ตอนที่ 1849: ความเดือดดาลของเจี้ยนเฉิน (1)

ตอนที่ 1849: ความเดือดดาลของเจี้ยนเฉิน (1)

เจี้ยนเฉินไม่สนใจฮัวหยงหยวน เขาจ้องไปที่ค่ายกลสังหารและพูดว่า “เจ้าจะยอมรับข้อตกลงหรือไม่ ? หากเจ้าไม่รับ ข้าก็จะไม่บังคับ”

“ผู้อาวุโส…” สีหน้าของฮัวหยงหยวนและผู้อาวุโสคนอื่น ๆ เปลี่ยนไป หากค่ายกลถูกทำลายจริง ๆ ตราบใดที่ผู้อาวุโสเพียงคนเดียวจากกลุ่มของเซิ้งเฟยรอดกลับไปที่สำนัก พวกเขาจะต้องได้รับการลงโทษอย่างรุนแรง ตามความเป็นจริง ฝ่ายของพวกเขาอาจละทิ้งพวกเขาทั้งหมด

นี่เป็นเพราะตำแหน่งของผู้นำยังไม่ได้อยู่กับฝ่ายของพวกเขา

เซิ้งเฟยและคนอื่น ๆ ที่อยู่ในค่ายกลต่างตื่นเต้นดีใจ พวกเขาตกลงรับข้อเสนอของเจี้ยนเฉินอย่างกระวนกระวาย

หลังจากได้รับคำตอบจากพวกเขา เจี้ยนเฉินก็ไม่ลังเลเลยและคว้าไปในอากาศ ปราณกระบี่ขนาดใหญ่ที่รุ่งโรจน์นั้นถูกควบแน่น มันยิงไปทางค่ายกลสังหารเป็นแนวแสงสีขาว

ช่วงเวลาที่เจี้ยนเฉินเคลื่อนไหว ฮัวหยงหยวนและอีกสี่คนก็ขยับเช่นกัน แสงเย็นส่องผ่านดวงตาของพวกเขาและพวกเขาก็พุ่งขึ้นมาจากพื้นดินในเวลาเดียวกัน มีใบมีดสีแดงขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นในมือพร้อมกัน มันเหมือนกับว่าใบมีดถูกย้อมด้วยเลือด

“ค่ายกลดาบของตะวันโลหิต ! ”

ฮัวหยงหยวนและคนอื่น ๆ ตะโกนออกมาในเวลาเดียวกัน. ใบมีดของพวกเขาส่องแสงสีแดงที่แผดเผาขณะที่เปลวไฟเริ่มลุกไหม้ ดาบโลหิตทั้งสี่เล่มไขว้กัน และแสงสีแดงที่แผดเผาหลอมรวมเข้าด้วยกัน มันกลายเป็นดวงอาทิตย์สีแดงเลือดขนาดใหญ่ที่แผ่ความร้อนออกมาอย่างน่ากลัว

ทั้งสี่ได้รวมตัวกันในค่ายกลในเวลาที่สั้นที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ พวกเขาควบคุมดวงอาทิตย์ที่พวกเขาสร้างขึ้นโดยกลืนเจี้ยนเฉินด้วยปราณดาบ

พวกเขาจะไม่อาจมองดูเจี้ยนเฉินทำลายค่ายกลและอนุญาตให้เซิ้งเฟยและคนอื่น ๆ หลบหนีไป แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะเป็นขั้นเหนือเทพ พวกเขาก็ยังคงต่อสู้กับเขาได้โดยไม่ลังเล ทันใดนั้นพวกเขาก็จู่โจมทันทีในตอนที่เจี้ยนเฉินพยายามทำลายค่ายกล ส่งพลังการโจมตีที่ทรงพลังที่สุดของพวกเขาออกไป

“พวกเจ้าประเมินตนเองสูงเกินไป ! ” เจี้ยนเฉินพ่นลมออกทางจมูกอย่างเย็นชาและชี้ไปที่อากาศที่ว่างเปล่า

การกระทำของเขามีพลังอำนาจสูงสุดของขั้นเหนือเทพ การโจมตีที่ทรงพลังที่สุดจากค่ายกลที่ผู้อาวุโสทั้งสี่สร้างไม่สามารถไปถึงเจี้ยนเฉินได้ มันถล่มลงมาเพราะเจี้ยนเฉินขยับตัว

ดวงอาทิตย์สีแดงเลือดถล่มและกลายเป็นเปลวไฟที่เต็มท้องฟ้า มันย้อมสภาพแวดล้อมโดยรอบเป็นสีแดง ความร้อนที่น่ากลัวแผดเผาพื้นดิน

ปัง ! ผู้อาวุโสทั้งสี่กระอักเลือดออกมาขณะที่ตกลงมาจากเปลวไฟในสภาพที่น่ากลัว พวกเขาหน้าซีดและพวกเขาจ้องมองเจี้ยนเฉินด้วยความตกใจ

เขาไม่ใช่ขั้นเหนือเทพธรรมดาแน่นอน แม้ว่าขั้นเหนือเทพธรรมดาจะสามารถทุบผ่านค่ายกลได้ง่ายเหมือนที่เจี้ยนเฉินทำ แต่พวกเขาก็จะไม่มีกำลังเหลือพอที่จะจัดการกับพวกเขาได้เช่นกัน

“พวกเจ้าไม่ได้ใกล้เคียงกับพี่น้องธันเดอร์เลย” เจี้ยนเฉินพูดอย่างไร้อารมณ์ ในเวลาเดียวกัน ปราณกระบี่ของเจี้ยนเฉินก็ฟาดลงบนค่ายกลสังหารของฮัวหยงหยวนและพรรคพวก หลังจากเสียงระเบิด ค่ายกลสังหารก็เริ่มแตกและปลดปล่อยเซิ้งเฟยและอีกสามคนจากด้านในเป็นอิสระ

เซิ้งเฟยและคนอื่น ๆ ยืนอยู่ที่นั่นด้วยร่างท่วมเลือด พวกเขาจ้องเจี้ยนเฉินด้วยความตกใจ พวกเขายังตระหนักว่าบุคคลข้างหน้าพวกเขาเป็นขอบเขตเหนือเทพ