ตอนที่ 1786 - ตระกูลเซิ่น

ตอนที่ 1786 – ตระกูลเซิ่น

เจี้ยนเฉินใช้เหรียญผลึกเพื่อเช่าเรือนส่วนตัวจากโรงเตี๊ยมที่ค่อนข้างดีเพื่อใช้เป็นที่พักชั่วคราว

เจี้ยนเฉินนั่งอยู่บนท้องฟ้าเหนือเรือนส่วนตัว เขาสวมเสื้อคลุมสีขาวสุดหรูของเขา ผมสีดำยาวของเขาไม่ได้ถูกมัดไว้สยายยาวจากแผ่นหลังลงมาถึงเอวของเขา

ก่อนที่เจี้ยนเฉินจะอยู่ที่นั่น ผู้อาวุโสของตระกูลโม่ ตระกูลอันโด และบรรพชนทั้งสองของพวกเขา พวกเขาทั้งหมดนั่งเหมือนเจี้ยนเฉินยกเว้นว่าพวกเขาไม่ได้นั่งในอากาศ แต่พวกเขาทั้งหมดนั่งอยู่บนพื้นดิน

อย่างไรก็ตาม ทุกคนจ้องไปที่เจี้ยนเฉินและไม่ได้ทำตัวตามสบายเป็นกันเองเหมือนเมื่อก่อน สายตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความเคารพ

แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะไม่ปฏิบัติต่อผู้คนในตระกูลโม่ให้เป็นที่แตกต่าง หลังจากเปิดเผยความแข็งแกร่งของเขาที่ขั้นเหนือเทพ ผู้อาวุโส ผู้นำตระกูลและบรรพชนก็ทำตัวห่างเหินจากเจี้ยนเฉินโดยไม่รู้ตัว

อย่าลืมว่าในความเห็นของพวกเขา เจี้ยนเฉินอยู่ในขอบเขตที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากพวกเขา ความแตกต่างในด้านความแข็งแกร่งได้ตัดสินว่าสถานะของพวกเขาจะเปลี่ยนไปอย่างเงียบ ๆ ดังนั้นผู้คนในตระกูลโม่จึงไม่สามารถประพฤติตนตามสบายได้ เมื่อพวกเขาเผชิญหน้ากับเจี้ยนเฉิน

“ในที่สุดข้าก็ได้ออกมาในที่สุด มันทำให้ข้าหายใจไม่ออก เจี้ยนเฉิน เจ้าเก็บข้าไว้นานมากจนข้าคิดว่าเจ้าลืมข้าไปแล้ว” โม่หยานกล่าว นางศึกษาเรือนด้วยความสนใจอย่างมากในขณะที่ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความสุข

มีคนเพียงคนเดียวที่ยังคงเหมือนเดิมคือโม่หยาน ผู้ยังไม่คุ้นเคยกับโลกที่พลังเป็นทุกอย่าง นางยังคงปฏิบัติต่อเจี้ยนเฉินเช่นเดียวกับที่นางทำเมื่อนางช่วยชีวิตเขา

“เจี้ยนเฉิน นี่เป็นเมืองหลักที่แท้จริงของแคว้นตงอันหรือเปล่า ? นี่เป็นครั้งแรกที่ข้ามาที่นี่ ข้าอยากออกไปข้างนอกและดูว่ามันเป็นอย่างไร” โม่หยานเงยศีรษะของนางขึ้นและจ้องมองที่ท้องฟ้า สายตาของนางเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น

เจี้ยนเฉินหัวเราะเบา ๆ เมื่อเขาได้ยินดังนั้น “ตอนนี้เมืองหลักค่อนข้างจะวุ่นวาย แม่นางโม่หยานจะสามารถไปทุกที่ที่เจ้าต้องการในเวลาไม่กี่วัน”

วิธีที่เจี้ยนเฉินปฏิบัติต่อโม่หยานทำให้บรรพชนของตระกูลโม่รู้สึกภาคภูมิใจ แม้ว่าเขาจะบอกได้ทันทีว่าเจี้ยนเฉินไม่ได้ชอบนางในฐานะผู้หญิง แต่เขาเข้าใจว่าเจี้ยนเฉินได้เริ่มปฏิบัติต่อลูกสาวของเขาในฐานะน้องสาวซึ่งทำให้เขามีความสุขมาก

ตราบใดที่มีความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างโม่หยานกับเจี้ยนเฉิน สถานะของตระกูลโม่จะเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน

เจี้ยนเฉินมองผู้คนจากทั้งสองตระกูลและพูดตามความคิดบางอย่าง “ข้ารวบรวมพวกเจ้ามาที่นี่วันนี้เพราะข้ามีเรื่องที่ต้องการความช่วยเหลือจากเจ้า ข้าต้องการสร้างตระกูลในเมืองหลัก แต่การก่อตั้งตระกูลตามธรรมชาตินั้นต้องการที่ดินค่อนข้างมาก ด้วยเหตุนี้ ข้าหวังว่าเจ้าจะสามารถช่วยข้าดูว่ามีที่ดินดี ๆ ให้ซื้อหรือไม่”

“แม้ว่าข้าจะไม่มีเหตุผลที่จะต้องกลัวใครก็ตามด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของข้า แต่ข้าไม่เต็มใจที่จะยึดครองดินแดนของผู้อื่นอย่างไร้เหตุผล อย่าลืมว่านี่ไม่ใช่ภูเขาเมฆดำ เหมืองที่นั่นไม่เคยเป็นของแคว้นตั้งแต่แรก”

แม้ว่าดินแดนของตระกูลลู่, ตระกูลโม่, และตระกูลอันโด เปิดให้เข้าร่วม แต่เจี้ยนเฉินไม่ต้องการเลือกสถานที่ดังกล่าวเพราะทรัพยากรมีอยู่น้อยเกินไปเมื่อเทียบกับเมืองหลัก

ตาของผู้คนจากทั้งสองตระกูลวาวขึ้นทันทีเมื่อพวกเขาได้ยินว่าเจี้ยนเฉินต้องการที่จะก่อตั้งตระกูลในเมืองหลัก ทั้งโม่หลิงและอันโดฟูรับประกันว่าพวกเขาจะหาที่ดินที่เหมาะสมให้ได้ในระยะเวลาอันที่สั้นที่สุด