ตอนที่ 1963: เยี่ยมเยียนสำนักจิตวิญญาณปฐพี (1)

การล่าถอยอย่างกะทันหันของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าทำให้ราชาเทพที่ยืนอยู่บนกำแพงสับสนอย่างมาก

หลังจากเตรียมพร้อมเป็นเวลาครึ่งเดือน พวกเขาก็พร้อมสำหรับการต่อสู้ พวกเขามีความคิดที่จะต่อสู้กับเหล่าลัทธิปีศาจชั้นฟ้า อย่างไรก็ตาม เมื่อมีการตกลงพักรบที่ตกลงกันกำลังจะสิ้นสุดลง และพวกเขากำลังจะทำสงครามต่อ ลัทธิปีศาจชั้นฟ้าที่ได้เปรียบก็ถอยทัพในทันใด

การเคลื่อนไหวที่น่าประหลาดใจนี้สร้างความสับสนให้กับราชาเทพที่เฝ้าระวังอยู่บนกำแพง. พวกเขาไม่รู้ว่าทำไมสิ่งนี้จึงเกิดขึ้น

แม้แต่ราชาศักดิ์สิทธิ์ก็ยังสงสัยและสับสนในขณะที่จ้องมองกองทัพที่ถอยห่างออกไป

“พวกเขาถอยหนีไปหรือไม่ ? ลัทธิปีศาจชั้นฟ้าถอยทัพกลับไปง่าย ๆ เช่นนี้หรือ ? มีบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับอุบายหรือไม่ ? ” ราชาเทพพูดจากกำแพงขณะที่เขาเฝ้าดูทุกอย่างที่เกิดขึ้นด้วยความไม่เชื่อ

“ข้ารู้ว่าลัทธิปีศาจชั้นฟ้าแสดงได้ดีเพียงใด ด้วยการสนับสนุนของผู้อาวุโสสูงสุด ลัทธิปีศาจชั้นฟ้าสามารถอาละวาดตามที่พวกเขาต้องการได้บนที่ราบเมฆา พวกเขาสามารถทำลายสิ่งที่พวกเขาต้องการ มันเป็นเพราะผู้อาวุโสสูงสุดที่อยู่เบื้องหลังพวกเขา องค์กรที่ทรงพลังบนที่ราบเมฆาจึงไม่กล้าที่จะล่วงเกินลัทธิปีศาจชั้นฟ้า มันเป็นผลให้ลัทธิปีศาจชั้นฟ้าได้สร้างการนองเลือดหลายครั้งในช่วงหลายหมื่นปีที่ผ่านมา ซึ่งเป็นการสังหารหมู่ที่โหดร้าย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การบุกคราวนี้ถือได้ว่าเป็นประวัติการณ์ ไม่เพียงแต่กองทัพทั้งเก้ากองที่ระดมพล แต่พวกเขายังโจมตีสามภูมิภาคในเวลาเดียวกันและแม้แต่รองหัวหน้าของพวกเขาก็ออกเดินทาง นี่เป็นสิ่งที่หายากมาก พวกเขาจะไม่มีวันถอยทัพอย่างง่ายดายเว้นแต่ว่าเป้าหมายของพวกเขาจะบรรลุผล” ชายชราผู้สง่างามกล่าวอย่างสุขุม

“ถูกต้อง การถอยทัพของลัทธิปีศาจชั้นฟ้านั้นจะซับซ้อนกว่าที่คิดไว้แน่นอน เราไม่อาจประมาทได้” ราชาเทพอีกคนกล่าว

ราชาเทพบนกำแพงล้วนแต่ออกความคิดเห็นและการคาดเดาของตัวเอง อย่างไรก็ตามไม่มีใครเชื่อว่าลัทธิปีศาจชั้นฟ้าได้ถอยทัพไปจริง ๆ

