ยินสิ่งนี้เสมียนหญิงมองใบหน้าที่หล่อเหลาและบอบบางของเจี้ยนเฉินด้วยใบหน้าที่ประหลาดใจ การเห็นหน้าตาอันหล่อเหลาของเจี้ยนเฉิน ทำให้นางหยุดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดด้วยความยินดีว่า “เจ้าเห็นป้ายข้างนอกร้านของเราหรือไม่ ? หากร้านสวรรค์แกนอสูรของเราไม่ได้ขายแกนอสูร แล้วจะขายอะไร?”

เจี้ยนเฉินยิ้มอย่างอาย ๆ เมื่อเขามองไปที่ห้องโถงที่ว่างเปล่า “ถ้าอย่างนั้นทำไมถึงไม่มีแกนอสูรแม้แต่อันเดียวที่มาวางไว้ ? “

อาจเป็นเพราะรูปร่างหน้าตาของเจี้ยนเฉินที่สตรีไม่อาจต้านทาน แต่เสมียนก็จ้องที่เขาก่อนที่จะอธิบายอย่างยินดี “ร้านสวรรค์แกนอสูรของเราวางขายแกนอสูรระดับสูงของเราที่ชั้นที่สองและสามเท่านั้น ชั้นแรกมีเพียงแกนอสูรระดับ 1 เท่านั้น แต่เนื่องจากมันเป็นสินค้าธรรมดาทั่วไป จึงไม่มีความจำเป็นที่จะนำพวกมันออกมาแสดง”

เมื่อได้ยินดังนั้นเจี้ยนเฉินก็เห็นแสงสว่าง นี่เป็นเพียงเรื่องทั่วไปของร้านค้า แต่เขาไม่ได้ตระหนักว่านี่เป็นวิธีที่ร้านค้าปฏิบัติ

เสมียนสาวพูดต่อไปว่า “เจ้าต้องการซื้อแกนอสูรตัวใด หากเจ้าต้องการซื้อแกนอสูรระดับ 1 โปรดบอกจำนวนที่เจ้าต้องการซื้อ แต่ถ้าเจ้าต้องการซื้อแกนอสูรระดับ 2 เจ้าจะต้องขึ้นไปที่ชั้นสอง”

เจี้ยนเฉินลังเลสักครู่ก่อนแจ้งว่า “ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อซื้อแกนอสูร แต่ข้าจะถามว่าเจ้ารับซื้อแกนอสูรหรือไม่ ? “

เสมียนสาวมองเจี้ยนเฉินด้วยใบหน้าประหลาดใจ “อะไรนะ ? เจ้าจะขายแกนอสูรหรือ ? “

“ถูกต้อง ! ” เจี้ยนเฉินพยักหน้า

แววตาที่ไม่เชื่อปรากฏอยู่ในแววตาของเสมียนเมื่อนางจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉิน นางไม่รู้ว่าทำไมผู้เยาว์ที่หล่อเหลาจึงพยายามขายแทนที่จะซื้อแกนอสูร นางทำงานที่ร้านนี้มาหลายปีแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่คนเช่นนี้มา โดยปกติแล้วจะเป็นกลุ่มของบุรุษที่แข็งแกร่ง

นางไม่ได้มองเจี้ยนเฉินด้วยความรังเกียจ แต่นางก็ยังพูดด้วยรอยยิ้มหวาน ๆ ต่อไปว่า “เรารับซื้อแกนอสูรด้วย ดังนั้นเจ้าช่วยนำแกนอสูรที่เจ้าต้องการขายออกมา ! “

เจี้ยนเฉินดึงเข็มขัดมิติออกมาสองเส้นทันทีและส่งมอบให้กับเสมียนสาว ในเข็มขัดมิติทั้งสองเส้นเป็นแกนอสูรระดับ 1 และ 2

เสมียนหยิบเข็มขัดมิติทั้งสองเส้นและเริ่มตรวจสอบปริมาณของแกนอสูรภายใน อย่างรวดเร็ว สีหน้าของนางแสดงความตกใจเนื่องจากปริมาณของแกนอสูรระดับ 1 และ 2 ในเข็มขัดมิติมีจำนวนประมาณ 2,000 อัน นี่เป็นครั้งแรกที่นางเคยเห็นแกนอสูรจำนวนมาก !

สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เสมียนสาวมองใบหน้าที่หล่อเหลาของเจี้ยนเฉินด้วยสีหน้าซับซ้อน “กรุณารอสักครู่ ข้าจะกลับมาพร้อมกับเจ้าของร้าน”

ส่งเข็มขัดมิติกลับคืนไปให้เจี้ยนเฉิน นางหันหลังกลับและมุ่งหน้าไปยังชั้นสอง ไม่นานหลังจากที่นางจากไป ชายสวมเสื้อคลุมปักสีฟ้าลงมาพร้อมกับเสมียนสาวคนเดียวกัน

“เถ้าแก่ไป่ นี่เป็นคนที่ต้องการขายแกนอสูร” เสมียนสาวกล่าวขณะที่นางนำเจ้าของร้านมาหาเจี้ยนเฉิน

คนที่ถูกเรียกว่าเถ้าแก่ไป่ เป็นชายวัยกลางคนพยักหน้าขณะที่เขายิ้มให้เจี้ยนเฉิน “เด็กน้อย เป็นไปได้หรือไม่ที่เจ้าจะนำแกนอสูรมาให้ข้าดู ? “

เจี้ยนเฉินไม่ลังเลที่จะนำเข็มขัดมิติออกมาให้เถ้าแก่ไป่ดู เมื่อเอื้อมมือของเขาไปเพื่อตรวจสอบสินค้าภายในเข็มขัดมิติ ดวงตาของเถ้าแก่ไป่ก็พลันเบิกกว้างด้วยความตกใจในขณะที่เขาค้นพบแกนอสูรจำนวนมากภายในเข็มขัดมิติ

“ในการขายแกนอสูรจำนวนมากในครั้งเดียว นี่เป็นสิ่งที่เมืองฟีนิกซ์พบเห็นไม่บ่อยมากนัก” ชายวัยกลางคนพูดขณะที่ศึกษาเจี้ยนเฉิน “เด็กน้อย เจ้ารังเกียจไหมถ้าข้าเรียกเจ้าเช่นนั้น ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่รังเกียจ”

เจี้ยนเฉินยิ้ม “เจ้าของร้าน ทำไมเราไม่พูดถึงจำนวนเงินที่เจ้าต้องการเพื่อใช้ซื้อมัน”

“เราสามารถทำได้ โปรดให้ข้าคิดทบทวนสักครู่” ชายคนนั้นหัวเราะ เขาก็นำเจี้ยนเฉินเข้าไปในห้องลับเพื่อที่พวกเขาจะได้นับแกนอสูร

เมื่อแกนอสูรทั้งหมดถูกนับ ชายวัยกลางคนให้เจี้ยนเฉินทั้งหมด 5,000 เหรียญม่วง เจี้ยนเฉินหยิบเหรียญม่วงและขอบคุณเถ้าแก่และเดินออกจากร้าน