ตอนที่ 1703 : จุดกำเนิดของหยก

ตอนที่ 1703 : จุดกำเนิดของหยก

พลังที่ลึกลับเพียงพอจะทำให้วิญญาณของทุกคนสั่นไหวได้นั้นได้แผ่ออกมาจากหยก มันได้กดดันวิญญาณของทุกคน นี่ไม่ต้องนับขั้นศักดิ์สิทธิ์เลย แม้แต่ขั้นเทพก็ยังรู้สึกกดดัน

ตอนที่ผู้นำตระกูลและบรรพชนเห็นหยกนี่ ทั้งสองก็ตะลึง สีหน้าพวกเขาแสดงความเหลือเชื่อออกมา พวกเขาไม่อาจจะคุมสติตัวเองได้เมื่อรับรู้ถึงพลังที่แผ่ออกมาจากหยก สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปจนต้องกระโดดขึ้นยืนจากที่นั่งของตัวเอง สายตาของพวกเขาเบิกกว้างด้วยความเหลือเชื่อ

“มันคือหยกของราชาเทพต้วนมู่ ! ” โม่หลิงตะโกนออกมา พลังที่หยกนี้แผ่ออกมาไม่อาจจะปลอมแปลงขึ้นมาได้ เขาถึงกับสงสัยว่าตัวเองตาฝาด

“หยกของราชาเทพต้วนมู่ ? ดูเหมือนว่านางฟ้าเฮายู่นั้นจะพูดถูก หยกชิ้นนี้คือกุญแจนำไปสู่สุสานของราชาเทพ สมบัติที่โม่หลิงพูดก่อนหน้นี้คงต้องเป็นสุสานของราชาเทพ” เจี้ยนเฉินแอบดีใจ นี่ถือว่าเป็นการค้นหาสูญเปล่ากับสิ่งที่พวกเขาตามหา สิ่งที่เขาผิดหวังมากที่สุดคือตอนที่เขาได้หยกนี่มา เขาไม่รู้เลยว่าหยกชิ้นอื่น ๆ นั้นอยู่ที่ไหนหรือตำแหน่งของสุสานอยู่ที่ใด ดังนั้นเขาจึงมองมันเป็นเพียงขยะไร้ค่า

แต่เขาไม่คิดว่าบรรพชนตระกูลโม่จะรู้จักมัน ยิ่งกว่านั้นเท่าที่เห็นนั้นดูเหมือนว่าจะรู้เกี่ยวกับมันเยอะ เขาอาจจะรู้ว่าหยกชิ้นอื่นนั้นอยู่ที่ใด

“น้องเจี้ยนเฉิน เจ้ามีหยกของราชาเทพต้วนมู่ได้ยังไง ? เจ้าได้มันมาจากไหนกัน ? ” โม่หลิงรีบถามขึ้นมา แม้ว่าเขาจะคิดถึงความเป็นไปได้ต่าง ๆ แต่เขาก็ยังต้องการยืนยันมันจากปากของเจี้ยนเฉิน

“มันเป็นเรื่องบังเอิญที่สมบัติของตระกูลลู่นั้นโดนขโมยออกมาโดยผู้อาวุโสซึ่งทรยศที่ชื่อลู่เฟย ตอนที่ลู่เฟยหนีมาพร้อมกับสมบัติ เขาก็มาพบกับเรา เขาต้องการใช้ทักษะการบ่มเพาะของตัวเองกลืนกินเราเพื่อที่เขาจะฟื้นฟูบาดแผล แต่สุดท้ายแล้วเขาไม่เพียงแต่จะล้มเหลวแต่เขายังโดนเราฆ่าอีกด้วย ผลก็คือสมบัติที่เขาขโมยมานั้นจึงตกเป็นของเรา” เจี้ยนเฉินพูดขึ้นช้า ๆ และยิ้มออกมา เขาได้รับสมบัติมาเพราะความบังเอิญจริง ๆ

“หยกของราชาเทพต้วนมู่นี้เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของตระกูลลู่ พวกนั้นไม่อาจจะทนรับความเสียหายนี้ได้ ลู่เทียนคงต้องพยายามทวงมันคืนด้วยทุกอย่างที่เขามี น้องเจี้ยนเฉิน น้องเฉินเจี้ยน หากข้าเดาไม่ผิด เจ้าได้พบกับลู่เทียนหลังจากที่ได้หยกนี่มา และเจ้าก็ได้รับบาดเจ็บเพราะเขา” โม่หลิงพูดขึ้น จากนั้นเขาถึงได้รู้ว่าเจี้ยนเฉินที่เขาไม่ได้สนใจมากนักนั้นไม่ได้ดูเรียบง่ายแบบที่เห็น

สมบัติอย่างหยกของราชาเทพตวนมู่นั้นอยู่ในมือของเจี้ยนเฉิน ไม่ใช่เฉินเจี้ยนที่ขึ้นเป็นขั้นเทพช่วงกลางได้ด้วยความเข้าใจกฎ มันแสดงให้เห็นว่าเจี้ยนเฉินนั้นไม่ได้อ่อนแอไปกว่าเฉินเจี้ยนเลย