แม้แต่ราชาศักดิ์สิทธิ์ก็ยังคิดเช่นนั้น

นี่เป็นเพราะลัทธิปีศาจชั้นฟ้าคุ้นเคยกับการใช้กำลัง เมื่อรวมกับขนาดของกองทัพในครั้งนี้ หากประเมินจากสิ่งที่พวกเขามักทำในอดีต มันจึงเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะล่าถอยอย่างเต็มใจ เว้นแต่ว่าพวกเขาจะก่อให้เกิดการสังหารหมู่มากพอที่จะทำให้ทั้งที่ราบเมฆาสั่นสะเทือน

ในบรรดาพวกเขามีเพียงเจี้ยนเฉิน, เฉินเจี้ยน, และจักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่รู้ว่าการล่าถอยของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าไม่ใช่เพื่อจุดประสงค์หรือแผนการที่ซ่อนเร้น พวกเขากำลังถอยทัพจริง ๆ

อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ากองทัพทั้งเก้านั้นจะยังคงไม่ทำงานนานเท่าไหร่

เขาเข้าใจความลับเบื้องหลังว่าทำไมลัทธิปีศาจชั้นฟ้าจึงประกาศสงครามทุกที่ตั้งแต่การเดินทางไปสำนักงานใหญ่ ตอนนี้ลูกประคำเลือดและลูกประคำวิญญาณทั้งเก้าเม็ดที่ลัทธิปีศาจชั้นฟ้าได้ใช้เวลาซึ่งไม่มีใครรู้ว่านานแค่ไหนในการควบกลั่นขึ้นมาถูกขโมยไป มีเพียงสองสิ่งที่เป็นไปได้ที่พวกเขาจะทำได้ต่อไป

ก่อนอื่นพวกเขาสามารถยอมแพ้ในสงครามและอุทิศตนเพื่อค้นหาลูกประคำเลือดและลูกประคำวิญญาณ

ประการที่สองพวกเขาสามารถทำสงครามต่อไปและรวบรวมลูกประคำอีกครั้ง

“ ข้าหวังว่าลุงเซียวสามารถเดินทางไปยังภาคกลางได้อย่างปลอดภัย เป็นเรื่องน่าเสียดายที่ข้ามีเหรียญผลึกห้าสีไม่พอ ไม่งั้นข้าจะได้ส่งลุงเซียวให้ออกไปจากที่ราบเมฆาโดยตรงและไปที่อื่น มันจะปลอดภัยกว่าด้วยซ้ำ” เจี้ยนเฉินคิด ตอนนี้เขาทำได้เพียงสวดภาวนาให้ลุงเซียว เพราะเขาไม่สามารถให้การสนับสนุนอื่นได้

ขณะที่ทุกคนกำลังคุยกันเรื่องการถอนตัวของลัทธิปีศาจชั้นฟ้า พวกเขาได้รับข่าวที่น่าตกใจ ลัทธิปีศาจชั้นฟ้าได้ส่งกลุ่มผู้คนไปยังอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์รอบ ๆ เพื่อเข้าร่วมการสังหารหมู่ที่โหดร้าย นำไปสู่การสังหารที่ไม่มีที่สิ้นสุดอีกครั้ง เมืองต่าง ๆ มากมายเต็มไปด้วยเลือดและไม่มีใครรอดพ้นจากทุกที่ที่พวกเขาผ่านไป

แม้แต่เมืองหลวงของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์หลายแห่งก็ยังประสบชะตากรรมนี้ ทุกคนที่นั่นถูกสังหารหมู่โดยลัทธิปีศาจชั้นฟ้าจนเกลี้ยง เหล่าราชาเทพที่คุ้มกันอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ถูกผู้พิทักษ์หลายคนจากลัทธิปีศาจชั้นฟ้าสังหารเช่นกัน

ในท้ายที่สุด สามอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ใกล้เคียงกับอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียนก็ถูกทำลาย อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ ก็ประสบความสูญเสียในระดับที่แตกต่างเช่นกัน