ตอนที่ 1863: แก้แค้น (1)

ตอนที่ 1863: แก้แค้น (1)

“ ผู้นำ ท่านวางแผนที่จะทำคืออะไร ? ท่านจะช่วยตระกูลหลิงงั้นหรือ ? นั่นจะเป็นการยั่วยุลัทธิปีศาจชั้นฟ้าและกลายเป็นศัตรูกับพวกเขา … ” ซีหยูรู้สึกประหลาดใจอย่างมาก ดวงตาของนางเบิกกว้างขณะที่นางจ้องมองเจี้ยนเฉินด้วยความไม่เชื่อ

สำหรับนาง การช่วยชีวิตตระกูลหลิงนั้นจะจบลงด้วยการทำลายตัวเขาเอง

แม้ว่าผู้นำจะทรงพลังมาก ไม่อ่อนแอไปกว่าหยางไคผู้ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะผู้เชี่ยวชาญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดรองลงมาจากราชาเทพในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน แต่ก็มีขั้นเหนือเทพทั้งหมด 3 คนที่ควบคุมตระกูลหลิง พวกเขาอาจสู้ผู้นำไม่ได้แม้จะรวมตัวกัน

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าผู้นำจะสามารถฆ่าพวกเขาได้ การทำเช่นนั้นจะเทียบเท่ากับการเป็นศัตรูกับลัทธิปีศาจชั้นฟ้า

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านั่นเป็นการขอให้ผู้นำตระกูลเทียนหยวนสละชีวิตตัวเอง

เจี้ยนเฉินจ้องซีหยูและพูดอย่างเคร่งเครียด “ข้ามีแผนของตัวเองสำหรับเรื่องนี้ ซีหยูพาโม่หยานไปกับเจ้าด้วย แล้วออกจากเมืองหลวงทันที รีบกลับไปยังตระกูลเทียนหยวน ข้ามีงานให้เจ้าทำ”

เจี้ยนเฉินหยิบพู่กันและหมึก เขาจดวัสดุหลายรายการด้วยความรีบร้อนก่อนที่จะส่งไปยังซีหยู เขากล่าวว่า “เมื่อเจ้ากลับไปที่ตระกูล บอกผู้อาวุโสทุกคนให้หาวัสดุทั้งหมดในรายการโดยเร็วที่สุด ยิ่งมากยิ่งดี”

ซีหยูรู้ว่าเจี้ยนเฉินตัดสินใจแล้ว ไม่มีอะไรที่นางสามารถทำได้เพื่อเปลี่ยนความคิดของขั้นเหนือเทพเมื่อเขาตัดสินใจ เป็นผลให้นางทำได้เพียงถอนหายใจอย่างอ่อนโยนภายในเท่านั้น นางออกจากเมืองหลวงไปพร้อมกับโม่หยานและรายการวัสดุหลายสิบอย่าง

เจี้ยนเฉินไม่ได้อยู่นานหลังจากที่ซีหยูและโม่หยานออกเดินทาง เขารู้ตำแหน่งทิศทางของตัวเอง เขารีบพุ่งไปทางแคว้นค้นกระบี่

บนท้องฟ้าสูง เจี้ยนเฉินรู้สึกว่าเขายังเคลื่อนไหวไม่เร็วพอ เขาสร้างผนึกและใช้อสนีบาต พุ่งออกไปด้วยความเร็วที่ไม่น่าเชื่อราวกับสายฟ้า

เขาสามารถใช้อสนีบาตในระยะเวลาสั้น ๆ เท่านั้น ดังนั้นความเร็วของเขาจะเพิ่มขึ้นเป็นเพียงเวลาสั้น ๆ ทุกครั้งที่เขาใช้มัน อย่างไรก็ตาม เขายังสามารถสำรวจระยะทางอันไกลโพ้นได้ทุกครั้งที่เขาใช้มัน

เจี้ยนเฉินใช้อสนีบาตหลายครั้งเพื่อให้เขาไปถึงแคว้นค้นกระบี่โดยเร็วที่สุด

…

ย้อนกลับไปในพระราชวังของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ ราชาศักดิ์สิทธิ์และ ผู้พิทักษ์จักรพรรดิสูงสุดกำลังเล่นหมากรุกอย่างสบาย ๆ ในศาลาภายในอุทยานหลวง

“เจี้ยนเฉินออกจากเมืองหลวงไปแล้วและกำลังมุ่งหน้าไปยังแคว้นค้นกระบี่ อย่างที่ข้าคาดไว้ เขาจะไปช่วยตระกูลหลิง” ราชาศักดิ์สิทธิ์มั่นใจ

ผู้พิทักษ์จักรวรรดิสูงสุดเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเช่นนั้น เขามองราชาศักดิ์สิทธิ์และพูดว่า “ปิงเทียน มีเพียงสิ่งเดียวที่ข้าไม่เข้าใจจริง ๆ เจ้าไม่ได้บอกว่ามันไม่มีเหตุผลที่จะต้องกลัวลัทธิปีศาจชั้นฟ้าเมื่อสองสามวันก่อนไม่ใช่หรือ ? ในเมื่อไม่มีเหตุผลที่จะต้องกลัวพวกเขา ทำไมเจ้าไม่ส่งผู้บัญชาการของกองทัพศักดิ์สิทธิ์ ซวนเตาไปจัดการขั้นเหนือเทพทั้งสามคน ? ”

“หากเจ้ากังวลว่าขั้นเหนือเทพทั้งสามมีไพ่ตายและซวนเตาไม่สามารถเอาชนะพวกเขาได้ ทำไมเจ้าไม่ส่งข้าไปแทน ? ด้วยความแข็งแกร่งของข้า ข้าคิดว่าข้าสามารถจัดการกับขั้นเหนือเทพทั้งสามได้ ไม่ว่าไพ่ตายของพวกเขาจะน่ากลัวแค่ไหน มันก็ไม่ได้ทำให้ข้าหวาดหวั่นเลย”

ผู้พิทักษ์จักรวรรดิสูงสุดพูดต่อ “หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งว่า, เราควรกลัวลัทธิปีศาจชั้นฟ้าหรือ ? เจ้ากำลังใช้โอกาสนี้เพื่อหลอกล่อผู้คนที่อยู่เบื้องหลังเจี้ยนเฉินให้ออกมา เพื่อให้เจ้าสามารถใช้พวกเขาต่อต้านลัทธิปีศาจชั้นฟ้าหรือ ? ”

ราชาศักดิ์สิทธิ์ส่ายหน้า “เป็นเรื่องจริง ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องกลัวลัทธิปีศาจชั้นฟ้า ผู้คนจากอาณาจักรให้ความสนใจกับการเคลื่อนไหวของลัทธิปีศาจชั้นฟ้า ข้าสามารถสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่ทรงพลังหลายอย่างของการกวาดวิญญาณในไม่กี่ปีที่ผ่านมา โดยพื้นฐานแล้วทั้งหมดมาจากผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นแห่งจักรวรรดิ”