ตอนที่ 1744: กีดขวาง

ตอนที่ 1744: กีดขวาง

ใบหน้าของชายร่างผอมมืดมนมากขึ้นเมื่อเขาได้ยินการยั่วยุของเจี้ยนเฉิน ความเคียดแค้นอย่างเย็นชาปรากฏในสายตาของเขา

หลิงเฮ่ากงมองดูเจี้ยนเฉิน แม้ว่าความเข้าใจในกฎของเจี้ยนเฉินมาถึงขั้นเหนือเทพ แต่การบ่มเพาะส่วนตัวของเขาอ่อนแอเกินไป

ในอีกด้านหนึ่ง ชายร่างผอมได้มาถึงขั้นเหนือเทพทั้งความเข้าใจและการบ่มเพาะ แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะเข้าใจกฎของกระบี่ ซึ่งเป็นหนึ่งในกฎที่มีพลังการโจมตีที่ยิ่งใหญ่ที่สุด หลิงเฮ่ากงยังไม่เชื่อว่าเจี้ยนเฉินจะสามารถสู้ชายร่างผอมได้

อย่างไรก็ตาม หลิงเฮ่ากงไม่มีอะไรจะพูดเมื่อเห็นความมั่นใจของเจี้ยนเฉิน เขาถอยออกไปพร้อมด้วยกระบี่ของเขา เขายังต้องการที่จะเห็นสิ่งที่เจี้ยนเฉินครอบครองซึ่งทำให้เขาไม่กลัวชายร่างผอม

ปรมาจารย์เฉินหลงพร้อมด้วยขั้นเหนือเทพหลายสิบคนที่อยู่ตรงนั้นก็ยังคงนิ่งเงียบ อย่างไรก็ตาม โดยไม่มีข้อยกเว้น สายตาที่คมชัดของพวกเขาค่อนข้างมุ่งเน้นไปที่เจี้ยนเฉิน

หลายคนเชื่อว่าเจี้ยนเฉินสามารถเข้าใจกฎมากกว่าการบ่มเพาะส่วนตัวของเขาเนื่องจากเขาได้เจอกับขุมทรัพย์ในบ้านพัก อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ต้องการจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง ดังนั้นพวกเขาจึงยินดีมากกว่าที่ชายร่างผอมจะต่อสู้กับเจี้ยนเฉิน

เว้นแต่พวกเขาจะถูกบังคับ พวกเขาไม่ต้องการที่จะล่วงเกินขั้นเหนือเทพง่าย ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่เข้าใจกฎของกระบี่ซึ่งเป็นที่รู้กันว่าเป็นหนึ่งในกฎที่โจมตีได้ดีที่สุด

แน่นอนมีอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้พวกเขาไม่ต้องการต่อสู้ พวกเขาไม่เห็นสิ่งที่น่าสนใจ เมื่อสิ่งที่จะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อพวกเขาปรากฏขึ้น พวกเขาก็เต็มใจที่จะเสี่ยงชีวิตไปกับอันตรายแม้ว่าจะมีคนอื่นในระดับการบ่มเพาะที่สูงกว่า ไม่ต้องพูดถึงคนที่เพียงเข้าใจกฎของกระบี่มากกว่าการบ่มเพาะของตัวเอง

ชายหนุ่มที่มีพัดและชายวัยกลางคนที่ชื่อว่าลุงฉินเดินเข้าไปในสุสานของราชาเทพต้วนมู่อย่างสบายใจ พวกเขาเดินไปทีหลัง ชายหนุ่มมองดูรอบด้าน เขาสนใจสำรวจทุกอย่างรอบตัว

“นี่คือสุสานของราชาเทพต้วนมู่หรือ ? ทำไมมันดูไม่น่าประทับใจเลย ? ” ชายหนุ่มมองไปรอบ ๆ และพูดด้วยความผิดหวัง

ชายวัยกลางคนยังคงนิ่งเงียบ อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาจ้องมองเข้าไปในส่วนลึกของสุสานและเห็นเจี้ยนเฉินแสงสว่างแวบวาบผ่านดวงตาที่ไม่แยแสของเขา

“ความเข้าใจในขั้นเหนือเทพ แต่การบ่มเพาะเพียงขั้นศักดิ์สิทธิ์ ช่างมีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยม อย่างไรก็ตาม พลังงานที่เขาใช้ดูเหมือนจะค่อนข้างแปลกซึ่งดูเหมือนว่าจะพร่ามัวในสายตาของข้า เขาไม่ได้ฝึกฝนวิธีการบ่มเพาะทั่วไป” ลุงฉินพึมพำ

“ลุงฉินกำลังพูดถึงบุคคลนั้นที่ชื่อเจี้ยนเฉินใช่หรือไม่ ? หากลุงฉินถึงกับอธิบายว่าเขามีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยม เขาก็น่าจะมีความสามารถจริง ๆ ข้าสงสัยว่าเขาบ่มเพาะมานานแค่ไหนแล้ว” ชายหนุ่มพูดอย่างเนิบนาบขณะที่เขาพัดให้ตัวเองเบา ๆ

ลุงฉินค่อนข้างเข้มงวด ในท้ายที่สุดเขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความประหลาดใจ “นายน้อย ข้ารู้สึกว่าบุคคลนี้บ่มเพาะมาไม่ถึงพันปี นี่เป็นครั้งแรกที่ข้า ฉินเจิ้ง ได้เห็นผู้มีพรสวรรค์เช่นนี้”

ชายหนุ่มหยุดเมื่อเขาได้ยินอย่างนั้น. เขาจ้องลุงฉินด้วยความตกใจและพูดด้วยความไม่เชื่อว่า “อะไรนะ ! เขาบ่มเพาะมาไม่ถึงพันปีหรือ ? นั่นก็เท่ากับว่าพรสวรรค์ของเขายิ่งใหญ่กว่าข้าหรอกหรือ ลุงฉินแน่ใจหรือไม่ ? ”

“ด้วยความแตกต่างอย่างมากระหว่างการบ่มเพาะของเรา มีหลายสิ่งที่ข้าสามารถมองเห็นได้ด้วยการมองเพียงครั้งเดียว ดังนั้นจึงไม่มีอะไรแปลก เขาได้บ่มเพาะมาเป็นเวลาน้อยกว่าท่าน นายน้อย” ฉินเจิ้งกล่าว

ชายหนุ่มยิ้มแย้มแจ่มใสทันที เขากล่าวว่า “ข้าได้ยินมาว่าเขาเป็นผู้บ่มเพาะอิสระมาก่อนโดยไม่มีตระกูลหรือนิกายใดหนุนหลังเขา ลุงฉิน เราต้องเชื่อมสัมพันธ์กับชายคนนี้ มันจะเป็นการดีที่สุดถ้าเขาเข้าร่วมตระกูลของเรา”

ดวงตาของลุงฉินเป็นประกายขึ้นมา เขาขยายสัมผัสของวิญญาณของเขาทันทีและกวาดไปทั่วทุกภูมิภาคที่ค่ายกลพังทลายในสุสาน เขาได้สัมผัสถึงเรือนกระบี่ที่เจี้ยนเฉินเคยเข้าไปก่อนหน้านี้