ตอนที่ 1787 - ตระกูลเทียนหยวน (1)

ตอนที่ 1787 – ตระกูลเทียนหยวน (1)

การปรากฏตัวของร่างสีแดงดึงดูดความสนใจของทุกคนในห้องโถงทันที

ขั้นเทพคนสุดท้ายของตระกูลเซิ่นผู้ซึ่งนั่งอยู่ที่ด้านหน้ามองไปที่ร่างสีแดงเช่นกัน เขาไม่ได้ตื่นเต้น แต่สีหน้าของเขามืดครึ้มลง เขาพูดอย่างเยือกเย็น “ ฮูลู่จือ ข้าคิดว่าข้ารู้แล้วว่าทำไมเจ้ามาที่นี่ ตระกูลฮูของเจ้าต้องการให้ตระกูลเซิ่นของเราชดใช้ให้ตระกูลฮูของเจ้าเพื่อที่จะได้อยู่ในเมืองต่อ”

บรรพชนของตระกูลเซิ่นมีน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรังเกียจต่อตระกูลฮู ตระกูลฮูนั้นทรงพลัง ทำให้พวกเขาเป็นหนึ่งในสามตระกูลที่ทรงพลังที่สุดในเมืองหลัก พวกเขามีขั้นเทพช่วงปลาย ดังนั้นตระกูลเซิ่นจึงไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของพวกเขาได้เลย อย่างไรก็ตามในฐานะตระกูลที่ครอบครองขั้นเทพ ตระกูลเซิ่นมีความภาคภูมิใจและศักดิ์ศรีของตน พวกเขาจะไม่ยอมจำนนต่อตระกูลฮู เพียงเพื่อจะอยู่ในเมืองหลัก

ขั้นเทพจากตระกูลฮู ฮูลู่จือไม่สนใจทัศนคติที่เย็นชาของบรรพชนของตระกูลเซิ่นแม้แต่น้อย เขาส่ายหัวด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยนและพูดว่า “ผู้อาวุโสเซิ่นไจ๋ ท่านคิดมากเกินไป ตระกูลเซิ่นของท่านเป็นหนึ่งในตระกูลที่ทรงพลังของเมืองหลัก ดังนั้นตระกูลฮูของเราจะทำให้เจ้ายอมจำนนต่อเราได้อย่างไร ? ”

“ดังนั้นบอกข้าสิ เจ้าคิดอะไรอยู่ ? ” บรรพชนของตระกูลเซิ่นกล่าว เขายังคงเย็นชา

ฮูลู่จือยืนอยู่ในห้องโถงโดยไพล่มือไว้ด้านหลัง เขายิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “มันง่ายมาก ตระกูลฮูของเราหวังที่จะเป็นพันธมิตรกับตระกูลเซิ่น”

“เป็นพันธมิตร” เซิ่นไจ๋เย้ยหยัน “อาจเป็นเพียงพันธมิตรอย่างผิวเผินและไม่แตกต่างจากการยอมจำนนตามความเป็นจริง ฮูลู่จือ เจ้าควรกลับไป แม้ว่าตระกูลเซิ่นของเราจะต้องย้ายออกจากเมืองหลัก เราก็จะไม่ยอมจำนนต่อตระกูลฮูของเจ้า”

สีหน้าที่แสดงความสงสารปรากฏบนใบหน้าของฮูลู่จือ เขากล่าวว่า “ตระกูลฮูของเรามีเจตนาดี เราต้องการช่วยเหลือตระกูลเซิ่นของท่านอย่างจริงใจ แต่เราไม่เคยคิดว่าผู้อาวุโสเซิ่นจะมาเป็นแบบนี้ เราช่วยอะไรไม่ได้กับสถานการณ์ปัจจุบันของท่านเช่นกันหากเป็นเช่นนั้น”

หลังจากช่วงเวลาแห่งความเงียบ ฮูลู่จือกล่าวต่อว่า “ผู้อาวุโสเซิ่นไจ๋ ตระกูลของท่านวางแผนที่จะย้ายออกจากเมืองหลัก เมื่อเป็นเช่นนั้นดินแดนของท่านในเมืองจะไม่มีคนอยู่ ในท้ายที่สุดมันจะถูกแบ่งระหว่างตระกูลอื่น ๆ ตระกูลเซิ่นของท่านจะไม่ได้รับประโยชน์เลย ข้ามีข้อเสนอแนะที่จะช่วยให้ท่านได้รับประโยชน์และนั่นคือการขายที่ดินให้กับตระกูลฮูของเรา เจ้าคิดอย่างไร ผู้อาวุโสเซิ่นไจ๋ ? ”

ดวงตาของเซิ่นไจ๋ทอประกายแวววาว เมื่อเขาได้ยินสิ่งนั้น เขากล่าวว่า “ข้าสงสัยว่าตระกูลฮูของเจ้าเต็มใจจ่ายค่าที่ดินเท่าไร ? ” เซิ่นไจ๋เข้าใจในสิ่งที่ฮูลู่จือกำลังพูดถึงโดยธรรมชาติ เมื่อตระกูลของพวกเขาออกจากเมือง ดินแดนก็จะอยู่ในมือของตระกูลอื่น ตระกูลฮูต้องการซื้อที่ดินล่วงหน้าเพื่อหลีกเลี่ยงการแข่งขันที่ไร้จุดหมายระหว่างตระกูลอื่น ๆ

แม้ว่าตระกูลฮูจะมีอำนาจภายในแคว้นตงอัน แต่อำนาจของพวกเขาก็ไม่มากพอที่จะครองตำแหน่งสูงสุด

“เหรียญผลึกระดับกลาง 50,000 เหรียญ” ฮูลู่จือกล่าว

เซิ่นไจ๋หวั่นไหวเล็กน้อยเมื่อเขาได้ยินราคาของฮูลู่จือ แม้ว่ามันจะเป็นราคาที่ค่อนข้างต่ำสำหรับที่ดินทั้งหมด แต่ก็ยังเป็นรายได้พิเศษสำหรับตระกูลเซิ่น

หากพวกเขาขายที่ดินตระกูลของพวกเขาก็จะได้รับเหรียญผลึกระดับต่ำ 5,000,000 เหรียญ หากพวกเขาไม่ได้ขายที่ดิน พวกเขาจะไม่สามารถเก็บไว้ได้

“ข้าต้องการที่ดินผืนนี้เช่นกัน ข้าสามารถจ่ายเหรียญผลึกระดับสูง 10,000 เหรียญ”

ในขณะนี้เสียงอื่นดังออกมาจากข้างนอก ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาจากข้างนอกอย่างสม่ำเสมอ เขาสวมเสื้อคลุมสีขาวหรูหรา ด้านหลังชายหนุ่มนั้นเป็นชายชราหน้าซีดเหมือนปราชญ์ที่ติดตามเขาอย่างเงียบ ๆ