ตอนที่ 1743: หลิงเฮ่ากง

ตอนที่ 1743: หลิงเฮ่ากง

ผลที่ตามมาคือขั้นเหนือเทพคนอื่น ๆ ไม่ได้พูดอะไรเมื่อเห็นว่าปรมาจารย์เฉินหลงถามคำถามที่พวกเขาต้องการรู้คำตอบ พวกเขาจ้องมองเจี้ยนเฉินอย่างเย็นชา

“ข้าชื่อเจี้ยนเฉิน ข้าไม่ได้มาจากตระกูลหรือนิกายใด ๆ ข้าเป็นผู้บ่มเพาะอิสระ” เจี้ยนเฉินพูดอย่างไม่แยแสพร้อมกับป้องมือ

ขั้นเหนือเทพทุกคนโล่งใจเมื่อพวกเขาได้ยินว่าเจี้ยนเฉินเป็นผู้บ่มเพาะอิสระ หลังจากนั้นไม่นาน สายตาของพวกเขาที่มีต่อเจี้ยนเฉินก็กลายเป็นศัตรู

“เจ้าเด็กโง่ กุญแจสำคัญของสุสานนั้นอยู่ที่เจ้า ใครจะรู้ว่าเจ้าเคยเข้ามาในสถานที่นี้กี่ครั้งแล้วในอดีต เจ้าต้องเคยเจอสิ่งดี ๆ มากมายในช่วงที่ผ่านมาใช่หรือไม่ ? ” ชายวัยกลางร่างผอมก้าวออกมาจากกลุ่ม เขาจ้องเจี้ยนเฉินด้วยสายตาที่เฉียบคม ในเวลาเดียวกัน พลังแห่งการมีอยู่ที่ทรงพลังเปล่งประกายออกมาจากเขาและบดขยี้เจี้ยนเฉิน

ชายร่างผอมเป็นขั้นเหนือเทพช่วงต้น เจี้ยนเฉินรู้สึกเหมือนถูกโยนลงไปในทะเลที่ปั่นป่วนทันทีเมื่อความกดดันลงมาที่เขา มันเป็นเหมือนคลื่นยักษ์จำนวนมหาศาลที่กระทบร่างกายของเขา

หากเขาไม่ได้ตัดผ่านกฎของกระบี่ เขาจะล้มเหลวในการต่อต้านพลังแห่งการมีอยู่ที่มีประสิทธิภาพของชายร่างผอม อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขามาถึงขอบเขตจิตวิญญาณกระบี่แล้ว แม้ว่าเขาจะขาดการฝึกฝนส่วนตัว แต่ความเข้าใจในกฎของเขาก็อยู่ในระดับเดียวกับชายร่างผอมหรือแม้กระทั่งเหนือกว่าเขาเล็กน้อย

การแสดงออกของเจี้ยนเฉินไม่ได้เปลี่ยนแปลงเลย ทันใดนั้น ปราณกระบี่เปล่งประกายออกมาจากเขา ในขณะนั้น ดูเหมือนว่าเขาจะกลายกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ขณะที่ปราณกระบี่ที่ทรงพลังและเฉียบแหลมได้ขจัดพลังแห่งการมีอยู่อันยิ่งใหญ่ของชายวัยกลางคนโดยตรง พลังแห่งการมีอยู่ของชายร่างผอมไม่สามารถเข้าถึงเจี้ยนเฉินได้อีกต่อไป

เจี้ยนเฉินไม่สูญเสียความได้เปรียบในการต่อสู้เนื่องจากการเข้าใจในกฎของเขาไม่ได้ด้อยไปกว่าชายร่างผอมเลย

ดวงตาของชายร่างผอมเป็นประกาย เขาจ้องมองเจี้ยนเฉินด้วยความประหลาดใจ เขาไม่คิดว่าเจี้ยนเฉินจะสามารถเข้าใจกฎของโลกในระดับที่ใกล้เคียงกับเขาได้

“อืม ? เจ้าเองเข้าใจกฎของกระบี่จริง ๆ ! ” คำอุทานด้วยความประหลาดใจดังขึ้นในกลุ่ม ชายชราผู้ถือกระบี่ไว้ที่หลังเดินไปข้างหน้า ไม่ต้องแปลกใจเลยที่เขาคือ หลิงเฮ่ากงจากแคว้นค้นกระบี่จากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน

หลิงเฮ่ากงจ้องมองเจี้ยนเฉินด้วยความสนใจ ดวงตาของเขาเป็นประกายขึ้นมา เขายิ้มแย้ม “ข้าท่องไปทั่วอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์หลายแห่ง ในที่สุดข้าก็ได้พบขั้นเหนือเทพอีกคนที่เข้าใจกฎของกระบี่เช่นเดียวกับข้า เจี้ยนเฉิน ทำไมเราไม่หาเวลาฝึกซ้อมกันเมื่อเรื่องเสร็จสิ้นเรื่องของราชาเทพต้วนมู่ ? เราสามารถค้นคว้ากระบี่ด้วยกันได้ทีหลัง ! ” การจ้องมองของหลิงเฮ่ากงนั้นตรงไปตรงมา เขาเปล่งประกายด้วยความชอบธรรมเหมือนคนที่มีบุคลิกดีงาม ความประหลาดใจและความสุขเติมเต็มใบหน้าของเขา

เขาเป็นคนที่คลั่งไคล้กระบี่ แต่นับตั้งแต่เขากลายเป็นขั้นเหนือเทพ เขาไม่เคยพบผู้เชี่ยวชาญคนอื่นในระดับเดียวกับที่เขาสามารถฝึกซ้อมต่อสู้กันได้อีกเลย เพื่อประโยชน์ในการฝึกซ้อมต่อสู้ เขาเคยออกจากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียนและเดินทางผ่านอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ใกล้เคียง แม้ว่าเขาจะเจอคนอื่นอีกสองสามคนที่เข้าใจกฎของกระบี่ พวกเขาทั้งหมดเป็นขั้นศักดิ์สิทธิ์หรือขั้นเทพทั้งหมด เขาไม่ได้เจอขั้นเหนือเทพสักคนเดียว ซึ่งทำให้เขาเสียใจอย่างมาก

ถึงทุกวันนี้ เขาได้พบขั้นเหนือเทพที่เข้าใจกฎของกระบี่ซึ่งเขาใช้เวลาหลายปีในการค้นหา เขาดีใจอย่างมาก

เมื่อหลิงเฮ่ากงเดินออกมา ความหวาดกลัวเกิดขึ้นในสายตาของขั้นเหนือเทพรอบข้าง หลิงเฮ่ากงเป็นเพียงขั้นเหนือเทพช่วงต้น แต่เขาเข้าใจกฎของกระบี่ซึ่งเป็นหนึ่งในกฎที่รู้กันว่ามีพลังโจมตีที่แกร่งที่สุดในบรรดาสามพันกฎ เช่นเดียวกับกฎแห่งการทำลายล้างและเส้นทางแห่งการสังหาร ผลที่ตามมาคือหลิงเฮ่ากงมีพลังอย่างมากโดยที่แทบจะไม่มีขั้นเหนือเทพคนใดที่เข้าใจกฎอื่น ๆ ที่เป็นคู่ต่อสู้ในระดับเดียวกันกับเขาเลย

ในอดีต หลิงเฮ่ากงเคยต่อสู้กับขั้นเหนือเทพผู้ซึ่งเข้าใจกฎแห่งไฟ ผลออกมาคือเสมอกัน