ตอนที่ 1702 : ข้อมูลเรื่องสมบัติ

ตอนที่ 1702 : ข้อมูลเรื่องสมบัติ

ผู้นำตระกูลมุ่งหน้าไปที่ห้องโถงที่เจ็ด เขาไม่ได้เข้าไปแต่กลับบอกยามให้ส่งข้อความไปให้เฉินเจี้ยนแทน เขาได้พาชายชุดดำด้านหลังเข้าไปหลังจากที่เฉินเจี้ยนอนุญาต

เจี้ยนเฉินและเฉินเจี้ยนนั่งอยู่ในห้องโถง มันเหมือนพวกเขาได้รอมาสักพักแล้ว มันมีเก้าอี้อีกสองตัวที่ว่างตรงหน้าพวกเขา

“เชิญ” เฉินเจี้ยนผายมือให้กับทั้งสองคนที่เข้ามา

แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะไม่ได้พูดอะไร แต่เขาก็มองไปที่ชายชุดดำเช่นกัน

ผู้นำตระกูลหัวเราะออกมาและป้องมือ “น้องเฉินเจี้ยน น้องเจี้ยนเฉิน ดูเหมือนพวกเจ้าจะรู้อยู่แล้วว่าเราจะมา ข้าต้องขอโทษที่มากันสายจนพวกเจ้าต้องรอ”

“ไม่จำเป็นต้องสุภาพหรอก ผู้นำตระกูล เรารบกวนท่านมาหลายเดือนรวมถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ที่เป็นปัญหาเช่นกัน ผู้นำตระกูลถือว่าเมตตาพอที่ไม่ไล่เราไป” เฉินเจี้ยน ป้องมือให้กลับ

ผู้นำตระกูลหัวเราะออกมาและพูดขึ้นว่า “น้องเฉินเจี้ยนพูดเกินไป มันแพราะเจ้าสองคน ลูกของข้าจึงไม่โดนรังแก อันที่จริงแล้วเป็นข้าต่างหากที่ควรขอบคุณ” ผู้นำตระกูลเงียบไปเมื่อพูดถึงจุดนี้ เขามองไปที่คนข้างกายและเผยสีหน้เคารพออกมาก่อนจะพูดขึ้นมาว่า “น้องเฉินเจี้ยน น้องเจี้ยนเฉิน ข้าอยากแนะนำให้พวกเจ้าให้รู้จักกับบรรพชนตระกูลโม่”

ชายชุดดำดึงเอาผ้าออกเผยให้เห็นหัวที่ล้านของเขา หัวล้านนี้เป็นประกายจนทำให้ดูสะดุดตา

ชายคนนี้คือขั้นเทพของตระกูลโม่ ด้วยความแข็งแกร่งของเขาแล้ว เขาไม่จำเป็นต้องบอกใครก่อนที่จะเข้าห้องโถง เขาถึงกับเข้ามาได้เลยหากเขาต้องการและยามก็จะไม่รู้เรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ แต่เพื่อแสดงความเคารพต่อเฉินเจี้ยน เขาจึงเข้ามาด้วยวิธีปกติ

“ข้า โม่หลิง แขกทั้งสองนี้สุภาพเกินไปแล้ว” บรรพชนป้องมือให้กับเจี้ยนเฉินและเฉินเจี้ยน เขาไม่ได้แสดงท่าทีอวดเบ่งแต่อย่างใด

เจี้ยนเฉินและเฉินเจี้ยนต่างก็ลุกขึ้นทักทายกลับก่อนจะเชิญให้อีกฝ่ายนั่ง

“ข้าใช้เวลาหลายปีในการเก็บตัวบ่มเพาะเพื่อที่ข้าจะเข้าใจกฎของโลกให้มากกว่าเดิมและทะลวงผ่านเป็นขั้นเทพช่วงกลาง มันนานแล้วตั้งแต่ที่ข้าสนใจเรื่องของตระกูลโม่ ตอนที่น้องเฉินเจี้ยนได้ลงมือในวันนี้ กฎแห่งกระบี่ที่แข็งแกร่งของเจ้าทำให้ข้าตื่นและหลังจากที่ออกจากการเก็บตัว ข้าถึงได้รู้ว่าตระกูลโม่ของเรานั้นมีแขกอย่าง น้องเฉินเจี้ยน ข้าทำตัวหยาบคาย ยกโทษให้ข้าด้วย” บรรพชนพูดขึ้นด้วยความจริงใจ เขาพูดความจริง หากเขารู้ถึงความแข็งแกร่งของเฉินเจี้ยนก่อนหน้านี้ งั้นเขาก็ต้องออกมาจากการเก็บตัวก่อนหน้านี้เพื่อต้อนรับเฉินเจี้ยนด้วยตัวเอง

“พี่โม่หลิงสุภาพเกินไปแล้ว พูดไปแล้วเราสองคนก็ถูกคุณหนูของตระกูลท่านช่วยเอาไว้ เรายังไม่ได้ขอบคุณนางเรื่องนี้เลย” เฉินเจี้ยนพูดขึ้น

“ มีเรื่องเช่นนั้นเกิดขึ้นด้วยหรือ ? ” โม่หลิงจงใจแสดงท่าทีแปลกใจออกมา เขาเริ่มสงสัยขึ้นมาและถามขึ้น “ความเข้าใจกฎของโลกที่น้องเฉินเจี้ยนมีนั้นสูงกว่าข้า ข้าเชื่อว่าไม่มีขั้นศักดิ์สิทธิ์คนไหนเป็นคู่มือของเจ้าได้ ใครกันคือคนที่ทำให้น้องเฉินเจี้ยนให้บาดเจ็บได้หรือว่าจะเป็นขั้นเทพ ? ”

เฉินเจี้ยนไม่ได้ตอบกลับ เขามองไปที่เจี้ยนเฉินราวกับถามอีกฝ่าย